Alle inzendingen over Hooggebergte

massief en grillig gevormd in het verleden generatiekloof…

Dubbele ijspoort: water klatert meerstemmig: twee gletsjers samen.…

heb je overladen met de mooiste parfums kristal verpakt een goud geschepte orchidee uit het hooggebergte nam ik mee het amazone woud gaf mij voor jou het zeldzaam lotusblauw maar het meest exquis is als jij opduikt naast mij uit zee de zilte geur die zonnebrandend kleurt als in het paradijs…

Inspiratie gloort aan de horizon glooit licht in de zon, van links naar rechts, dan hoog en weer laag en vice versa, wederkerend onbegrensd bevrijdend soms peinzend zoekend naar een anker dan weer soepel glijdend op het wit van de sneeuw in de ruimte van het hooggebergte als scherpzinnig geestverwant, mijn beste kameraad, mijn trawant.…

Oom Ewwe in het hooggebergte, evenredig was de zware dag gedeeld, wat kan ik nader vertellen? Ik plak mijn kauwgom op de wekker. Zo, de dag is voorbij. Droom zacht, oom Ewwe, ook de vijand is moe, die monteren we morgen weer op. Lekker slapen nu, meld ik me later, met nieuws van de maan. Amen, ome Ewwe, amen.…

Inspiratie gloort aan de horizon glooit licht schommelend van dal naar piek soms ongekend de hoogte in daar soms zwevend termiek soms peinzend zoekend naar een anker dan weer soepel glijdend op het wit van de sneeuw bewegend van de bocht naar idee en vice versa soms ook zoekend daar naar die enorme ruimte daar in dat hooggebergte…

Sombere wolken braken in bonte, blonde schaduwen uit het hooggebergte— een dans met de nieuwe liefde, zoete heimwee naar beminnen. In zijn betoverde hart speelde het plezier. Natte regendroppels voor zijn zomerse tuin. Geen duit op zak, geen cent te makken. Maar rijk van ziel, fantasierijk in gedachten.…

Slaap zacht, dromer van het hooggebergte, laat de regen dansen in je betoverd hart, jij bent de rijkste burger van deze harde stad, die kleur geeft aan de nacht, zo diep en zwart.…

De zwaarste tocht was het door hooggebergten, wilde rotspartijen over spiegelgladde ijsvlakten dwars door meerdere oerwouden haast ondoordringbaar, en doorsneden met de meest onvoorstelbaar wildstromende riveren door verschillende verschrikkelijk dorre hete kale woestijnen heen en terug over diverse oceanen met slechts een houten…

Nog met kringloopwasem in de leden Trotseert het voortvluchtige neerslag tussen zon En zwerfvuil om aan flanken hooggebergte Kruiend als branding zich te stapelen, Het rotsmassief met nevelen op te trekken Tot een uitzichtrijk, maar o zo ijl balkon.…

In het zenit en in het zuiden knipoogt weerlicht, zacht oranje als Aurora in het hooggebergte. De natuur raakt geladen, vol verwachting en sterkte, belofte van koelte, eigen aan duinen met zeezicht. Op dezelfde wijze houdt moeder Aarde de adem in. De mensheid houdt nog hardnekkig vast aan hebzucht, honger, angst en onrecht.…

Door het gat heen in een rozenhaag licht op, in blauwe waas, een hooggebergte. "De diepgang van Tarot is groter dan u gissen kan". "Numerologisch tellen uw gelegde kaarten 'drie'. Wees dan crea en bea, ontwikkel uw innerlijk magma".…

In het hooggebergte kan dan alle hoop in een illusie verloren dreigen te gaan. Een bergpas tussen Italië en het buurland Zwitserland duwt de overmoed van een mens soms over de grens van het gezonde verstand. Over de Zwitserse Alpen door de St.…

Tussen de Alpen kan een mensenleven langs de rand van de afgrond gaan, in het hooggebergten kan dan alle hoop in een illusie verloren dreigen te gaan. Een bergpas tussen Italië en het buur- land Zwitserland duwt de overmoed van een mens soms over de grens van het gezonde verstand. Over de Zwitserse Alpen door de St.…

heel andere conclusie zeker als men verderging en merkte dat een overheid de rol van organisator leek te hebben overgenomen als dat tenminste nodig bleek omdat er geen sprake was van slachtoffers schade of enige paniek feit was dat de gebeurtenissen over heel de planeet er geen gebieden uitgezonderd zoals zee en water, het hooggebergte…

plek en prikte sluw je hebt mijn lichaam al te vaak maar mijn geest nog nooit gevangen je warme zoen bevroor ineens op mijn wang je trachtte zenuwachtig nog iets te zeggen ik mompelde terloops ik blijf niet meer lang je hebt bewezen dat een lezing lang kan duren het openluchtspel heb ik maar bijeen gedicht terugkeer uit het hooggebergte…

oudroze en gekarteld welft het oor zijn tere schelp vermoeid naar binnen broze oudgediende vergroeid met wetenswaardigheden van weleer oester in een laatste stervensuur vol overgave voor het crescendo van een naderend saluut de bedding van de mond geplooid door klaterende stromen, ontsprongen in het hooggebergte der beleden overmoed, ijl…

Aan de horizon die immense ketens van het hooggebergte. Er speelt een glimlach om haar mond, als ze denkt aan de verhalen van haar ouders. Hoe ze als jonge mensen naar deze nieuwe stad trokken om hier hun geluk te beproeven, om werk te zoeken. Hier lag immers de toekomst, werden fabrieken en woningen gebouwd!…