Alle inzendingen over gericht zijn op de a

Ik ben gekropen in jouw huid, gerimpeld en gebogen, mijn jaren ver vooruit, keek ik met jouw ogen, leefde ik jouw leven. Je zou mij nooit vergeven, wanneer ik opeens verdween en als mijzelf verscheen. --------------------------------------------- uit: 'Over de zee sprak het water niet', 1990.…

Zou ooit de wachter op de rots, zijn blik op zee gericht, het wonder van de gouden dageraad hebben gevoeld? Zou ooit de schoonheid van het land onder de regenboog zijn zinnen en zijn innerlijk, zijn hart hebben geroerd?…

Of de onafhanklijkheid van zijn beleid, - Dan hoop ik dat een zeggen zal: wij weten Dat hij als mens, dichter en vriend, als kracht En leider 't zijne deed, maar nu de spil Van 't denken stilstaat en in zelfvergeten Zijn mond zich sloot, zien wij zijn sterkste macht: Een op de onsterflijkheid gerichte…

langs rode pannen glijden loden luchten in de dakgoot levensgroot springt doodsverlangen naar beneden…

Kansen reiken horizon breed het toekomstbeeld beschijnt jouw visualisatie en verlichten het gewicht van het verleden…

Het issue dat alles weerkaatst bij daglicht laat het hoopvolle openen van deuren; zonnige warmte straalt over op teruggave gericht, in samengaan door zielen uit grondig kleuren.…

in zijn hoofd dreunt een trein de cadans van het leven nog eenmaal met haar dat ritme beleven nog eenmaal met haar de wereld ontdekken het station binnenrijden en nooit meer vertrekken met haar de toekomst inglijden nog eenmaal de vrijheid tegemoet in zijn hoofd dreunt de trein waarmee zij is verdwenen, voorgoed…

De Irakese draak met zeven koppen die zich verschuilt in onderaardse krochten wordt door St. George met heldenmoed bevochten. Diens drieste overmoed is niet te stoppen. Maar als een kat die negen levens heeft weet je toch nooit of hij het overleeft.…

Maar doorgaans wordt zo’n liefdesdicht Dat aan een meest geliefde wordt gericht Alleen geinspireerd door het gevoel. Maar, denk er ook eens over na Om een ‘omarmend’ rijm te schrijven En binnen een rijmschema te blijven Dat uitgaat van A-B-B-A.…

Ogenschijnlijk lijkt hij een kletsmajoor Zoals die van Paul van Vliet (MajoorKees) Maar met nauwkeurige militaire precisie Schiet de fysiotherapeut z’n pijlen doelgericht naar de pijnlijke plekken van mijn lichaam Met als doel te verzachten, los te maken Een soort medische vredesmissie Waarbij geen stilte mag vallen En de dialoog bedoeld…

Scherven gericht op een te grauwe minnaar Fantoompijn blauwe maandag tonio Het brilletje van krielaars' dubbelspel Frank arion cliënt jeroen e. busken Hella s. aast op heren van de thee Op java met a. birney als de tolk Daar zijn indische duinen, a. van dis De nooteboom van cees z'n rituelen De vriendschap van I.M.…

Komt in het Witte Huis een vrouw van kleur? Of krijgen we opnieuw de witte man Die zonder spoor van schaamrood liegen kan En zelfs al is veroordeeld als fraudeur? Loopt blauw een blauwtje op het strijdtoneel Dan erger ik mij vier jaar groen en geel…

Dit-is-een-voor-beeld (5) (A) Van-hoe-je-een-Hai-ku-schrijft (7) (B) Het-is-niet-moei-lijk (5) (C) Het-kan-ook-rij-men (5) (A) Dat-is-ei-gen-lijk-mooi-er (7) (B) Pro-beer-maar-e-ven (5) (A) Ga-er-voor-zit-ten (5) (A) Let-op-de-let-ter-gre-pen (7) (A) Het-is-wat-wen-nen (5) (A) Of-de-eer-ste-zin (5) (A) Rijmt-he-le-maal-ner-gens-op (7…

Ons aller ondergang is afgeweerd. De CO2 die nu wordt uitgestoten Is immers, zo is wereldwijd besloten, In tweeduizendenvijftig gehalveerd. Dan ben ik volgens Bartjes honderdzeven En kan daarna dus veilig verder leven.…

A-b-a-b wordt nu a-b-b-a, Dat heeft een bij de voetbalbond bedisseld. Het schema bij een strafschopserie wisselt, Wat door mij word ontvangen met “Hoera”. In ABBA zit altijd veel melodie, Het voetbal ademt steeds meer poëzie.…

Alles in harmonie ontwakend morgenlicht van het leven geboren om vrij te maken met elke vezel van ons lichaam voelen en weten wat het is om mens te mogen zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij de grens van het denken met wortels diep gepland tot bloei gekomen het tedere wit de poëzie met…

zie je ontwaken uit de wanorde van dromend slapen ogen verschrikt blikken nog steeds naar binnen gericht vingers ontspannen in laten gaan van chaos zonder aanwijsbare naam tot je lach alles breekt en jij je weer bij de mensen weet intens voelt het leven na weggeëbde angst de dag is nu op zijn langst…

A kan wel tegen B zeggen dat x y is, maar als B niet erkent dat A A is en hij of zij zelf B, en daarmee een ander is dan de ander; en als A niet differentieert tussen zichzelf en de ander, B in dit geval, dan is er geen A die tegen B zegt: x is y.…

Twee meisjes Zongen zachtjes Hun lieve liefdesliedjes Beide meisjes creëerden Hun creaties koesterend Afscheid nemend Maar nooit Van mijn netvlies Dansend in dromen Alles lost langzaam op Niet deze dromen Altijd bij mij dragend Daarom zing ik mijn lied In de verre velden Wie zal het nog horen Alleen mijn twee meisjes…

Hoog in de lucht Draagt de wind Tranen van de Andes Bereiken nooit de oceaan Ik draag het mee Lichaamstaal Handen en voeten De armoede kleurde De tranen rood En ik draag het mee Nergens was het veilig Op elke hoek loerden ogen Ongelukken per ongeluk Droefheid en frustratie Ik draag het mee Tranen mengen zich Met het leven ten…

Sprakeloos Niet te bevatten De controle kwijt Wat doe je dan Is er ergens hulp Hoe lang wachten Een warme blik Medeleven vol begrip Liefdevol word je benaderd Ook door je buurman Zijn dochter en zijn zoon Maar dan weer alleen In de woestijn van eenzaamheid Je glijdt weg Zinkend in drijfzand Het geeft verdriet Ze zien het bijna niet…

De maan hangt stil te dromen boven het slapend veld zij fluistert aan de bomen een zilver zacht verhaal verteld De nacht houdt haar gevangen toch straalt zij zonder spijt in licht dat blijft verlangen naar zon die 's nachts verdwijnt…

Donkere wolken koppen boven woeste golven drijven naar de duinen  staande op het lege strand zie ik ze komen boze luchten word ik nu de schaduw van mezelf? Of laat ik nu gebeuren wat er komt? De wind trekt aan mij en word ik gegrepen door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…

Voordat men sterft is men vaak terminaal. Alvorens dan voor eeuwig af te haken Wil men het nog gezellig voor je maken, Verwennen doen ze jou dan optimaal. Heel stiekempjes lijkt het mij wel eens fijn Eén piepklein dagje terminaal te zijn.…

Wie a zegt, hoeft niet b te zeggen. Hij kan ook inzien dat a fout was.…

Ik rijs vandaag als de zee bij vloed, ik sta als een steen, als een rots, trots en stevig hef ik m’n hoofd ten hemel en laat mijn ruige bronstkreet galmen over een bergmeer. Ik rijs vandaag met U, Cernunnos, Uw roep laat mij niet los; Heer. Ik rijs vandaag als een boom in het bos, als een vogel die verlost is uit z’n kooi; liefde welt…

De horizon vervaagt de dreiging op de woeste zee van gezichten het bespringt mij en beklemt mij de noeste tree naar de gerichten over het gelaat dat voorbij ging Steeds als ik bijna kolkend omkom doemt daar het laatste silhouet van schuimend wit en schamper wit het vers opengevouwen bankbiljet betaalt mijn geknakte ouderdom Martelend…

Tekens, letters voor menig oog voelbaar en gericht. De nacht valt in als lichten doven is geschreven mijn gedicht.…

Tijd voor je gezicht dat mijn baan bepaalde hoe je gericht door mijn buskruit maalde van mijn lach naar mijn oor het mes doorhaalde Ik schrijf niet uit verdriet maar ik kan het niet laten inktwolken aan te stippen tot zwarte gaten je naam zuur te laten druppelen op zompige straten De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen tot je licht…

Maar ik heb vaak immens gedicht, helpt dat in een spontaan gericht? niet ieder punt was raak, ik zag het niet. Ik weet vaak niet tot waar ik besta, een mens tot z'n fictieve grens van het gevoelsgebied, maar ik zie het niet.…