Alle inzendingen over Levensecht en levens

De dood smeedt een smalle streep aan de Godse ginder en mijn horizon en in de morgen verbreekt de dag zijn zwijgen om de schoonheid te begeren en wordt levensecht en krijgen de nederigen het laatste woord, waarheid is niet te keren, wordt een levensrecht. “Tart de toekomst niet, onderga hem in nederigheid “ Aurelius…

te staan in wat we dachten te delen in de nectar en de ambrozijn door de adem van de deelzaamheid heemtuin onder een wereldstolp in de loten van de boom waar de stam zich vertakt, de wonden zich dichten, geen beknotting van het recht te zijn, tegen de stroming in waar alles zich aan hecht worden nieuw ontsproten ideeën dan levensecht…

zalft en koost het vuur van ziel, en leed gesmeed, genezen van rug tot aan het kussen en weer terug, in dat gevoel leek ik bevoorrecht, tevens angstwekkend kwetsbaar, wonderbaarlijk eigenlijk dan wel aan de ervaring toegevoegd te worden afgewezen, maar in dat alles overziende was dat het sterkste argument van samenzijn, levensecht…

ten voeten uit haar portret Dat al snel gestalte krijgt en signatuur In vlotte gestes met hang naar avontuur Zijn toets meesterlijk hanterend tot verdomd Uit de materie het stuk tot leven komt En in een oogwenk hem de wacht aanzegt Zodat hij niet weet wat hem wordt opgelegd Academisch blijven werken naar model Of bijten in het levensecht…

Ik moet me vaak bedaren voor gezworen haat, vergaar het spoor waar ikzelf om vroeg, laat de daden stromen op nog niet gedichte wonden, bewoon het streven om niet in wraak te leven, het bloed blijft niet geronnen, het stroomt oprecht over kale botten en maakt me levensecht. Uit de bundel: 'Slip op de tong' (pama)…

in de Sahara woont Of als schelpen waar getijden, in voor en tegenspoed de liefde met de zee bedrijven Inkt door gezamenlijke pen en pijn ververst Waarvan het dichtwoord niet is te beschrijven Als een liaan door ons leven is gevlecht Hangmat van levenslust als geheel te vertalen Naar niets wat je niet wilt, De hang ernaar blijft levensecht…

Die zijn levensecht.…

Jeroen wou zeggen: 'buitensporig', Maar 'borenspuitig' kwam er uit. Een poging, om 't weer goed te maken, Had 'sporenbuitig' tot besluit. Nog bleef de man naar juistheid streven En 'spuitenborig' werd de klank; - Toen zag hij af van verder pogen En sprak: 'Meneren! 'k zeg u dank, Dat gij de daad hier voor de wil naamt; Een goedheid…

Klotsen van water. Geritsel van bladeren. Natuur in balans.…

'k Was buiten aan 't dolen. De zomernatuur Ontplooide haar kracht allerwegen; En tuinbed en boomgaard en akker en wei, - 't Sprak alles van God en Zijn zegen. 't Was alles zo feest'lijk, zo rijk en zo schoon; Het rondzien was zuiver genieten, En deed aan de trillende snaren der ziel Een zacht Hallelujah ontvlieten. Ik zag naar de…

Winkelier. Zeg, Kees! je lengt de brandewijn Nog met wat water aan. Knecht. Ik wist, dat u dit gaarne heeft; Dus, 'k heb het al gedaan. W. Heel goed. En heb je, naar mijn last, Al krijt gemengd in 't meel? K. Jawel, mijnheer. W. En steentjes ook In 't krentenvat? K. Ja, veel. W. Nu, àl te…

Stoppen met roken is levensechte winst.…

Zoals je kijkt naar die getekende konijntjes, kijk toch, zeg je, zo levensecht! Als ik je zachtjes over het papier zie strijken ben ik ontroerd door jouw manier van kijken, het tekent jou, zo levensecht! Geïnspireerd door een lithografie van Theo van Hoytema, "de Angorakonijnen".…

Wat je was Ligt hier nu Levensecht voor me Gegoten in was - Wie je was En altijd zijn zal Is opgegaan In de eeuwigheid…

Staande bij de kassa staat een oudere klant triest en verloren, is gisteravond zijn vrouw overleden, terwijl ik hem condoleer, voel 'k me bijkans schuldig wanneer ik hem zeg: bij ons is een kleinkind geboren, op het moment dat jouw vrouw de wereld verliet, kwam er nieuw leven ter wereld. Zo dicht bij elkaar liggen leven en dood…

Ochtend: de wereld krijgt kleur en wordt levensecht -- maar blijft ongrijpbaar.…

Het kan, in tegenstelling tot de gangbare opvatting, heel zinvol zijn om appels met peren te vergelijken, vooral als men verschillen op het spoor wil komen.…

Ik geloof in sprookjes en wonderen, mijn goed recht Soms is een droom geen bedrog, maar levensecht...…

wortels om uit de leem van as weer op te staan, een heemtuin onder een wereldstolp zijn de loten aan de boom waar de stam is beknot, hars-sap de wonden in tijd verdichten, geen vermomming van het recht te zijn, tegenstrijdigheid verlicht in alles waar zich aan hecht, worden nieuw ontsproten ideeën, blijvend duurzaam aards en levensecht…

Groots gevoel blijvend voorrecht Heerlijk onbezonnen levend oprecht Dromen overdag zwevend levensecht…

is Het wil eten en streling genieten, ja genieten wil het, van muziek en aandacht en van de wetenschap nodig te zijn, bewonderd wil het zich overgeven aan iemand, aan levensecht genot dat gezien wordt…

samenzijn door geschreven woorden verholen emoties stil geuit laten verhalen zichzelf beleven het onvoorziene is levensecht…

Zet al die levens op een rij en je komt vanzelf weer terug bij MIJ.…

Ik sta nog wel in zomertooi maar herfstig is mijn tijd. Mijn stam, eens rank en glad is knoestig krom. Het bos waarin ik groot geworden ben dunt zich steeds verder uit, mijn takken reiken nog omhoog maar raken nauwelijks andere meer. Wat schaduw geven doe ik nog maar vruchten zoveel minder dan voorheen. De stormen van de tijd hebben…

Wandelend langs huizen in mijn eigen stad kijk ik de ramen door naar binnen, steeds nieuwsgierig: wat is dat of dat wat zullen de mensen hier beginnen? In elk huis zie ik andere mensen andere dingen, ieder met zijn eigen wensen spullen die hen omringen. Ik denk: hoe leven de mensen hier of hier hoe zien hun huizen er van binnen uit? Hebben…

dit leven voelt als vijf levens en is nog niet voorbij er komen er nog vier, misschien wel vijf nog bij en samen met de levens van vóór dit leven en de levens van hier nog na, wordt dat een hele brij ik vertrouw erop dat mijn ziel de weg weet dan kom ik vanzelf ooit thuis bij mij…

Een heuveltje in het landschap deze leistenen daken van de boerderij onder de hoge rug en de ronde bil langs de Oude Landweg Moet je een stedeling zijn zoals ik om de schoorsteen te laten roken en de beelden in elkaar te schuiven tot mijn eigen naakte lichaam op een schapenvacht voor de open haard wachtend op liefkozingen van mijn man…

Na de verzuiling Komt er opstand Van binnen uit Vanuit het volk Dat is een advies Aan de regering Die zonder goede redenering Besluiten neemt over ons hoofd Opstand vanuit het volk Is dat goed of is dat slecht Het is levensecht…

Als ik aan de dood denk als ik aan de doden denk als ik mij hen wil herinneren denk is vooral aan het leven Denk ik vooral aan hun levens de levens van hen de levens met hen de levens door hen levens door hen doorgegeven Als ik zo aan de doden denk kan ik herinnerend doorleven!…

Zoveel levens in mij: Er wonen zoveel levens in mij. In elke cel van mijn lijf Schuilen levens van miljarden jaren. Bevroren in de tijd. Naar verre vreemde oorden, voeren mijn dromen mij. Naar lang vervlogen levens. En bij 't blaffen van de maan. Ontwaken zij uit hun eeuwigheid…