Alle inzendingen over beieren

in Beieren, mijn vrind zo ging elk dan zijn eigen weg de olifant op weg naar Beieren de paashaas in de groene weiden op zoek naar duizend eieren…

Eerst had ik nog een lichte aarzeling Daar ik de witte rook niet goed kon duiden, Maar toen ook alle klokken gingen luiden Wist ik meteen wel waar de klepel hing. Ik kreeg het bimbamBeieren te horen En dacht: O jé, daar is de paus geboren!…

Zo stil reeds was de tijd mij gepasseerd slechts met kleine tikjes en in de verte het beieren van een carillon daar tussen de leegt6e van het moment en het gedaver van raketten, tegenhang van veiligheid en gevaar.…

Je wou dat het beieren begon en je terug in je tijd kon gaan.…

De president verklaart met droge ogen Zijn nu al astronomische budget Voor wapentuig het liefste maar weer met Een half biljoen te willen gaan verhogen Ach, hoorde hij een paasklok beieren En koos hij voor dat geld maar eieren…

Nu lees ik: ’t is al opgerukt tot Beieren! Dat wordt vanavond weer gebakken eieren ….…

Een lessie voor de wandelende Messi Een Duitse Blitzkrieg overviel de club Een eenzaam vrouwtje riep nog twee maal ‘Hup’ Ze zág een trage sacramentsprocessie een zeef, wat zachtgekookte eieren en hóórde steeds de Doodsklok Beieren…

Want beide doen de klokken straks weer beieren, Waarna een dubbelzinnig passiespel ontbrandt. Zo geloven ongelovigen reeds jarenlang steevast, Dat het Paasfeest bij verhoging der potentie past.…

orgelakkoorden smelten in gesproken woorden warmend rond een spil het kerkhaantje glanst klokken beieren de tijd staat even stil een smalle lichtstraal strijkt zich troostend neer over de waan van de dag op het wrange, weeë het gewemel van vragen over de gestorven lach…

verdwaald in vergezichten ontwaakt zachte illusiemuziek weelderig groeien fata morgana’s onder de zon van duizend en één nacht nog beieren kerkklokken hun klanken ten hemel trompetteren minaretten fel verdwaald in de hel van alle geloven zoek ik vrede maar is die er in mezelf nog wel…

Was het er niet van gekomen Dat het beieren der rijmen Me nu schreiend doet bezwijmen Van een huiverend genieten Dat ik in elk vers wil gieten Opdat in betraande horden Al mijn lezers dichter worden. ----------------------------------------------------- uit: 'Bij de gratie van de dichtspier', 1997.…

het lentegroen welft zich op de zondagochtend over de gracht daartussen is de zwerver zichtbaar scheuren in de kleding een verwarde baard hij tuurt hij naar de wandelaars uit alle landen houdt de hand op neigt dankend het hoofd tot de klokken beieren voor het middaguur dan gaat hij weer langzaam sloffend naar de nieuwe…

Het is of we het ruiken de stilte van de dood twee minuten zwijgen we terwijl harten schreeuwen Zelfs de bomen buigen het hoofd en vogels zingen niet het water is zonder golven ook wolken hangen stil En met gebogen hoofden gedenken we de doden horen het beieren van de klokken slechts twee minuten zwijgen we.…

de kerken prijzen zich beierend uit de markt balletdansend snoepen de groenlingen van ons plantsoen de oude man schoont de randen van de sloot ruisend valt het riet ik hoor de zeis langs de provinciale weg een brullend monster kastanjes roffelen de jaguar op zijn kop onder mijn ogen sterft het gebladerte in schoonheid ik…

Men neme pagina x van de dikke wikipedia en waarachtig...daar staat de N van de stad waar niemand sterft lichtgetint langs blauwe baai onder de rook van herculaneum en de nog niet dode vulkaan in stegen dromen schooiers van een eerlijke munt in de moderne assemblage de autofabrieken van Beieren waar hard werken beter loont…

De kerstman verstopt straks de eieren de paashaas luidt kerstklokken in Beieren en sinterklaas... al zo oud als de neten is de zin van deze feesten compleet alweer vergeten de zwarte pieten zijn van nu af geen zwarte slaven meer maar wij noemen ze voortaan gewoon: MENEER!…

Onhoorbaar haast de roep van klokken In stadsdeel, kern en buitenwijk Die van Schiedam zijn onverschrokken Zij hebben een enorm bereik Ik stop mijn vingers in mijn oren 't Is zaterdag rond etenstijd Dit beieren kan niet bekoren Terwijl het ergens ook verblijdt Waarschuwend dreunen en vibreren We zijn op ons paasbest gekleed Om het theater…

In 't onbekende Zuiën, Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien, Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad, En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat: En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren, Dan wekken ze…

de klok heeft geslagen wij staan in deze steeds complexere dagen met een mond vol vragen normen en waarden vervagen in een wereld die alleen het hebben zit op te jagen waar overzichtelijkheid klonk in het zachte beieren van klokken zijn de digitale uurwerken op hol geslagen de raderen draaien nog door het oude vakmanschap maar de…

ik heb de winter begraven spade voor spade heb ik haar toegedekt en op de oude, koude laag zal de iris in warmte bloeien blauw als een lentelucht waarin de vogel weer haar vleugels strekt en wiegt vliegt naar een stek de vertrouwde plek waar ontluikende knopjes zich vormen tot een bladerdek door de verste verte beieren vertrouwde…

Hulptroepen werden aangewend om toch die klok maar te laten zwijgen Het mocht niet baten, wat men ook poogde de klok bleef uit alle macht beieren! De sleutel van de deur ook zoek, evenals de afstandbediening, De slotenmaker bracht uitkomst die sloopte het slot, om de klok tot: Zwijgen te brengen!…

't Zit al in onze eieren Ook in die van onze kippen Amai, daar kan je van flippen PFAS-alarmklokken beieren Ook alom in veel potten en pannen In plakband en kledij: een industrie Een model van oude economie Maak winst en 't is in kruiken en kannen Een kleine mal van naar nutsdenken De manitoe van de natuur maakt straks de factuur mega…

haar naam bracht visioenen van het noorden weidse meren en de grauwe luchten stille en zo eenzame gehuchten haast onverstaanbare gezongen woorden torenklokken die zacht kaatsend beieren ijs op de vaart, Abe op zijn noppen spijkerharde tegendraadse koppen klunen, skûtsje, wad en kievitseieren met zwijgzaamheid als deugd en niet als kwelling…

Ik heb mijn voeten op het hekwerk De beierende klokken Hoor en voel ik tegelijk Terwijl ik naar de hemel kijk Zelf derdelaags inwonend Oneindiger dan kan in vlucht Voor wolken lood, ivoren Zie ik een kluwen haast ondenkbaar Tientallen zweven daar waar Zwaluwen dus zweven Het regenfront dat komt van links Het wit maakt langzaam plaats…

Een executie die gigantisch flopt Omdat de valbijl in de hals blijft steken... Zó ernstig blijft een beul dan in gebreke Dat op het dieptepunt zijn loopbaan stopt. Een beul moet nooit zichzelf voorbij gaan hollen, Te laat merkt hij, dat er dan koppen rollen….…

binnentreden Een frisse wind speelde met knoppen In bermen, felgeel raapzaad, bloeiend Het voorjaarstulpen niet te stoppen Twee witte, vroege vlinders, stoeiend Eerste Paasdag met chocohazen De dood door Christus overwonnen Het bleef toch altijd weer verbazen Dit kon niet zomaar zijn verzonnen Dat eieren op vintagewensen Uit beierende…

over zandpaden, tot stof geworden en wilde bloemen aan elke kant waar het kruid van sint jan nog steeds ongewild getuigt van een natuurlijke orde ik ontwaar in de nabije verte stram en fier de toren met de knop al eeuwen wakend over Roois gebied alware God immer aanwezig en tot op heden ons dorp overziet waar donkere klokken beieren…

De klokken beieren, ze roepen mensen naar de kerk. Maar mij behelst geen godsdienstlust, maar jajemlust. Jonge jenever, voor hen die niet met ‘het taaltje’ vertrouwd zijn. Zij, de jonge vrouw, is bezig stoeltjes buiten te zetten. ‘Eh… is het hier al open?’ vraag ik schuchter. ‘Ja hoor’ klinkt het onverwacht vriendelijk.…

“, schreeuwt hij naar de rillende nachtegaal die gekleed gaat in onmacht nu zijn geest donkert en troost jankend toekijkt waarbij het laatste uur zijn ogen sluit Intussen smeult de nacht voort als de koorts zich een keerpunt droomt en zij drie maal om de hete brei danst, huilend terwijl buiten de kerkklokken beieren in vol ornaat…

Gruisdikke dansen de beiers in 't rond, en plekken en dekken de grauwe grond. Goten gieten water en schuim, Grebben groeien ongestuim; vlieten vloeien rustig ruim. De regen valt schuiner; de hagel houdt op; de grond wordt bruiner bij elke drop.…