Alle inzendingen over Wandelen Ontdekken Sterken

De sterke, steeds jeugdig blijvende vrouw wandelt vol lust en blijde gedachten, stapt flink voort, geniet soms van stil wachten, onder de hemel, zwaar grauw of helder blauw.…

De akker lijkt een spiegel door zon aangeraakt Ik wandel erlangs vertraag mijn pas ontdek in deze spiegel: verten.…

Je handen hield ik om beurten vast Met je voeten zocht je zelf houvast Het pad grillig en spekglad zelfs soms onderwater Je zette met je nagels sporen in de bast van bomen met hun wortels ankers aan 't smalle pad Het water klonk door 't bos van ver en dichtbij Het ruisen en het kolken als ware het 'n lied Waaraan…

Niet in het echt, maar in mijn hoofd wandel ik door het herfstbos, geniet van een dutje in het groene gras en ruik bloemengeuren. In gedachten tel ik de sterren, ontdek de mooiste dieren in de wolken en zie de zonsondergang op het strand. In mij kan ik alles wat ik nu niet kan.…

Al is het maar voor even En de herinnering niet zoet Verdwaal in mij Struin rond in mijn labyrint Ontdek mijn vele geheimen Verdwaal in mij Wandel door de tuin van bloemen Zwem door mijn zeven zeeën Verwaal in mij Jij Een placebo tegen de pijn Verdwaal in mij…

Ik zoek een sterke arm om mijn schouder, een brede borst om uit te huilen. Een paar warme handen, die mij beschutten tegen innerlijke kou. Ik kom tot de ontdekking, ik zoek JOU.…

Sta op en wandel Laat het stof waaien Uit het hoofd Zoek het hart Der dingen Die sterken Herrijs uit het graf Ga naar het huis Van zon en licht Sta op en leef…

Wie flink opruimt in zijn hoofd die geeft ruimte aan handelen…

Ach, leiders willen niet dat wij ontdekken dat zij niet sterk genoeg zijn om te trekken.…

Jouw vingertoppen raken mijn lichaam heel zacht Het windt mij op zoals je al had verwacht. Jouw ogen bekijken mij met liefde en aandacht Even stopt het strelen en je irritant lang wacht. Mijn kreun en zucht geven aan dat ik smacht En dat ik het stoppen op dit moment veracht. Jouw lippen over mijn lichaam is zoals ik het verwacht Onze opwinding…

Sterk moet je zijn, altijd moedig wezen, niet jezelf laten kennen, schouders eronder, tranen verbijten, prop in je keel, die hinderlijk dwarszit proberen weg te slikken..... Wanneer je ten onrechte aangevallen wordt en de ánder zit zó verschrikkelijk fout, récht dan je rug, draai je om en dénk alleen om jezélf.....…

verkleind in deze maatschappij en helemaal even op je zelf zijn dat is wat vele mensen doen verlangen naar een knuffel of zoen of simpel weg een arm om je heen beste mensen met nog zoveel wensen mijn vraag kijk niet eerst naar je zelf maar kijk om je heen of je ergens kunt helpen iemand anders de pijn kan verlichten geen treurig maar…

sterk dat is ze zo wordt verteld en de dagen dan van vertwijfeling en angst zelfstandig zo leeft ze dat wordt gezegd maar de hunker dan naar zijn goedkeurende blik evenwichtig is haar kenmerk zo wordt gezegd zou ze zich verbergen dan in de holte van zijn arm…

Ferm en trots Sterk als een rots Mij krijgen ze niet klein Ik heb geleerd dat ik er best mag zijn. Ook al heb je verdriet Gelukkig dat men dat niet ziet Dat is de twijfel en onzekerheid Raak ik dat ooit is kwijt Het zit gewoon in mijn bloed Doe ik het wel goed Ik ben niet zo sterk als een rots Maar ik heb wel mijn trots.…

Ik beloofde sterk te zijn maar ik had in mijn hart toch zoveel pijn. Loslaten en gaan. De stap kon ik niet zetten. Mijn angst werd bedolven. Door de belofte aan mezelf kon ik toch duidelijk de kloof benaderen zonder uit te schuiven in mijn geschreven lijnen. De tekst werd begrepen, de woorden bleven staan.…

Jaren van liefde, warmte, vertrouwen, twijfels, ontdekken, discussies, leren en dromen. Dromen van een leven met iemand die zo veraf en toch zo dichtbij staat. Moeilijk om alles wat er nog samen te ontdekken valt op voorhand al te moeten vergeten. Vergeten hoe het voelt om bij elkaar weg te kruipen, in elkaars armen te liggen.…

En straks als ik die dingen met je kan delen, Zal ik ze opnieuw ontdekken.…

in willen begrijpen zit rijpen besloten als ik dat zo beleef ontdek ik mijzelf in jou en word jij in mij gesloten…

Er is een grot gevonden op de maan Zo’n ruimte is om straling te ontduiken Wellicht als uitvalsbasis te gebruiken Neil Armstrong liep er ooit niet ver vandaan Beeld in hoe anders het toen lopen zou ‘Een grote stap voor…’ Hé, waar issie nou?…

Waarom of toch de Dichters Zo graag een teugje drinken? Dit vroeg ik aan mijn Zangster, En zij gaf mij ten antwoord: 'Er was in oude tijden, Een bron, die aan de Dichters En vuur, en geest kon geven; Hier dronken ze uit, en zongen Ter ere van hun Goden, En dappere oorlogshelden. De schoonheid der Nature, Het lachen van de lente, Het zoet…

Al staat zijn naam dan wel op al zijn boeken Toch zijn die werken niet van Shakespeare's hand, Want hij viel na vijf eeuwen door de mand Bij nieuwe zeergeleerde onderzoeken. Misschien ontdekt men ook lang na míjn leven Dat ik niet zelf dit versje heb geschreven.…

Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is…

Toen 'k in een schemerige trein ging de nacht achter de ramen, zag ik daarin een oudere vrouw met onderkin en wangenvouw, ik dacht, we reizen samen... Het was zo stil in mijn coupé tersluiks keek ik eens om me heen, ik reisde slechts...alleen.…

ogen strooien zich nieuwsgierig de wereld in ademend leven senryu…

Donkerbruin Het vermoeden De waarheid gelijk Het gebrek aan verschil Eureka…

ik ontdekte als kind dat de zomer uiteindelijk bleek te bestaan uit langere tijd langere tijd van schaduw en dat de straatklinkers langere tijd warm waren en ik wist pertinent zeker dat de ijsjes sneller smolten maar daar stond dan tegenover dat we gedurende de winters langere tijd geen ijsjes kregen…

Probeert een wereld te ontdekken. Kruipt van hoek tot hoek, naar allerlei plekken. Met een rammelaar in zijn handje en nog nauwelijks een tandje. Slechts een jaar op deze planeet met een energie als een atleet. Voelt, kijkt en neemt waar, ziet nergens enig gevaar. Is zich van geen kwaad bewust, ontdekken is voorwaar een must.…

werk in uitvoering was mijn eerste gedachte ware het niet dat een bever zich hier had laten inspireren door een zekere 'Nefertete ' dit te aanschouwen aan de oever van een rivier is niet iedereen gegeven vandaar dit bewijs in full-colour van een kunststukje dat vast al weer verloren is gegaan…

eens vele wegen richting jouw beeld het wikken en wegen, vooral de rust bij jou is genesteld, niet bij iedereen reflecteer want de spiegel wil klanten mijn spiegel is al jarenlang gebroken die kon de bergen en dalen niet aan zich aftekende in rimpels en wallen vanuit de verte zijn genen niet helder mijn beeld werd pas veel later duidelijk…

Een pose in mijn geheugen geprent Het flitste door mijn hoofd Het hoofd waar het licht al lang was gedoofd Uitgebeeld met onmeetbaar talent Waardoor alle boze ervaring meteen vergaat Haar pose schrijft in mijn geest het beste boek dat je ooit leest Zij staat stil maar danst de onfeilbare maat Danst weergaloos en onweerstaanbaar in mijn hoofd…