Alle inzendingen over Nieuw-Puriteinen

Maar om overal om je heen een puriteinse houding waar te nemen, om te zien dat mensen hun neus voor je ophalen als je langs strompelt, om de meelevende walging van de helder uit hun ogen kijkende jongeren met hun roze longetjes en hun schone levertjes in je op te nemen, waardoor je het gevoel krijgt alsof je een bus hebt gemist waarover niemand je heeft…

Een tweehonderd jaar Door revolutie een en twee no way back welkom, dit is vrijheid vlam rechts verklaring links nu, doffe ogen arm gestrekt in leegte Katarakt over het grote meer welkom, hier was vrijheid…

Hoe progressief dit streven ook mag schijnen, het voert ons naar de tijd der puriteinen.…

geen veiligheid gaven maar wel nieuwe vragen naar ultiemer genot en gevaar jouw lach kent de tweespalt perceptie want in het reiken zullen nieuwe grenzen stringentere eisen stellen aan heersende norm en moraal…

De worstelsport is niet Jacques Rogges hobby Dus wilde zijn bestuur daar wel van af Palaestra zon beledigd op een straf En Poetin startte snel een tegenlobby Het IOC, klassiek en puriteins Koos toch maar voor behoud van ‘Grieks-Romeins’…

De weduwe van Windsor zucht Sinds hij zijn laatste adem blies Koestert ze een intens verlies Het rouwen is niet van de lucht Ze is pro puriteinse tucht Hult zich decennia in zwart Gebroken is haar vrouwenhart Negen maal droeg ze zedig vrucht Negen maal baarde ze nieuw leven Ze heeft geschiedenis geschreven Na ‘t heengaan van haar echtgenoot…

Men meet zijn welstand niet af aan de hoogte van zijn inkomen, maar aan het inkomen van anderen.…

we zijn een erg puriteins volkje zelfs de mooiste venusberg noemen we schaamheuvel het kruis onze derde oksel of nog wat preutser ons ‘ondertussen’ maar ondertussen willen we wel alle in het donker grauwe poesjes stiekem knijpen of kussen…

Overal zie ik blote borsten, in marmer of steen uitgehouwen en op de schilderdoeken tussen de portretten van vorsten, ik ga er bijna van miauwen, de kuisheid is ver te zoeken, zelfs vlakbij het beroemde balkon, ik zie overal topless koninginnen, het lijkt wel een enorm bordeel, voor puriteinen is er geen pardon, want een bezoek prikkelt…

Najaarszon op gele blaren Doet hen nieuw en gulden blinken: Zo zijn ook vervaalde woorden Blinkend onder nieuwe zangtoon. Maakt het uit waar dichters stonden, Milton onder Puriteinen, Vondel tussen roomse paters, Als hun zang de taal weer heiligt En hun toon geen mens kan halen.…

Aanschouw op ’t paviljoen handenschudders schouders, ruggen van puriteinen mutualiteit. Ik hoor 't ruisen van mijn eigen bloed hoezee, zee en mijn gemoed. Stilte bestaat niet. Stilte bestaat niet. De dag is werkelijk gul overgoten onverdroten niet schuw onverplicht zonovergoten licht. ‘k Heb al verse bramen gegeten.…

met opvallend aanwezige bloei op de nog kale takken vraagt hij gezien te worden als datgene die de dagen verder doet opengaan zonnekant van leven met doordachte weelde in de kijker zet…

bevrijd in de zin van het mogelijke verlost van een loodzwaar juk anders gaan leven en denken bikkelharde noodzaak zelfrespect en zelfkennis ook zelfzorg doe niet aan een ander wat je zelf niet wil seconde per seconde kiezen wat geschikt blijkt in het hier en nu volhardend verbazingwekkend wat leergierigheid vermag een heus privilege…

Oerbeeld berk Kaal of groen Lentelicht Bos dat niet echt bos is Hout Jong hout Belofte die verlangen werd terwijl je verder moet Jeugd Herinnering…

de lucht is zwaar van de sneeuw die nog moet gaan vallen grijs is de lucht eigenaardig licht de eerste sneeuwballen kleuren haar gezicht rood wat een plaatje……

Ik leer zien wat belangrijk is door na te doen hoe jij kijkt Ik voel wat jij voelt door na te doen wat jij voelt Als een brabbelende kind volgt mijn kennis mijn lichaam dat jouw bewegingen volgt Hoe dichterbij hoe beter mijn weerspiegeling is maar nooit precies hetzelfde zelfs als het water glad is en dat is weg zodra ik erin duik…

Ik krijg betaald en ik koop het bed waarin ik wil liggen in het land van mijn keuze het land van de revolutie, van vrijheid ....en gelijkheid waar iedereen weg moet ....die zegt of steunt dat anders beter is het land zonder mensen ....die huisgenoten en buren uitzonderen ....om hun afkomst, geslacht of liefde het land zonder volgelingen…

Raven op mijn schouders om me de weg te wijzen en mensen te roepen om hen te ontmoeten De jongen die op het strand tekent met kleurige keien, tweemaal daags en ze natelt voor hij weggaat wetend dat de vloed komt met golven die langer zullen leven dan hij De man in de kamers vol tafels met kwartsen uit de landen waar hij zocht naar heiligheid…

Samen op het bankje onder de kersenboom de aflopende dag langzaam de nacht in laten zakken Weer een avond samen onder de kersenboom Denk niet romantisch aan de fonkeling in een glas het vlammetje van een kaars in de schemering intiem samen onder de kersenboom Dat zou surrogaat zijn en ons geen ruimte laten te voelen wie we vandaag…

De snelheid van de trein trekt voor mijn ogen de massa uit de wereld, vormeloze strepen tekenen onwetenschappelijk de formule van Einstein op de ramen Soms is even in beeld wat het is, als je stil staat Dan kun je zien wat het is, iets tijdelijks in zijn raadselachtige vlucht van schijnbare illusies Alles bestaat onwetend hoe…

Beelden gaan voorbij. Worden als sporen gewist. Dan een schone lei.…

Voortgebracht... zijn door genen, hun verzameling hun leven, hun kopieën... zijn De buitenwereld, vuren trommels, geuren, buren en wie we zelf zijn... ervaren Weelde in mijn haren zaad in mijn hemelse bloem genot en pijn... ontvangen Het spel van gongen in de wind, onze gedachten wie we zijn willen... geven En wanneer ik jarig ben…

Nieuwjaar, ik kies mijn wenkbrauwen Ster, Parijs of Prinses de lijnen van mijn geluk als de randen van mijn kijken en ik bescherm me met geuren ga nooit de deur uit zonder deze zekerheid van de zegen van boven, de rode loper op mijn bedachte weg Rekken en strekken met sierlijke bogen van liefde om te voorkomen dat mijn lichaam inzakt…

De oeroude plicht voor elkaar te zorgen: er kwamen belastingen van dus moesten we leren tellen Hartstikke leuk, we tellen stoeptegels en knikkers de kaarsjes op de taart en het geld op onze naam We begrijpen de wereld en delen alles netjes in jong en oud, arm en rijk (hokjes die met ons meegroeien) tot de getallen te groot worden…

en plokken er geluidjes van een begin in de poel van mijn gedachten atomen waarneming in de oneindige leegte van mijn bewustzijn mijn universum in het multiversum door elkaar schietende beeld- deeltjes die zich verbinden tot samenhangende gedachten Ik kneed, meng en buig ze tot ze glimlachen of ik laat ze barsten voor een nieuw…

Werken en rusten het buitenleven geluiden en geuren De vertrouwde horizon hoge zilversporen oplossend in de lucht Na de oogst minder doen minder praten uitademen met het ruisen en ritselen van de wind in zacht winterlicht…

Eendjes zwemmen in het water ganzen lopen in de pas maar mensen zijn een edel ras: ze hebben zorgen over later Daar komt ook wel heden aan te pas, alleen weet niemand wat belangrijk is, waarheen voert onze levensweg, waartoe zijn wij op aarde, wat is goed voor jou en mij? Wij mensen zijn een pratend ras dat goed gedijt in een moeras van…

Waarom het nieuws te groot is voor een scherm, te groot voor een getal? Waarom het puin te klein is voor de schade, te klein voor de doden?…

Ik kijk steeds weer de woonkamer rond je kunt veel doen op een plattegrond Als ik hier eens de eettafel zet zonder vloerkleden op het parket kan het bankstel wel daar als dat past en dan zet ik de plant en de kast aan de andere kant van het raam de fauteuil komt er achter te staan met een nieuw armatuur voor de sfeer Het is klaar, maar…

Een vrouw ontwierp een sexy urinoir: een vrouwenmond waarin de mannen plassen. Richard Branson vond zo’n bak wel passen, maar in Amerika had men bezwaar. Als het water aan de lippen staat, zijn mannen meestal bij een vrouw gebaat.…