Alle inzendingen over Nacht bos wandelen

De nacht ademt sterren, ze fuisteren mijn naam in de wind. Schaduwen wiegen de stilte, alsof de tijd zelf slinkt. De maan streelt het pad met zilver, elk blad draagt een glinstering mee. Ik loop tussen werelden van stilte, waar dromen de richting wijzen. Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht, het bos houdt zijn adem vast.…

, volgen zijn bijzondere aanleg ontlenen een zekere behendigheid aan de weerstand van zijn maag hij heeft nog niets gegeten zoekt in het bos naar voedsel kijkt schichtig naar de sterren voelt zich eenzaam en denkt: God is een vreemdeling te mooi om in zijn kraag te vatten.…

wandelend door het bos ruik ik de wierookgeuren de krachtige balsems van den, beuk en eikenhout langs de paden een zee van varens als in een woud geniet ik van de grijsgroene tot roestbruine kleuren in één nacht van regen en wind kan veel gebeuren als de dagen zonder licht worden, kort en koud wandelend door het bos ruik ik de wierookgeuren…

wandel in het bos word een met de herfstkleuren laat je zorgen los…

Dit jaar weer geen boom maar lekker veel wandelen in het blije bos…

´k Wandel in het bos met overal pijnbomen, ´k Luister naar het tsjilpen van mussen En andere vogels, dieren en gedierten, Vind daarna een plek om te slapen, Wakker maakt mij het geluid van vallende boomvruchten Die zachtjes de stilte in het bos verstoren…

Als ik wandel in het bos denk ik niet meer aan de verscheurde nachten maar kijk naar het groen het spreekt mijn taal het is de stilte die samen met het daglicht kwam 'k vlucht niet langer weg in dromen of twijfels deze passie was niet meer te dragen bijna mijn ware indentiteit verloren ik geniet nu van de rust die uit…

Ik wandel vrolijk door het bos maar voel iets in mijn dijbeen steken ik krab en weet: ik ben de klos waarna ik luidkeels uitroep: teken!…

Nu de elzenproppen vallen de bruine beukennoten open barsten en de kastanjes zich rijpen aan de bomen kan men heerlijk genieten van een wandeling door het bos.…

Wandelen op het strand, schoenen vol met zand, lopen in het bos, voeten vol met mos, glijden over water, zórgen zijn voor later...…

Beekjes, bladeren herfstwandeling in het bos genietend kijken…

vergeten de stille pijn Ik loop door het bos Gedachten aan beter Rennen door mijn hoofd Stil laat ik mij zakken Op de mossige aarde In de sereenheid van het bos Hoef ik even niet te denken Alleen maar jouw stilte mogen proeven...…

lopend door het bos wandelt een tak met me mee beelderig passend…

In het dennenbos staan ranke berken, verspreid, brengen hier en daar zacht trillende lichtstrepen door het diep donkere groen.…

Samen door de prachtige natuur wandelen wij door een bosrijk gebied dat langzaam uit z’n schulp kruipt. Paden, nog licht bezaaid met bladeren. Voorjaarsbloemen komen steeds meer tot hun recht. Hand in hand verkenden wij het bos. Een romantische wandeling, die door liefde werd bezegeld door ons beiden.…

Sinds die wandeling in het bos Laat dit steeltje me niet meer los, Mijn stukje oer bios. Ik ben nu al van streek, Dat ik ooit dit steeltje breek.…

Wie flink opruimt in zijn hoofd die geeft ruimte aan handelen…

Een boom ontworteld, modder, een barst in de rots – helder bronwater!…

moest je meestal aan de lijn want oei jouw neus was zo verdraaid gevoelig zo fijn maar nu mag je voor altijd los ik weet dat wanneer mijn tijd daar is om te moeten gaan dat jij daar op me wacht en klaar zult staan om weer door het bos te lopen – wij saam…

ik sliep in het bos en kon alleen maar luisteren en staren naar de sterren. er knabbelde iets, er rende iets voorbij. iets zoemde, iets tsjilpte, verder niets.…

Het was vroeg en bladstil in het schemerende bos, ik was er alleen en volgde het spoor. Het sneeuwde licht, niets dan witte zachtheid om mij heen. De bevroren aarde protesteerde krakend, leek, overal waar ik liep om antwoord te vragen, maar de in nevel gehulde bomen zwegen en zuchtten diep.…

De nacht is zwart ik wandel over de verharde paden en de grond doet veilig aan lantaarns die ontbreken elke stap is leren staan. Donker alles voor mijn voeten is het tasten waar te gaan verderop daar zijn de huizen nu verlicht mij slechts de maan.…

Praten over hout en de stenen in het bos bomen stevig in de schoenen het verschil als je niet kijkt een wandeling, een tijdje terug het zandpad op de oude rug fluisteren over houden van en de bloemen in de wei schoenen stevig in de wind verandering met ogen dicht een wandeling, niet lang geleden zinnen die buiten paden treden luisteren…

Ik wandel door het bos De wind speelt met mijn haar en raakt zacht mijn gezicht Het voelt als een troostende streling bijgestaan door de zachte zonnestralen Kom ik weer een beetje tot mezelf Natuurlijk dat is mijn weg…

Ga niet slapen met boze gedachten met de rug toegekeerd verwijten als wapen tracht te verklaren poog te verzachten opnieuw geprobeerd... ondanks bezwaren Niet tot morgen de toorn laten woeden de bitterheid voeden Beter elkaar borgen…

Wil je met me wandelen samen in het bos ? dennenappels zoeken rusten op het zachte mos ? Wil je met me zwemmen in de blauwe zee ? samen zandkastelen bouwen wie wil met me mee ? Wil je met me praten zomaar over iets ? samen lekker kletsen eigenlijk over niets !…

Ik wandel Bijna Dagelijks In het bos In de duinen Of aan het strand Langs de zee Tijdens zo een wandeling Word ik vaak stil Van al het moois Dat ik zie De natuur Brengt me tot rust Stelt me gerust Ik voel me daar thuis Deel van En dus nooit alleen Een rijk mens De natuur Die nergens om vraagt Zoveel moois geeft En ik…

Uw dichter is in Frankrijk op vakantie Vandaag een wandeling op grote hoogte Wat opvalt is de de warmte en de droogte Ik ben dus blij dat ik hier nu geen brand zie Tienduizenden hectares droog Frans bos Zijn dit seizoen door brand al total loss…

Het is eenzaam wandelen Zonder zon Zonder maan Overdag is het mistig In de nacht koud en grijs De boom laat zijn takken hangen Hij weet waar jullie zijn Niet bij mij Niet meer bij mij Kwispel nog één keer mijn wandeling Kwispel al mijn wandelingen Zoals jullie altijd hebben gedaan Loop mee met mij Voor altijd aan mijn zij…

de nacht zo stil de maan zo vol van haar ‘n schijn van kans dat uit te lichten haar voeten gaan aan haar voorbij ze volgt het niet maar blijft klaarwakker naast zich lopen ze wekt de indruk maar die slaapt en wandelt verder…