Alle inzendingen over St Barbara

Der keerlen God was Floris V als graaf Beschermheer van de telers van het zaad St.…

Een team met Molly, Noortje en Gravin Ging ondergronds en vorderde gestadig Victoria, de captain, groef krachtdadig Het laatste stukje naar Station Rokin Zo werd zes kilometer pijpenla Geboord met zegen van Sint Barbara…

Ik kus zijn halsslagader: Barbara, klopt zij, Barbara. (zijn mond geurt nog naar tandpasta) Aan het werk dus, aan het werk! De slagen der stomheid zien te verslaan door kakelend op mijn handen te staan. -------------------------------- uit: 'Aan het werk', 1981.…

Ik bezie haar vrolijke tweevoeter oneindige eenvoud schone lijn Ze danst door de velden snuffelt aan een lange spriet maar laat zich niet vangen zelfs niet als het giet Mens dier universum cel Zij is. Orde stijl wetten onmacht Haar leven niet.…

laat me even, even maar laat me huilen, ga nu maar speel je spel met wie wil spelen laat me even geen gemaar kijk nog even, lach naar mij kan niet kwaad zijn blijf bij mij leer mij kennen loop niet weg ik voel iets voor je dom van mij…

Een krant die st(r)uikelt over st(r)uikelstenen…. Nog zit ik hier met kromgetrokken tenen.…

Zondag 20 juli, Barbara heeft haar ogen gesloten niet voor nu maar voor altijd Alles wat je haar had willen zeggen is gebeurd of zeg het nu maar heb geen spijt Want haar strijd is nu gestreden veel te vroeg is ze jullie ontnomen Lieve Pieter, de kinderen Ik wens jullie heel veel sterkte in de toekomst die nu gaat komen Altijd…

(St-herf/St-orm) Daar [sta] jij weer Teruggekaatst beeld Als afbeelding in Omgekeerde vorm Daar [zit] j' opnieuw Vol liefd' en verdriet Als een weggezet' Gespiegelde vrouw Daar [lig] jij dan Jouw mooie borsten Pront. Pontificaal Klaar voor d' eerste Herfststorm…

voor Barbara Ik droomde van een heerlijke taart, het was geen droom. De tafel stond zo vol zoetigheden dat de heerlijke taart niet opviel. Ik zag mijn geliefde met een taartschep. Ze zwaaide alsof ze mij niet zag. Ik droomde van een honingzoete taart en van mijn geliefde aan tafel.…

Voor Mai Het was half vijf ’s morgens in april Ik liep, en floot de St. Louis Blues Maar ik floot die op mijn eigen wijze Al fluitend dacht ik: mocht mijn fluiten gelijken op de zang van de grote lijster En waarlijk, na enige tijd geleek mijn fluiten van de St. Louis Blues Op de zang van de grote lijster: turdus viscivorus…

zenuwachtig een beetje blozend nee, niet denken zeg het nu 'mag ik... een hand van jou?' geborgen warm voor eeuwig…

Zoals een weerlicht Zoekend naar de hoogste top Vond je mij terug…

Volgen de wegen gelijk met de mijne, dan zal ik jou ontmoeten. Misschien weet jij eerder dan ik dat onze wegen ons kruisen, maar de betekenis is voor ons gelijk. Een ontmoeting waar niets de waarde heeft zoals het lijkt. Antwoorden vervormen zich tot een samengesmolten vanzelfsprekendheid, vragen bestaan niet meer. De wegen zullen…

Je was nu bijna bij me geweest Ik had je over een maandje in mijn armen kunnen sluiten Je mooie ogen kunnen bekijken Je gebrabbel en gehuil aanhoren Je overladen met kussen Je trots laten zien aan iedereen Kijk, dit is nou mijn kleine Ik had je moeten houden Je gewoon laten doorgroeien in mijn buik Tot een grote meid of jongen Ik had het…

Morgen als ik opsta begin ik Begin ik met leven Begin ik met het begin van mijn leven Het begin van mijn gevoel Mijn doen Mijn laten Dan begin ik met het leven van het leven Het leven van mijn leven Morgen…

Miljoenen woorden zijn er gemaakt om iets te kunnen zeggen. Duizenden boeken vol woorden om iets uit te leggen. Vier woordjes los van elkaar lijken heel erg klein. Maar bij elkaar in één zin kunnen ze heel belangrijk zijn. Ik zeg ze jou want ik wil dat je het weet en dat je ze nooit meer vergeet Ik hou van jou!…

....hoog in de hemel, tussen de zon en de maan, ....zoen ik je gezicht, en zweef bij je vandaan. ....van ver zie ik jou, kijkend naar mij, ....en word warm van je blik, omdat ik weet wat die zei.…

De klok tikt cynisch de minuten weg en lacht me zachtjes uit als ik het waag haar aan te kijken. Daar ben je dan – het leek een levenstijd. Je hebt de schakelaar voor het zonnetje al gevonden, in je bruine ogen loopt de koffie door. De muziek die je praat stopt alle trommeltreurnis en rafelrauwheid. Ik stel voor: zullen we dit en zullen…

Ergens in de leegte zit diepte, begraven onder lagen Ik maak ze één voor één los Maar telkens als ik graaf, zak ik dieper en word ik opnieuw bedolven Door wat? Ik kan het niet zien Misschien is het angst, voor wat wacht in de kern En als ik die bereik, durf ik hem dan toe te laten? Ik ben moe van het graven Ik wil vrij zijn…

Ik schud ze los, de velletjes Sommigen zitten nog vast maar de scheuren zijn al zichtbaar Langzaam komen ze los, als iets dat wil ontsnappen Wat openbaart zich eronder? De velletjes, ze waren ooit kleine stukjes van mij maar laten mij nu achter Wat er voor in de plaats komt, kan ik steeds beter zien Als een kalme zee Die schittert…

Als een kleurplaat, die wacht op haar maker De lijnen, ze volgen elkaar Nog niet wetende waar en wanneer ze zullen eindigen Zwarte inkt, wit papier Onschuldig, zonder vlekken Verlangend om tot leven gebracht te worden Als contouren van iets dat nog ontstaan moet Ze hebben een begin en een eind Maar alles binnen de lijnen is nog schoon…

Daar sta je dan, vol van alles Als een tuin die overwoekerd is En te popelen staat om gewied te worden Alles om je heen overweldigt je, je wordt verstikt Belemmert ieder zicht Het frustreert je enorm, tot diep in je wortels Wachtend om waargenomen te worden Zoals die ene bloem, daar in de wei Waarvan de kleuren en vormen alleen maar…

Barbara en Lo houden mij wakker ze slapen zo roze op de bank hun woorden van vanavond stromen nog ik zie mijn gezicht in het raam als een maan met ogen de nacht is helder bevroren tijd een droom van slapende vriendschap en een volle maan met ogen boven de ijsrivier…

Laat de goedheid van St. Maarten spreken, wanneer de herfst een koude depressie zaait in menig mensenhart. Zo velen lijken nu al weer reeds vergeten; dat de natuur in hun leven nog maar zo kort geleden ook zijn royale kanten had. Laat de goedheid van St. Maarten spreken, wanneer de herfst de de koude met een dik bladerdek afschermt.…

Een schoen aan het strand van Santa Barbara (Cal.)…

--------------------------------------------------------- Deze hartenkreet draag ik op aan het Kroonprinselijk Paar en alle medewerk(st)ers van het Oranjefonds.…

rode bladeren uit de bevroren nevel een gevallen mes je gaat door die deur maar je verlaat me nooit meer praat in mijn dromen let op problemen als dit foutbericht verschijnt sluit het programma het stille water en de dode bladeren luidkeels barbara met een zwerm spreeuwen een koor van vrouwenkelen in oud hollands groen…

'n gyneacoloog uit st.-Pancras die op een receptie te gast was stond naakt aan 't buffet met een filtersigaret omdat hier alleen smoking verplicht was…

Voor Barbara Hoog uit de lucht viel een bosje bloemen. Wie het ving, was gelukkig. Maar het viel op de grond en een grote bulldozer plette de rozen. Niets onderscheidde de bos nog van het asfalt: alles was met de grond gelijk gemaakt.…

Nog altijd klinkt 's nachts ongestoord het woord, dat alleen bij de berg van St. André wordt gehoord.…