Alle inzendingen over collectief

jij kunt mij niet verstaan jouw taal heb ik nooit gesproken ik ben liever alleen dan deel van een groep die zogenaamd met de hele wereld meeleeft maar ondertussen collectief een mens zonder te kennen er dagelijks van langs geeft…

Schuld is individueel, nooit collectief.…

Ik voel me zo tegentijds vandaag, zo tegendraads altijd, maar vooral verwonderd; Ik zocht je, zocht naar liefde doch vond, kon alleen dromen. het laat me verbijsterd; Ik pak de kansen die ik pakken kan voor ik verdwijnen moet, maar ik blijf verward; waarom al dat gedoe?…

Ogen als sterren, dromerige glimlach, witte oordopjes, half verborgen in dat lange donkere haar. Opkomende verlegenheid, verliest 't van nieuwsgierigheid: “Wat luister je?” “Coldplay” Laat ook maar.…

Nederland door naar de kwart-finale door haar Voetbal Onoverwinnelijk Collectief of te wel door de Nederlandse VOC 'MANTALITEIT': door onze Oranje Duivels!…

in de diepte van het heden op leeftijd van afstand op golven van een vooravondlijke luchtstroom niets persoonlijks, anoniem -door de ogen van ‘n venster collectief aanwezig met denkbeeldige gedachte om in deze omgeving de wandelgeest te verlaten terug te keren naar gedaante op het hoogtepunt van toekomst…

Zij eisen geen kansel, geen marmeren steen, geen priesterhand die hun taal verklaart. Schuif de tolken opzij. De grond spreekt stroef maar rechtstreeks, een trilling in de voetzool, een rimpel in de slaap. Geen kansel heft hun botten uit het zand. De aarde stampt onder tienduizend voeten, een ritme van huid, stof en herinnering. Hun…

Dichtersbundel dichtgemaakt, dichtgenoten, dicht je toe Dichtgedaan en dichtgemaakt, dichtersvoordracht, dicht- collectief en dichtersclou en nu dicht ik je met mijn beide ogen toe!…

Ze was zo licht, haar lach vertederend Dat hielp haar niet en in de kwade uren Verweet men haar naar links of rechts te sturen Ze vond dat niks, gemeen, vernederend In ’t collectief geheugen ziet men haar Geassocieerd met de versnipperaar…

In de nadagen van onze levens... liep ik daar onder bomen al dromend. In de naweeën van de buik, het lichaam en de schaamte, liet ik los, om mezelf en de ander te bevrijden. Ik hield van ze, van elk mens... altijd en ooit geleefd! Zovele avonturen had ik reeds beleefd... Met de herfst, het oogsten, het sprokkelen van hout om een mooi kampvuur…

Dit is ons collectief geweten, opdat we niet zullen vergeten, wat was en wat er komen gaat, ik sta paraat.…

Ik doe het kort maar krachtig uit de doeken klimaattafels die geen vooruitgang boeken noch in de ozonlaag noch stikstofhoeken daar is de eensgezindheid ver te zoeken Het liefst zou ik ze collectief vervloeken Red moeder Aarde! Dát zou ik verzoeken!…

Ontspannen lag ik even in bocht 7 Dat duurde circa drieëntwintig uur De pilsjes dronk ik als ontwenningskuur en soms moest ik al plassend overgeven ’t Gebeurde collectief bij al die bomen Het schijnt dat Mollema is langsgekomen…

Een held is dood, De Bie vormt met Van Kooten Een groot deel van ons collectief geheugen Met typetjes die zelden willen deugen En humor in geslepen taal gegoten De ouderen betreuren een genie De jongeren verzuchten: ‘Bim de Wie?!’…

Mensen vinden heel veel dingen vanzelfsprekend dat het gebeurt, dat het gedaan wordt wat het ook maar mogen zijn individueel of collectief vanzelfsprekend tot het moment dat ze het zelf moeten doen of er bij betrokken geraken, mee moeten doen dan voelt het, uiten ze zich veelal expliciet als zo veel minder als VANZELFSPREKEND…

gebakken stenen gestapeld naar eigen aard nemen ruimte in gebruik scheppen uit het niets een tastbaar figuur openen een eerder niet bestaand luik waar cement een besmuikt rijm voor het collectief vergaart ze dichten het licht tot muur…

Na vijftig jaar aan koot en bie een ode Keek op de week is waarlijk tijdloos goed Zo goed als tijdloos: sketch in overvloed Zelfs nu nog actueel als onrustbode Met typetjes in 't collectief geheugen Waar men zich wekelijks op kon verheugen…

Het kwam net voor de deadline voor elkaar ’t Was spannend maar de deal is er gekomen Men toonde zich er zeer mee ingenomen Al klinkt er her en der wel commentaar De Nederlandse vissers zijn ontzet Die vissen collectief straks achter ’t net…

Mark kiest altijd weer het eigengerief, bij Emiel telt alleen het collectief en Geert valt als populist door de mand. Houden wij niet echt van dit soort extremen, rest ons de gouden middenweg te nemen!…

Het is deze ontwikkelingsgang die, denk ik, uiteindelijk leiden zal naar collectief menselijk zelfbewustzijn oftewel naar de situatie dat de mensheid zich “personaliseert”.…

Bevrijding betekent je steeds bevrijden want zelfs bevrijders kunnen weer overheersers worden Bevrijding betekent ook je steeds persoonlijk bevrijden Je bevrijden betekent niet alleen bevrijding van collectieve armoede, honger, oorlog en discriminatie maar ook van persoonlijke angsten, ongemak, miskenning, misnoegen Je bevrijden…

Ik kwam in de hemel kwam in het aangezicht van God en sprak: wij.... God onderbrak me en sprak: en jij... ik sprak: ik heb publiekelijk... God onderbrak me wederom en sprak: en privé?…

Wie kent ze nog; Italianisanten Díe eeuwen terug een reisje ondernamen Om zich als landschapsschilder te bekwamen Rond Rome van het licht te watertanden Zich sterkend door een broederschap te vormen Die haaks stond op het oude Lucasgilde Dat enkel ouderwetse leden wilde De Bentvuegels hadden hun eigen normen Indien een kunstenaar zich…

Wij zijn allemaal bij elkaar de mensen ons gedrag is als het goed is menselijk het totaal is dus de mensheid, alle mensen wijkt ons gedrag door misdaden af dan zijn wij mensen, onmenselijk en gedragen ons onwenselijk worden misdaden collectief gepleegd volkerenmoord, genocide dan is de MENSHEID in het geding en niet de MENSELIJKHEID…

Hoewel wij collectief zeker ons best doen Nemen besmettingen overhand toe Wij terneergeslagen, 't virus niet moe Energiek-wellustig, net als eerder, toen Strijd tegen corona, beslist geen sub Ontwijk (ook) derde golf, voorkom blub, blub…

diep in mezelf beleef ik, wat we collectief niet meer willen daarom in herdenking de vinger leggen op onuitgesproken pijn zoveel jaren later nog aanwezig zijn, in hart en hoofd de ziel in vrede opgetild de dorst naar delen thans gestild, en uitgesproken pijn verlegd de stilte voelt oprecht…

de hele nacht door verandert de tijd in licht klokt driekwart fles door er is een foto in het collectief geheugen geheid stampede rennen ogen dicht staan daar een paar regeltes over kudde instinkt met de vetbulten transpiratie gespiegeld pijnlijk pianospel fietser aan het strand zij trekt haar jasje uit - vijf zadels met kant…

niet in ieder mens schuilt een dichter niet in iedere dichter schuilt een mens er dwalen wolven rond een roedel gericht op een mens die het heel gewoon vinden om collectief te raken kapot te maken wat de ander lieft zij verschuilen zich achter elkaar maar tref je er een alleen en leg je hem het vuur aan zijn schenen dan vertrekt…

Raak niet verstrikt in je rouw hoe groot of klein deze ook is Gebruik een rouwstrik, toon het: dat lucht op, dat wordt herkend Deel je verdriet met anderen daar wordt niemand slechter van!…

In de stad Amsterdam waar alles kan seks, drugs , rock en roll, and more mag dit niet, nooit niet, never more! Je blijft met je poten van mensen af je gebruikt je stem en laat van je horen je laat je vooral zien om gezien te worden Je gebruikt het grondrecht van demonstatie doch binnen de regels van ons rechtssysteem van ons Koninkrijk der…