Alle inzendingen over bestwil,schemergebied

schemergebieden ondergedompelde angst verborgen gevaar…

Een leugentje om bestwil bijna gewichtloos klein alsof een mond iets toedekt wat nog geen naam kan zijn Men zegt: het komt wel goed de avond zakt en ergens in het zwijgen iets langzaam openbarst misschien zijn woorden mantels tegen kou dunne stoffen van adem tussen mens en rouw een moeder schuift stilte voor wat zij niet verdraagt…

De zucht rimpelt het duistere meer Getuigd ongewenste ijle aanwezigheid Gekant blijft de geest in spinsels hangen Gevangen in het web der vergetelheid Dan verjaag de dageraad kille dauw Het zijn glijdt klammig terug in het heden…

de dag ligt al bijna achter mij hij zal me inhalen zijn schaduw scheert langszij op de rug van de deemster draaft hij de nacht door schuwt de bomen niet die samendrommen in het bos en ik, op halve kracht veracht het duister ik los…

De eerste mens die nimmer een " leugentje om bestwil" liet vallen, moet warempel nog het eerste daglicht zien. Was jij dat misschien?…

juist in delen had jij het grootste plezier ieder het zijne dat waar je echt helemaal recht op hebt eerlijk delen zoiets als recht op de man af geen verhalen maar de waarheid zonder verpakking weten waar je staat helaas is er nooit ruimte geweest om soepel met elkaar om te gaan zoals het uiterst kleine leugentje om bestwil…

“Wij hebben echt het beste met ze voor, Wij schieten ze heus voor hun bestwil hoor.”…

Goedbedoelde raad: 'Ik zeg het voor je bestwil.' Bijna nooit iets fijns.…

Wanneer de werkelijkheid zich in een droom hult, op het einde van de dag, tijdens het blauwe uur, dan treed ik in het schemergebied van de onschuld, of sta ik aan de poort naar het vagevuur. En er is ginds niemand die mij begroet, het is er kaal en door herinneringen verlaten.…

In het schemergebied Waarin het altijd nu En gisteren is, drijven Onherkenbare schimmen voorbij, Vage schaduwen van dode En levende wezens die evengoed Allebei onrustig bewegen In mijn hersenschemering - 'k Weet niet precies of Ik nu de heer Parkinson Of toch meneer Alzheimer Voor de deur heb staan - Ik ken ze niet meer uitelkaar…

Ik ben al donateur De trein was weer eens laat Helaas, ik heb geen tijd Ja echt, het is mijn maat Twee glaasjes maar per dag Ik was een beetje ziek Dat heb ik nooit gezegd Ja echt, het is antiek Dat staat je erg leuk Ik heb een allergie Die bladen lees ik niet Nee echt, ik ben niet bi Je had me moeten zien Ik heb niets met die griet…

je jokken plaagt mij nu steeds vaker als was een vulling uit een kies mijn tong schuurt bij jouw praatjes langs de scherpe kant van een verlies je fopperij bezorgt mij kerven snijdt dieper naar de tijd verstrijkt vanaf vandaag vul ik het in als veinzerij gaaf voelt toch anders dan de gaatjes…

bestwil ten koste van waarheid Als prostituébezoek; schuinsmarcheerders aan het roer…

Alleen om bestwil. Ik huil nooit. Soms iets nats, ergens op een wang.…

Een uitlaatklep,als een wervelwind van vage ideeen uit het schemergebied, aan de andere kant van mijn natuur; deel uitmakend van het stromende water in het hart van het bestaan.…

Net als een verbod voor je bestwil of mijn angst. Nee, betekent niets voor ons. Wat ik niet wil zeggen, en jij niet wil horen, nee, dat zeg ik niet. En als het toch gebeurt omdat ik kwaad ben op je, of op mezelf, en ik zeg nee, dan lachen we samen.…

Het plan zit zeer gedegen in elkaar Maar als de oppositie nu gaat zeuren Is er gerede kans dat het gaat scheuren Dus maken we het nog niet openbaar Voor ieders bestwil...veilig in de kast U ziet....dat ik u graag met niets belast!…

ik heb ze zelf geplant de kleine leugentjes om bestwil snel hebben wij ze laten bloeien in de borders van onze tuin ook deden wij samen het onderhoud om trouw bij elkaar te kunnen zijn rond de struiken schoffelden wij het onkruid weg en harkten het gevallen blad er was een kleine vijver voor onze droomvissen die wij nooit…

Ik zei per ongeluk had ik iemand gebeld op videostand een mooie vrouw ik verontschuldigde mij ze lachte me toe ik zei leuk u even te zien zij wenste mij een onvergetelijke dag. ‘t Was vlak voordat we weggingen naar ‘t strand met al haar herinneringen waar ik jou overlaadde en wij neerdaalden boven soep in een strandballentent.…

zo maar een woordje waarbij de geest het hart controleert hé, ga je mee met ons allen naar de zee je hart voelt warmte en vriendschap maar toch zeg je behoedzaam… och, dat is zo vriendelijk maar toch liever niet want… en dan volgt er gewoonlijk een leugentje om bestwil…

Ons land heeft een nieuw record, ja echt 5000 zwijnen deden er aan mee, gingen voor de loop staan, heel gedwee, voor hun eigen bestwil, zo wordt gezegd. Nog 6000 te gaan, zo stelt natuurbeheer, pas dan zijn ze geen gevaar voor het verkeer.…

Als ze klein zijn, neem je beslissingen voor hun bestwil, als ze groot zijn doen ze dat voor jou. Zo werkt dat nu eenmaal in deze maatschappij toch? Moet er iets aan worden toegevoegd, nog?…

De macho moet dus – voor zijn bestwil – missen De wedstrijd in ‘wie er het verst kan pissen’.…

liefde is een leugen ze suggereert voor altijd te zijn nu na zoveel jaren diep je die woeste hunkering weer even op uit je geheugen ach die liefde is slechts om bestwil een leugen en dient als de aanloop tot het echte houden van dat alleen kan deugen tussen die ene vrouw en die ene man…

Iedereen maakt wel eens fouten in zijn leven Iedereen maakt wel eens een verkeerde keuze Iedereen vertelt wel eens een leugen voor bestwil Iedereen overtreedt wel eens de wet Iedereen heeft wel eens spijt van de fouten, van de keuzes of de leugens die ze maken Maar niemand is perfect…

Wil jij dit nog voor me doen vóór je weggaat en de straat vergeet: zweren dat je toen je bij me was alleen om bestwil hebt gelogen en het verdriet dat ik heb helpen drogen zo echt was als dat wat wij hebben gedeeld, en zeg terloops dat tijd de wonden heelt en wil je wat ik vraag ook zweren op het hoofd van iemand die je dierbaar is, bijvoorbeeld…

welig tiert de leugen om bestwil de kleine waarheid die nog geen pijn hoeft te doen omdat dan alleen de werkelijkheid mogelijk iets minder mooi lijkt uit te pakken het licht diffuse verrondt de scherpte van het beeld pas als zij elkaar gaan versterken en in de waarheid het onechte gaan merken met de bekende blikken dat…

Van leugens en bedrog Hangt de tour nu aan elkaar Geen leugentje om bestwil ’t is allemaal wel zo raar. De ene na de andere fietser wordt de tour nu uitgezet doping, leugens, er volgt ontslag heel de tour is nu besmet. Sport is gezond, wordt gepromoot én duur betaald vraag is alleen wordt de eindstreep nog wel gehaald?…

een leugentje om bestwil gaat HIER werkelijk niet op wij dierenvrienden adviseren Albert Heijn STOP varkensstallen boordevol stressvolle varkens voor u allen straks nergens klanten in filialen JAJA graag nieuwe eerlijke directieleden nadien voor deze intelligente zindelijke muzikale dieren BETER LEVEN hiep hiep hoera…

Dat gebroken niet langer in eerlijkheid gelooft, maar zich voortaan de leugen om bestwil veroorlooft.…