Alle inzendingen over Tot in je weer ontmoeting mag

ontmoeten mag .…

Wanneer ga ik je weer ontmoeten? Mag ik je weer recht in je ogen kijken. Ga je me met een zoen begroeten? Of blijf je mijn gevoelens ontwijken? Wanneer komt de dag dat je me gaat vertellen, dat je hetzelfde voelt voor mij of dat je me moet teleurstellen. Wanneer is al die onzekerheid voorbij? Nu wil ik het toch echt wel weten.…

Het is weer zondagavond en ik moet Een passend maandagversje componeren Eerst actueel berichtje selecteren De aanloop naar een slotzin...gaat niet goed Dan zie ik u, mijn mede sonnetteuren Uw plichtsgetrouw gezwoeg en denk: 'Niet zeuren!'…

Ik mag alwéér niet op m’n werkplek komen, Daarom heb ik me thuis geïnstalleerd, Ik raak volledig in mezelf gekeerd, En zit achter m’n laptop weg te dromen. Een enkel dingetje bevalt toch beter: De koffie binnen anderhalve meter.…

Langzaam ontwaak je Als een kind dat de wereld nog ontdekken mag doorbreek je stille stilte in het hier en nu Onbevangen, met diep verlangen sta je op spreek je uit Kijk je, zoals je niet eerder zag Luister je, zoals je niet eerder hoorde Vogels zingen Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied Je neuriet, als niemand je ziet…

Dit is de dag die God heeft gemaakt Vandaag mag ik weer met Hem leven En mij geheel aan Hem toevertrouwen Ik weet dat Hij mij draagt en bewaakt. Dit is de dag die ik blij mag begroeten Elke morgen en elke dag is nieuw Waarin ik leven mag uit Gods hand En mijn medemensen mag ontmoeten.…

gemengde gevoelens word ik overmeesterd Overdag 's nachts en onverwachts in mijn dromen Zo verlangd naar warmte en ware vriendschap Maar van een koude kermis thuisgekomen……… En toch weet ik dat ik iets in je heb geraakt Mijn oprechtheid, tederheid, glimlachend gezicht Ik weet eens zal ik je weer ontmoeten Maar voorlopig hou je alle deuren…

Het leven na Corona neemt zijn gang Al blijft de gas- en olieprijs flink stijgen Al blijft die man uit ´t verre oosten dreigen Wij zijn hier voor de duvel nog niet bang We vliegen dapper naar een zonnig oord Ver weg van bommen en van massamoord…

naar Tom Waits vaag verstaan: de rozen sterven omdat het zo heet is deze maand het is hetzelfde het is niet hetzelfde opnieuw zijn jullie vreemden voor elkaar jij belt me weer je zegt: warm hé? ja, wat een weer de kleuren van je bloemen passen niet bij elkaar man mag ik dat niet zeggen?…

Zo'n droge zondag, HIJ stapt uit bed en zet de koffie aan, Ik schenk hem daarna in om weer eventjes terug in bed te gaan Val weer in slaap o jee Bel gaat voor mijn verpleging, ik schrik me verloren Kijk op het kastje waar dan nog De koffie staat die de warmte kwijt is.…

minder dan morgen mag dat ?…

Hij staat nog de kerstboom een kunstboom en het maakt mij blij ‘ja belachelijk ik weet!’ hoor ik nog bij idealisten onachtzaam lopend met De Volkskrant vooral zichtbaar onder hun arm okselhoog in lekker warm maar een kunstboom geeft wat kleur ballen in goud verpakt wit hert met gewei verandert niet in mei knutselfrutsels van een volkskrant…

u zou het eens moeten proberen deze link links laten liggen rechts passeren gewoon, omdat het kan je nergens iets van aantrekken en morgen gaan wandelen in het park en een volstrekte vreemdeling een goedenmorgen wensen of gewoon gedag gewoon, omdat het kan maar vooral omdat het mag…

mag moet wil zal zullen willen moeten mogen men zal men wil men moet men mag…

Mama mag ik je wat vragen? Waar ben je nu heen? Ik kan het niet verdragen ik voel me zo alleen Ik kan je niet meer zien Is er iets daar boven? Kan je een teken geven misschien? Ik wil het zo graag geloven want als er iets is na de dood dan doet me dat goed want dan is de kans heel groot dat ik je daar weer ontmoet.…

Ik loop hier rond, al vijfenvijftig jaar, En doe niets anders dan de boel verkloten, Door co2 en stikstof uit te stoten, Ik douche, eet vlees en vis als een barbaar! De laatste tijd besef ik meer en meer: Het is een schande dat ik existeer!…

In mijn hart daar is ons plekje, waar ik jouw steeds weer ontmoet. Als het moeilijk is de weg te vinden. doe jij mij voor hoe het verder moet. In mijn hart daar op ons plekje, is het feest, het is jouw dag! Neem me alstublieft niet kwalijk. hoop dat ik toch een beetje huilen mag!…

Het is veelal niet de angst voor de dood maar de intrinsieke angst voor het sterven voor de pijn, de pijntjes, het lichaamsverval daar kunnen mensen echt doodsbang voor zijn het zweet kan ze uitbreken de flauwte nabij het zou flauw zijn dat te ontkennen ook voor mij na deze gedachten aan hartenkreten te hebben toevertrouwd ga ik weer aan…

Was het toeval of voorzien, Was het toen lust of liefde? Op afstand keken wij elkaar plotseling in d'ogen Een heel mooie tijd van nazomeren onderweg naar Binnenkort in de maand mei, leggen verliefde vogels in meervoud hun ei Ook al was het toen eerder op afstand Het maakte mij blij…

Het licht geschouwd, de vrede hier gevoeld, nu mag ik gaan. Intens verwacht, een leven lang gehoopt, nu mag ik gaan. Een Kind gezien, de toekomst geboren, nu mag ik gaan. Het heil ontmoet, voor alle volkeren, nu mag ik gaan.…

ergens langs de weg kwam ik je toevallig tegen door onvoorziene pech op onverharde wegen reed je me eerst voorbij om daarna terug te keren je opende het raampje en je zei ga jij vanavond met me mee samen reden we naar zee de radio die speelde zacht gezellige muziek voor ons twee ik voelde me echt op mijn gemak we liepen samen op het…

mama! mama! gaan we achteruit? neen, mijn jongen mama gaat naar achter maar jij, jij gaat naar voren…

geschapen en hoop dat ik op een dag Jou ook buiten mijn dromen in het echt ontmoeten mag…

Steeds weer huil je En denk je na over het verleden Wat de mensen je hebben aangedaan Je kan het nu nog steeds niet geloven Steeds weer huil je Ooit worden die mensen gestraft Want er zit iemand hier boven…

Beledigen behoort tot onze rechten, Al peins ik er niet over dat te doen. Wat ik van huis meekreeg was 'goed fatsoen', Een ouderwets begrip om voor te vechten. Al gravend heb ik nog iets herontdekt, Een woord, dat ook vergeten lijkt: 'respect'.…

Zo, Zeeland is weer open voor toeristen Dus waai maar lekker uit daar op het strand Bij Vlissingen, Terneuzen of Cadzand In zilte zeewind die wij o zo misten Kom fietsen in de wind over de dijk Maar kom niet met z’n allen tegelijk…

Agnostisch noemen zoeken Kennis vrijblijvend ontmoeten Mag-ik vrijzinnig zijn Leerstellingen uitgommen De Liefde bezoeken Vrij zijn .......Gods aanschijn…

Wie flink opruimt in zijn hoofd die geeft ruimte aan handelen…

Wachten we nog op iets hier op aard iets waarin ook jij vreugde ontwaard, jij vrij bent , dat ook mag wezen als mens gewaardeerd om je uniek zijn als tendens. Wat voeren wij beloofd samen uit met vlijt maken wij werkelijk van de komende tijd dulden we met ons empathische hart en ziel nu vrij zijn ons na 5 mei meer en meer beviel.…

Zal ik je weer zien? Ooit weer ontmoeten? Zal ik je ooit durven zeggen dat jij het bent, voor mij? Mijn droomman….…