Alle inzendingen over drijven hartslag

Opening De maan blijft drijven. Hartslag, drijvend. Hartslag, drijvend. Couplet Blauw licht op de muur, de nacht ademt langzaam uit. Alles drijft in zachte lijnen, niets breekt, niets eindigt. Een hartslag in de verte. Een hartslag in de kamer. De maan blijft drijven. Ik ook. Pre-refrein Ik hoor de stad doorgaan.…

Langzaam komt het in mij naar boven drijven, met als doel mijn leven er mee gaan verrijken naar mezelf te leren kijken. Mijn hartslag danst nu op het ritme van hoop en gelukkig zijn.…

Zo stil lig ik in mijn hangmat Het minimale wiegen Schrijf ik toe aan mijn hartslag Of dat klopt maakt niet uit Alleen mijn hart is in beweging Heel zachtjes diep ver weg Haakt het slagen aaneen Tot elke vorm van tijd Mijn adem is er niet Mijn ogen drijven af Gedachten zeggen zachtjes Wieg mijzelf tot mezelf…

drijven is evenwicht vinden loslaten wat spant vertrouwen op dobber en dragen van water en hand niet vragen toch lachen want drijven is bevrijd zijn zweven - niets doen genezen van wanen en tranen om dingen van toen en zonder spanen roeien op weg naar een zoen van God…

Het debiet van pijnwater is kracht zonder zwaarte, is hemel tussen aarde en oevers, is dimensieloos als drijven.…

Burgemeester Sakkers vertrekt naar Eindhoven, Ik weet niet wat hij ze daar gaat beloven, zijn "operatie hartslag" in Heerlen was een "schone" taak, maar nog niet af, toch zijn grootste zaak, gaat hij ze nu daar ook een kooltje stoven ?…

mag ik jouw tuin lenen om de stilte te horen en de wind traag en met geblazen wolken terwijl de witte rozen langzaam slingeren rond de groeven op de grond voordat de winter met verschraalde vlagen de maannacht laat betranen op woorden van steen en de wilde wingerd likt aan het slapend rood mag ik jouw tuin lenen zodat ik…

toen uit mistig zicht het sluimerend rood verscheen trachtte ze tevergeefs deze vanzelfsprekendheid af te weren zoveel liever had ze zich blijvend verschanst daar waar zijn en eigen hartslag het verlangen samenbracht…

ik kijk naar de datum van vandaag 24 september 2016 de wind laat nog geen schaduw achter en een enkele duif verzendt de ochtend door het raam als een mare het dringt nog niet door ik staar dromend naar buiten lijkt het alleen maar zo of omarmen de takken zich boven het vijvertje waarin twee eenden liefdespoëzie schrijven zal ik mijn…

hoe klein ook, groter lijkt dan de wereld om je heen, nou moeten we het niet spannender maken dan het is maar ik had niet eerder stilgestaan bij jouw stilleven en, het klinkt tegenstrijdig, misschien heeft het er mee te maken dat jullie met zovelen zijn waardoor je soms lijkt op te gaan in de massa met je afgeronde lijf zonder hartslag…

De presentatie ging te laat van start Mijn bloeddruk voelde ik steeds sneller stijgen Wat zouden we voor nieuwe gadgets krijgen Gelukkig, dacht ik met een bonzend hart Want mocht ik ooit van opwinding creperen Dan zal mijn Apple Watch dat registreren.…

laat me maar drijven op mijn gedachten met de stroom mee liefst nergens heen laat me daar blijven niet op mij wachten wees een droomfee om wie ik ween laat me maar zwerven geef me de vrijheid waar ik toch ooit zoveel om gaf laat me maar sterven hervind je blijheid ik neem het nooit meer van je af laat me maar drijven…

Loslaten van bestemming, zonder gevoel van richting, is drijven het doel. Niet zoeken maar voelen naar de juiste golf om dan mee te spoelen. Besef zinkt in dat armslagen van mij niets veranderen aan het kalme getij.…

een zwerk fluks achter bossage van groen en grijs houterig versteend verleent opgelost vervlogen, een koninkrijk voor mijn drift! hoe graag zweefde ik mee hoog boven nimmermeer…

mijn wens op het water wijs met die ene droom als een herinnering meevarend kabbelend op roerende golven opgetogen knipoog ik naar het licht van de dag drijf op zeilen op het geluk dat ik zag…

Je natte haren plakken aan je koude lijf je voelt het niet Je spoelt aan waar de stroming je richting bepaalt je overleeft je weet hoe dat moet dat wat zich als patroon herhaalt voelt als muiterij Het blijft gaan en komen diezelfde golf van gemoed als een kind die een som maar niet snapt een onzichtbare leermeester in de…

Donker, tijd beweegt zonder wil of reden, zonder geluid. Dan komen de nachtgestalten uit hun ijzige holen: beklemming en angst, beesten met gloeiende ogen. De oude wind steekt zijn misvormde hoofd op en ratelt met de blinden. Star wacht het kind op de ochtend.…

Voordat het hart zich overgaf Door oorlog en haat verslagen Zong zij een lied van hoopvolle dagen Een vlindertje danste, bij elke slag Het kind dat bezorgd in haar armen lag Volgde de vlinder, en telde de slagen Om altijd met zich mee te dragen Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf Ging er ooit een slag verloren Door geliefden gegeven…

Soms is het sterk dan weer zwak het is de hartslag van mijn hart.…

Het was eindelijk weer het jaar van de cicade zoemzingend in loklicht en bewegend in priemgetallen bovenkomen en verwekken als kunstvorm de aarde als dekmantel kleur als kapsel paladijn terzijde een kort manifest terug naar het onderaardse onzichtbaar geduldig wachten op het onverwachte diep in mij klopt vandaag het hart van de…

Altijd hun hartslag - je eigen hartslag. ------------------------------------------ uit: 'Woorden om in te wonen', 1996.…

ze legt het huilende kind zacht over haar schouder als ze kalm maar vastberaden langs de rijstvelden loopt het wuivend gewas als fragiele muziek in de wind de hartslag daalt het kind wordt stil geeft zich over aan de tere aanraking van de moeder zij neuriet in harmonie met het rijstveld de wind beroert hun haar een bevrijdende regen…

Mijn hartslag is niet gelogen. Elke klop zichtbaar op de huid. Zo echt als je lach in mijn geest. In de nacht kan ik het privé tonen Waardoor jij mijn hartslag uitleest. De hoop geeft leven in mijn keel. Jouw verschijning klopt expressief. Ik kan je voelen met gesloten ogen. Is nu mijn droom of vraag suggestief?…

Met die herinnering van jouw tevreden lach nu jouw hartslag verder reist in de nacht blijf ik je ritme grenzeloos volgen tot het eind waar jouw levenslicht weer tot mij verschijnt.…

Alzheimer, dementie en Korsakov liggen op de loer, terwijl ik meer en meer moet erkennen dat het mijn emotionele hartslag is, die mijn reilen en zeilen werkelijk bestuurt, heb ik brutaalweg een enkeltje Disneyland geboekt.…

Scheur mijn aorta open want ik weet weet niet hoe ik anders bloeden moet, met al dit rood in mijn hart, kloppend, spuwend, dansend, lichtend Scheur liefste, verscheur, schuur mij, want ik weet ook niet hoe het liever moet met al dit rood in mijn hart, aorta dicht, aorta open, je slaat je slag Kloppend, spuwend, dansend, lichtend zo…

de trage hartslag op een zachte winterdag broos en doorschijnend de zwijgende tijd niet bevreesd voor het verval het gevecht voorbij uit de pijnbossen het blaffen van de sneeuwuil op een winterdag als gesponnen glas de glans van het witte land de trage hartslag…

Als je stilte kunt omschrijven met een veertje in de blauwe lucht Is het klankloos drijven in de lichtende schijn van een diepe zucht…

Hij heeft een mooie lach zo eentje die de tijd doet stoppen, tenen laat krullen in zwarte sokken een lach die je van het strand zou willen oprapen net als de mist je brilglazen doet vervagen een lach zo fris die in een appel blijft hangen, zacht laat herinneren hoe de lente smaakt na een fris pintje bier met lef volmaakt, het…

BOEM BOEM slaat mijn hart slaat jouw hart JIJ en IK Liefde en Licht IN en UIT BOEM BOEM slaat het HART van de KOSMOS…