Alle inzendingen over Moderne Devotie

Suster Bertken een Utrechtse non in een moderne devotie levend voor Jezus met wie zij intens lijden kon. In 1457 liet zij zich inmetselen en omringen door een muur van steen, en beleefde zij sedertdien haar orewoet in de Buurkerk op meditatieve wijze en gedurende 57 jaar sereen.…

lekenpredikant wat in die bange tijd distantie vroeg Gedreven nog door eerbied volgzaamheid voor Ruusbroec en gezag van de kerk heeft hij later wel alleen geprotesteerd tegen de bouw van de Dom van Utrecht De kanunnik liep naar eigen zeggen rond met een schoorsteen in zijn hoofd ontstaan door zoete inval waabij de Heer zij geloofd van moderne…

[Haiku] gelui van klokken - aan de verre horizon slaan molens een kruis…

vergeefs heb ik in eindeloze nachten me tot een onbekende god gewend gevraagd of hij het aardse lijden kent en of hij dat wellicht wat kon verzachten de sterrenbeelden aan het firmament aanhoorden zwijgzaam alle klachten weerkaatsten glansrijk mijn gedachten en gunden me geen hemels sacrament ik zocht gezelschap, hief het glas en lachte…

tranen in de ochtend van innige emotie getorend als baken van ons leven odoratie viert triomfen met uitgekozen woorden harten verloren in het warm onze ogen bespiegelen de gelukkige ontmoeting onze lippen in plooi van devotie Elinora 5 Maart 2010…

vol overgave vouwen dames in zwart-wit hun handen samen senryu foto:Martien Montanus…

[Haiku] vrome devotie vereeuwigd in wit marmer door een zondaarshand Bij een beeld van Michelangelo: http://colin-julie.com/pieta.jpg…

Verstomde emotie Een schreeuw van licht In zoete devotie Het evenwicht Verslagen lig ik hier Geheel gezwicht Voor verschoten vertier.…

Zonder randen, zonder bodem, ben ik vederlicht. ..met mijn ogen dicht, vlieg ik in het ledige, met mijn vleugels van devotie, diep in mijn emotie, zonder voorbestemde route. Zonder randen, zonder bodem, ben ik vederlicht.…

Virtuele realiteit. Wanneer een mens helemaal als een losgeslagen tol in het rond begint te draaien. Een fictieve realiteit. Thematieken type dictee. een tralie tijd machine, die alles misleidt. Gevangen in gangen van x maal tijd, dat wordt smullen in enen en nullen, vreet bit.…

Nadat hybris mijn kwast had aangetast En opgehitst met oneigenlijke streken Deed een kwistig penselende fantast Als ik dat bijna met zijn geloof breken Kwam gelijk de reus Atlas van Heine Welke de last der wereld torstte Of Jezus die azijn kreeg toen hij dorste Ik met mijn beperkingen in het reine Is het me vervolgens gaan lukken Vervuld…

Sterke bepaling Door een moderne uitstraling, De wereld is in dwaling. Maar de moderne post Is in de e-mail opgelost.…

geen verweer zonder weerstand overgegeven aan iets dat wel liefde moet zijn tendresse - Zärtlichkeit - tederheid is het betasten van de ziel dat aanvoelt als een vorm van opperste zaligheid devotie haast dat het zoeken naar juiste woorden wellicht overbodig maakt…

Ik kan jouw prachtige gedichten niet beantwoorden met een reactie misschien is zelfs mijn kleinste ik geknecht aan een dichterlijk antwoord voor zover mijn woorden in gedachten reiken, iets bereiken van die rijkdom aan innerlijke emotie van jouw moderne stijl, van pure gevoelens in woordvorm waar blijf ik achter met mijn kleinood en…

het nieuwe rijden auto's kunnen zelf sturen weg piraten…

helmplicht onbestaand bij leven onder een steen wat een zaligheid…

Weer dwong de moeder aller sporten mij Met al haar onderdelen tot devotie Vol strijd en drama, spanning en emotie De week vloog, net als Femke Bol, voorbij Er zijn ook lui in Zandvoort neergestreken Zij hebben één gelopen race bekeken…

Voor wie modern sacraal is niets erger dan Vasalis…

De moderne heks monteert een straalaanjager onder haar bezem.…

een reiger vliegt laag krassend over de vijver moderne dino…

Je gedachten revalideren het onvermogen beurtelings linksom/ rechtsom Blindelings werp jij de stenen tafelen van wijlen Mozes als loden molenstenen om je starre hals en trekt je ruggengraat dan weer recht, dan weer krom “Kijk me toch aan!” roep je tegendraads en kromt in allerijl krampachtig de tenen Wat een poging moge zijn van…

Uw wijsheid is oneindig, heer! want wat ik zoek is in geen vorm of woord te vangen zo bodemloos is m'n verlangen dat op m'n gebed in antwoord inderdáád alleen uw grootste stilte past.…

te praten poezen die miauwen honden ze blaffen koeien die niet loeien zijn vredig aan het herkauwen en allemaal blijven ze ons boeien moet je ze dan voor soms ongewild gedrag straffen nee natuurlijk niet het komt voort uit spontane dicht aan de oppervlakte liggende emotie geloof het of niet maar echt het wordt ingegeven vanuit devotie…

ik ben dichter dichter bij de kern verder van antiek en dichter bij modern modern past beter veel beter bij mij en ook veel beter bij deze maatschappij meegaan op de golven meezwemmen in de stroom maar niet afwijken van je eigen droom antiek is mooi mooi in je gedachten maar op antieke ideeen zit niemand echt te wachten…

toeterend en schreeuwend rijden ze door de straten ontregelen pleinen en doorgaande wegen in onze grote steden de gekleurde idioten in aanbidding van de bont gekleurde lederen zon toeterende malloten alleen zolang hun eigen team een wedstrijd won zo niet dan wordt de devotie snel vergeten zoals vele geloven overkwam en verwerd van vurig…

ik maak je na in duizenden foto’s in tegenlicht en in woorden die ik kerf in bomen of neerschrijf op papier alle dagen die ik leef op deze planeet vol malle mensen reproduceer ik je een oneindig aantal malen opdat de wereld ooit wordt als jouw lichaam warm en zacht en mij omhelzend opdat de mensheid ooit spreekt met jouw stem: fluisterzacht…

Tijd heelt alle wonden bij bakkeleien bij ruzie bij overlijden bij devotie. Tijd heelt alle wonden. Bij onoverkomelijke gebeurtenissen bij onvoorstelbare voorvallen Tijd heelt alle wonden bij oorlog bij verdriet bij van alles, tja wat bij eigenlijk niet Tijd heelt alle wonden Maar laat altijd een litteken achter.…

ik heb je van de pilaren gehaald waar je sokkelde met ingenomen heiligheid je warmde in de zon van eeuwigheid in het licht van gebrandschilderde ramen een traan door wierook gelaten gelovigen riepen devotie in litanie steeds je namen maar ik heb jouw heilig huisje geslecht nee niet in gebeden samen gewoon door te gaan voor…

Met meer dan wat men materieel nodig heeft, van het modernste dat een ander al reeds bezit; wil men bij de tijd de moderne samenleving graag consumeren; omdat men mee wil doen als een betrouwbaar koopgraag lid. Een hedendaagse consument wil graag modern wezen. Heeft helaas geen tijd meer voor het al oude liefdesspel.…

Gevoed door haat baadt hij zich een weg uit het struikgewas Het struikgewas des levens, donker als de nacht Takken en doorns op het pad van de dromen Achter hem een bewandeld pad Gemaakt door de droom van een enkeling Bewandeld door de volgeling Meegaan in een droom van de voorganger Het aanbod is verleidelijk door eenvoud Deze weg is hem…