Alle inzendingen over de bodem

Zonder randen, zonder bodem, ben ik vederlicht. ..met mijn ogen dicht, vlieg ik in het ledige, met mijn vleugels van devotie, diep in mijn emotie, zonder voorbestemde route. Zonder randen, zonder bodem, ben ik vederlicht.…

Ik ben vandaag, vanochtend, diep gegaan tot de bodem op Eeuwigheidszondag, zondag 23 november 2025 hier in de Westerkerk te Amsterdam, tot de bodem tot de bodem dus en ver daar onder naar de doden, doch vooral om de doden te duiden, te laten lichten, op te lichten tot opluchting van mij als levende ziel en bijna onzichtbaar toen ik boog…

Moederdag met dubbele bodem, maar wat gevoelig!…

land dat op de aarde zwijgt het brein neemt de ziel naar niemandsland de horizon laat een boek ongeschreven op de bodem van het zwijgen ligt een brief over een droom, die het leven beschrijft.…

Op de bodem van mijn bestaan kruip ik uit m'n schulp…

blijkt er toch een dubbele bodem in de hoed te zitten wanneer ik de bodem los torn vallen woorden op m'n schoot die ik er niet heb ingedaan bestaat er dus werkelijk nog zoiets als magie…

Vijver in golflinks op zijn bodem balletjes hangend aan wolken…

op de bodem van het bestaan brengt hij een verborgen klankdicht aan het licht niets is per ongeluk de zon schittert in het water alles is nu gekantelde tonen uit een veelbelovend leven hangen als wolken boven zijn hoofd…

Ik weet dat ik niet goed genoeg mijn best doe, om hier uit te geraken ik staar mij blind op een grijze muur de ankers van mijn ziel zinken niet raken niet tot de bodem zoeken altijd een uitvlucht om niet te zinken kijk ik naar de vogels rode vogels bonte vogels maar ik weet mij niet te vliegen en klim langzaam hoger uit diepere dalen…

de halfvolle fles geen angst meer voor de bodem zijn meester rust zacht.…

ging tot de bodem bij fles en vrouwen - lapte de bal aan zijn kicks…

ik wil alles ik krijg alles ik wil weinig ik krijg niks 2 verschilende levens op dezelfde bodem…

pizza krokante bodem tomaten, spinazie, kaas lekker vers en gezond smullen…

herinneringen kleven aan dit huis van vrienden hun worstelend leven deed plafond en bodem vinden het vechten klinkt nog van de wanden en echoot klanken van gebroken handen ik sla driftig op hun ruit en schreeuw mijn pijn uit gebroken handen slaan terug plafond en bodem vielen vlug…

Een weekdier kent zijn troost die in de bodem ligt verscholen.…

waait door de bomen een blad stort op de bodem alles valt ooit neer…

de bodem bereikt uit vreugde of verdriet verder ga ik niet ik ken mijn limiet…

Ik ben mijn steunpilaar Ik ben mijn bodem Ik ben mijn fundament Ik ben de stokken van mijn tent Ik ben mijn beits en mijn talent Ik ben mijn dividend…

grondig ontgiften alle gif uit grond en hart uit bodem en hoofd…

De archeoloog in de bodem, op laag na laag. Beiden krassen in de oppervlakte van de tijd.…

een leeg glas op een lege tafel het zicht is meer dan het zien met de ogen op de bodem van het glas ligt het sterven van de tijd de schilder toont de gestolde eenzaamheid in vage lijnen en een witte vlek het lege glas op een verlaten tafel…

karaf met lust tot op de bodem leeg gezopen zijn zij fladderzat en zwijgend uit elkaar gekropen…

uit de bodem van je klankkast jaag je vogels in de lucht die met vleugels stilte opensplijten in hun vlucht…

jouw ogen vol vuur slaan vlammen in mijn bodem brandend de liefde…

rimpels verdwijnen daar waar de steen zeer geraakt de bodem opzoekt [senryu]…

ik zag op de bodem van een dekschuit een stukje zilver schitteren ik wist meteen dat jij het was!…

willen halen, Bodem van geestelijke diepte…

De pijn die ik onderga, de bodem die daar is. En nu kan ik alleen nog maar afzetten.…

Je hebt me verdronken in je duistere wateren Nu ben ik nog slechts een wrak huilend op de bodem van je kille hart…

Kringen, argeloos draaiend in het rond, vanuit een ruim vergiet doucht de waterplas ruimte beweegt, de polsslag beeft in een sompige bodem.…