Alle inzendingen over Prachtige

mijn fantasie gaat op de loop als ik probeer te dichten realiteit verliest zijn weg het leven krijgt andere gezichten en maak ik dan een mooi gedicht waarin ik mezelf omschrijf voel ik me soms de Bergerac en ben een prachtig wijf…

Het was een prachtige dag, de aanblik buiten had veel waarde. De zon straalde, magnifiek weer was het zeker. Weinig of geen wind, het leek wel voorjaar. Natuurlijk hoop ik dat jullie ervan genoten hebben. Een fijne avond allemaal.…

en daarna nog twee want god allemachtig wat ben je prachtig ook al ben je tachtig ik wil met je mee…

Gelijk edelstenen, trots gedragen, waarachtig prachtig stralen...…

maar Ook met kleur Als de wolken De stress en het verdriet Zijn weggevaren Is ze prachtig vergeet dat niet…

Hoe kan een blik voor jou een blik zijn en voor mij de wereld?…

Prachtig is de onsterfelijkheid maar wat doen wij in de tussentijd? --------------------------------- uit: 'Vreemde wil', 1994.…

Zilveren wolken. Een schaduw van elke droom. Woorden zijn juwelen. Die we delen omdat we eenzaam zijn. Liefde geven is liegen. Liegen is geluk zoeken dat niet bestaat. Ik ben weer alleen en mijn eenzaamheid lijkt op jou als jij verdwaalt in onbereikbare dromen waar woorden je betoveren en toverspreuken je niet meer wakker…

De lente barst in heel haar hevigheid uit. Een explosie sprankelend in schitterende lichtstralen van overgoten zonlicht. De lente begroet de dorre takken omhelst ze met haar zachte nieuwe groen. Bekleedt hen met een doorzichtige mantel van fluweel.…

Wonderlijk kind, prachtig kind. Ik zie dat je een beetje lijkt op mij. Jouw innemende glimlach lijkt echt op die van mij. Lief kind, fantastisch kind. Nu zie ik het weer, nu je opnieuw je glimlacht toont, word ik rijkelijk beloond. Mooi kind, uniek kind. Heb ik je al verteld dat ik je glimlach echt prachtig vind?…

Het is bijzonder, een vriendschap op afstand. Elkaar nog nooit in levenden lijve gezien. Door iets te vragen, is er iets moois uit ontstaan. De gesprekken, de woorden die wij schrijven met elkaar, vormen een mooie verbinding tussen twee mensen. Dankbaar ben ik, dat je mij iets gevraagd hebt. Een mooie vriendschap, die hopelijk…

De zwanen in een grote groep bij elkaar. In de mist toch nog zo mooi herkenbaar. Zwanen unieke dieren opvallend, mooi met hun verscheidenheid. Deze: dieren doen nooit wat als je maar niet te dicht bij hen komt. Laat ze leven, dan mag je als mens ervan genieten zoveel je wilt. Zwanen, ze zijn te mooi om waar te zijn.…

Wandeling Een wandeling in de natuur kan je iets prachtigs brengen. Een vogel vloog met mij mee. Hij floot op zijn manier: "mag ik een stukje met je mee.?" Mijn antwoord, was: "natuurlijk, ja heel graag zelfs." Een wandeling in de natuur, kan in je leven iets prachtigs brengen.…

'k Draag blauwe jurk was ooit van zus, 20 jaar oud, die 'k in zijnaad wijder gemaakt daarover witte stola, van Syrische vriendin, die die van dochter Daarop blauwe steen met veter om hals, gekregen van vriendin, die 't gekocht van Mexicaans straat kunstenaar Over dit alles, jas uit de kringloop van Urk Heb laarsjes en leren tas…

"Sharks jumping through the air" Wat een fenomenaal gezicht Ze te onderzoeken en bestuderen is dan alleen maar fair, Dat te zien is waar ik voor ben gezwicht! Haaien; de mooiste dieren die ik ken, in de oceanen om ons heen. Wij zij immer nietig in vergelijking met hen, Als zo een krachtig dier is er geeneen. Deze "Jumping Jacks" met…

Wat een prachtige dieren toch, Ik was dan ook meteen verkocht. Ik was nog jong en sharkweek bestond helemaal nog niet, U begrijpt wel dat ik er nu dus dubbel van geniet. Deze krachtige grote dieren , zo volledig onbegrepen.. Soms lijken ze log, soms elegant of heel markant met strepen.…

het mijne verzengende hitte gloeiend ineen Jouw handen volgen de lijnen gaan voorbij aan de tijd Langzaam kom ik weer tot leven gewond gevoel niet meer gevoed Jouw stem beneemt mij de adem een harte stoot wordt mijn deel Het samen zijn en samen komen doet mij zuchtend zweven Geplukt en geknakt nu gevormd tot een prachtig…

haar mond wandelt statig, doch licht gebogen door de tijd met haar rollator rond ineens kan zij indringend kijken dan voelt men zich weer even klein andermans ogen moeten dan wijken bevangen door onschuldig schuldig zijn Nog steeds schuifelt zij door de tijd loopt langs haar laatste levensdagen bezit een sterke innerlijke schoonheid prachtig…

Je maakt foto‘s van beelden op bruggen, in parken moeder en kind vind je de mooiste Je schildert een dikke buik op een paasei Je schildert embryo‘s, maakt een collage: geboorte gerelateerd Je gaat naar een 40 jarig huwelijksfeest in ‘t groen, zingt over hun dochter die ze groot hebben gebracht En dan ineens zie je jezelf lopen…

hij vuurt vele vragen af ontsnappen zal je niet gehuld in oude regenjas wat lichtjes excentriek een wapen hoeft hij niet gebruikt alleen gezond verstand hij is mijn grote favoriet van misdaadfilms allerhand zijn boekje en zijn potlood heeft hij altijd bij de hand zo legt hij vele feiten bloot en voegt ze in verband als alle puzzelstukjes…

Ze hangt daar hoog, van zilver zacht, een spiegel in de donk’re nacht. Ze waakt terwijl de wereld slaapt, haar glimlach aan de hemel straalt. Ze kust de zee, de wolk, het gras, en maakt van schaduw stille was. Een droom zo puur, een licht zo klaar — de nacht lijkt minder eenzaam daar. De wereld houdt haar adem in, de wind beweegt op teugen…

Duister maar wel glorieus avondrood Tal van sierlijke, elegante vogeltjes doorzwemmend kreek, beek, waterlopen Zorgeloos volgen de ontspannende serene uren, dagen Sereen, vrij en blij blijft alles vrijheid; ingeperkt door elke empathie Schrijnend heftig juk of zware rugzak, alles wordt rustig zacht lichtblauw Prachtig contact met alles wat…

Dauw droeg nog de stilte van de nieuwe dag doch allengs werd het hemelblauw ik zag op een middagwandeling de bomen kleurig van groen naar geel en rood het was een boeiend gezicht in het zonlicht kilometers lang en toen het avond werd bood de zon haar ondergang in prachtig avondrood een late merel onderbrak de rust met een riedel…

Een bleke winterzon schuift, huiverend tussen doorzichtige ijle nevelslierten, omlaag over de witte bergflank, snuivend, vluchtig geil, als een brutale versierder. Langs de winterklare, doodsbleke waterkant, versiert met blote sneeuwkristallen neerslag, rilt de eeuwige grijsgroene Rhône, snelvliedend maar ijzig koud, in zijn grandioos riviergebied…

De maan hangt laag — een oog van marmer, dat over dode tuinen waakt. De wind schuurt langs vergeten namen, waar ooit een hart in stilte slaakt. De bomen dragen roest als kronen, hun wortels drinken oud verdriet. Zelfs de sterren lijken te ontwijken wat onder deze hemel geschiedt. Een klok slaat één, de mist kruipt traag, schimmen glijden…

Het prachtige blauw wist het kruid-onkruidverschil. Hoe dwaas het gehark.…

De vlaamse tale is wonder zoet, voor die haar geen geweld en doet, maar rusten laat in ‘t herte, alwaar ze onmondig leefde en sliep te gaar, tot dat ze, eens wakker, vrij en vrank, te monde uitgaat haar vrije gang! Wat verruwprachtig hoortoneel, wat zielverrukkend zingestreel, o vlaamse tale, uw kunste ontplooit wanneer zij ‘t al vol leven…

dit alles sta ik aan te zien zo is het paradijs misschien en verder is hier alles prachtig het wordt me soms wel eens te machtig --------------------------------------------------- uit: De inhoud van het oppervlak (1975)…

Het is prachtig, het geeft weergaloze beelden op het pad waarop je je begeeft.…

Op de prachtige tonen van de ochtendstond. Die zich in vele aarden laat gronden.…