Alle inzendingen over Fleur

Tharukshan en Fleur voor jullie had het leven geen enkele kleur, toch vind men in pesten steeds weer gein dus zullen zij niet de laatsten zijn. Fleur Een sprong een schreeuw wielen die remmend knarsen te laat, het is voorbij.…

als je dan in het zaaltje tja je moet wat doen draai dan petite fleur voor mij dat is mooi ik in mijn kist jij op het stapelstoeltje dan moet je huilen huilen om mij en petite fleur dat is genoeg dan is het voorbij…

Die arme Fleur, maar ook die arme ouders, Wat krijgen die verdomd veel op hun schouders.…

weet je, Wanneer we op weg waren naar het crematorium in Roeselare om Fleur ons hondje achter te laten dan reed een vrachtwagen met de grote letters' Fleur' langs ons heen. Hemels zal Fleur wel blijven... Geen mens heeft mij zo veel liefde gegeven als Fleur.Ze was een paradijs in huis.…

de prachtige tuin staat alleen missend die haar koesterde de bloemen bloeien nog steeds zoals de zon steeds nog schijnt de regen echter voelt als tranen voor hen die zij achterlaat de schoonheid van de tuin geurt mooie herinneringen bij wie haar moeten laten gaan omdat haar de tijd gekomen is om in onze harten te blijven om…

Als de zon niet meer zou schijnen, En de wind niet waaien kan. Als het bier niet meer zal vloeien, En voetbal speelt met 9 man. Mag ik je dan kussen..heb dat nog 1x gedaan. Maar mag ik dan vooral lekker liggen, Tegen jou ….en je geweldige kontje aan?…

Ik vraag me wel eens af hoe het komt dat veel mensen in hun kontakten uiteindelijk storing krijgen. Elkaar niet begrijpen of niet willen begrijpen. Zoeken naar je gelijk. Ik kan hierin niet verder komen dan het verschil in niveau. Niet dat de één meer of minder dan de ander is. Maar ik heb het hier over de levenservaring. Want maakt niet de ene mens…

In het kraambed van mijn jongste zoon. Een heerlijk kereltje aan mijn borst. Een geweldig gevoel van geluk dat werd verscheurd door de woorden van zijn vader: "Als hij groot is ga ik bij je weg". ………… Twee jaar van angst en vrees. En daar ging hij. Niets, niemand kon hem tegenhouden. Hij deed wat hij zich had voorgenomen. Misschien eerder dan hij…

Wat heeft de douche voor sommigen een nare smaak. Wanneer het washandje langs je naakte lichaam glijdt, is daar opeens het moment dat alles in het leven verandert. Een bultje dat je nog nooit eerder had opgemerkt heeft gevolgen die verstrekkend zijn. En nooit zal het weer anders worden. Angst en onzekerheid tekenen voortaan het leven. Zeker is daar…

Ik had er zo naar uitgekeken. Na een drukke week even heerlijk samen ergens uit eten. We kozen voor de chinees en zagen tot onze vreugde dat er een lopend buffet werd gegeven. Met onze borden liepen we langs de overvolle schalen. We schepten van alles een beetje op. De keurig gedekte tafel lokte ons. Het bestek glom. Een glaasje cola maakte…

Waar ligt bij zorgminister Fleur de focus? Voorkomen is toch beter dan genezen? Nee, dit wordt niet omarmd, maar afgewezen, met helderheid die lijkt op hocus pocus. ‘Wij zetten liever in op innovatie, preventie hoort bij Faber, bij migratie.’…

Een Afrikaantje staat bibberend van de kou zonder een jasje mijn tuin mooi op te fleuren in zijn oranje truitje…

gedachten rustig in draf wild in galop emoties takelen af fleuren op ‘ k weet nie ‘…

in de fleur van mijn slijtage sluit ik vriendschap met mijn ouder worden verzetten heeft geen zin aanvaarden daarentegen... laat een mooier uitzicht op een gelukkiger...leven!…

In algemene zin, maar meer in het bijzonder tussen pampus en apegapen komt rode zuring in knotswispelwei in grote verscheidenheid voor over de wijze waarop zij in aanvang der arrivalia tussen vliegveld beek en donk en halfweg eindhoven werd bevrucht laat de winkler prins zich echter niet in extenso uit edoch in haar voormalige echteliedenparenteel…

Wetenschapper die de Tijd in formules splijt, Dichter die de tijd In woorden vangt, Zo is dit brein vermalen In de tijd, van zelf en ik En eigen voorgoed ontdaan Van nu aan, voor altijd, En staan we op tegen pesters Tot in alle eeuwigheid Tot in alle uithoeken van Dit land wordt gehoord: Pesters hebben NOOIT Het laatste woord…

glinsterend tegenvlak met de vraag of er nog gemorreld moet worden stoppels gekortwiekt lippen in glanzende lijnen wimpers zonder klontjes geur, kleur en fleur avonduur tegemoet een avontuur in spiegelschrift…

ze symboliseren de onsterfelijkheid Voor die ons dierbaar zijn geweest bloeien de bloemen ten gepaste tijd ze symboliseren de onsterfelijkheid fleuren de natuur in haar naaktheid zijn voor de vriesnachten bevreesd Ze symboliseren de onsterfelijkheid Voor zij die ons dierbaar zijn geweest…

Ik heb geen Greta, Bill of Frederik, Geen Annemijn, Mattheus of Hermina, Bartholomeus, Kim of Catharina, Geen Mark, geen Fleur of Donald en geen Dick. Ze zijn er niet, ze raken niet gewond, Ze hoeven niet te sterven aan het front.…

Zo'n strofe vol fleur - zo natuurlijk Gezelle strooi ik, bij uw beeld, bloem na bloem…

'Men heeft mij, en zeur niet meer aan mijn kop, Gewoon verkeerd verstaan, ik zei: 'Fleur op!'…

Ze geven kleur en fleur en hebben een meesterkeur. Uit hout gesneden geverfd en gemeten. Ze zijn ons etiket zelf als je ze voor de deur zet. We kunnen niet zonder ons Nederlands wonder.…

in jouw sporen verwelkten de bloemen al gauw zodra de dorstige zon opkwam slurpte ze de dauw kleuren en geuren die de wereld op fleuren met bloemen in de knop gebroken nog voor ze zijn ontloken…

Hells Angels als gemeenteambtenaar… Als die daar met hun Harleys komen scheuren Om Amsterdam eens vrolijk op te fleuren, Dan zijn ze daar in Mokum gauw mee klaar: Tattoos en piercings en vaak paardenstaartjes, Er zijn wel grenzen aan visitekaartjes.…

Sleets met meer mot van rot dan fleur voor vlinder in steeds maar minder ver verschiet weet ik bij leven en bij machte van die zachte dodendeur bitterzoete pil van allerlaatste vrije wil voor dan en voor daar ginder maar nu nog even niet.…

Hoe ver moeten wij gaan: tot aan het punt waar alle harde angsten samenvallen in nog heter zand? Waar is dan rust; waar kruipt de slang niet meer naar de dichtstbijzijnde, de weerloze; waar ligt zij stil, zonder haar venijn? Voorbij het boze oog. Voorbij de zwarte vrouwen van de evenaar huilt de hyena nog. ---------------------------…

Wat zij ziet is een groene zee, vissers die vrouwen verleiden. Vis die kuit schiet. Vereelte handen in klei - Ondergelopen land. Veerboten heen en weer tussen wat gezocht wordt, gezonken blijft - Bodem die bij eb boven ligt: de ongevormde, de diepste laag De oorsprong. Slijk. -------------------------------------------------- uit…

Als een worm aan een haak, voel ik mij doorboort. Dankzij de mens onschuldig vermoord. Ze gooien mij te water, en laten mij zinken. Wat kan het hen ook schelen, dat een worm zal verdrinken? Ik voel mij klein, men kan mij niet verstaan. Als ze me zouden horen, zouden ze me dan laten gaan?…

Mijn gedachten dwalen af… Af naar mijn wereld… Waar alles perfect is… Waar ik vrij ben… Waar ik kan leven als mezelf… Mijn gedachten dwalen af… Af naar vliegen… Vliegen door het duister en het licht… Op naar vrijheid… Waar ik durf heb om te doen en te laten wat ik wil… Mijn gedachten dwalen af… Af naar mijn vrijheid… Die ik nooit zal…

Het was een beeld. Bericht in de krant. Niet meer. Boven een eiland hebben twee geoefende springers elkaar geraakt. Hun verstrengeling duurde heel even. De parachutes liepen leeg. De lijnen luisterden niet langer naar bewegen van ledematen. Als stenen kwamen ze neer. Hadden ze tijd om elkaar aan te kijken en wat zagen ze dan, hadden ze zicht…