Alle inzendingen over halfgod

De halfgod lacht.…

“zijn naam niet steeds weer noemen”, zegt een deel “maar Leiders moet je roemen” vinden wij al is voorwaar niet ieder met hem blij die halfgod met zijn blanken-eerst-krakeel toch is hij niet meer dan een onbeduidend moertje verknipt en, heel gênant, een poetinhoertje…

auto's snijdend moed en een groot hart adrenaline neemt de risico’s apart de spiegel kaatst beweging langs bewegging het pookje als pikkie in verheffing bewustzijn is vernauwd tot de cabine alleen de weg het razend remmen zijn in staat zijn zenuwen te temmen hij weet wat hufters gaan verdienen de saaie wereld wordt genomen door halfgoden…

van glad marmer feilloos gepolijst glanst je dij opvallend elitair vergeefse poging ultieme schoonheid heroïsch te bewaren voor de eeuwigheid wellicht een krijger van hoge rang gelauwerd of misschien halfgod nu op een sokkel op een lief gazon een pronkstuk blinkend in de zon…

Er is al zoveel ongans en weerbarst, opsmuk en tegenspraak, zoveel hangplaats ook van halfgoden. Nee, ik zal niet gauw verzuren tussen maagdelijke muren.…

Hier huizen de goden in loden luchten Hier hullen de halfgoden zich in wolken van sinister zwijgen Hier hebben we heel wat te duchten: onheil en 'wee-je-gebeente' Het is hier dat de wraakgodinnen op zoete wraak zinnen Hier kun je of slaag of 'n pak rammel krijgen Het is hier dat 'een goed beginnen' uit den boze is…

Als bovenmenselijke Heracles de halfgod met Twaalf Werken op zijn naam - volbracht in opdracht - eeuwig duurt zijn faam - heeft een jongeling van achttien jaren twaalf van de megamonsters der titanen en twee giganten weten te bedwingen Hij was een puber toen hij zou beginnen zijn naam klinkt als een top der Himalaya Nima Rinji Sherpa…

in de donkergroene bundel neuriet de held dromend zijn legende tegemoet schepper van een poëtisch collage dat de ogen vasthoudt zoals The Joy of Life of Sterrennacht ik ben een kosmos schrijft hij een oneindige ruimte samen met alle materie en energie een van de wilde jongens halfgod van innerlijk gezang weefsel van stemmen ik…

er is weer een herder neergestreken die eigen wijsheid verbetert in taal en teken zing zijn lied draag de leiband like zijn kudde jij nu nog onwetend lief hij is de ster hoedt met halfgoden en zijn virtuele leiderschap de volgzamen op zijn pad doodt initiatief miskent het eigene prijst de hype want die maakt iedereen gelijk…

Toen was ik slank en twintig, als een halfgod zou ik schijnen, en wat stond dat blauwe hemd me goed. Wie kon er toen hebben vermoed dat wat zo mooi ontloken was zo lelijk zo verdwijnen. Want, er verschenen kapers op de kust en moeders die zich moeiden. De tederheid verging in lust en steelse tranen schroeiden.…

schraal bier kraait in je leden ontzet verzuurt wroeging de veelslachtige bronnen van je pijn het vocht verschalkt je weemoedige flanken genadeloos in je schroom zoeken besmette zenuwcellen wortel en goedkoop plezier klarinet speelt de aftocht ongeschreven brieven talloos splijten maag en nieren je droomt: je bekent een halfgod ontfutselt…

Ik ben de halfgod bemind door velen maar echt gekend hoeft niet per se. Ik kan het klaarspelen, toch blijvend onbekend. Dring door naar binnen vindt de kwetsbaarheid vluchtig als een fee, gedrag als een stel santinnen, het lijkt op onversaagdheid.…

Uitmondend in rotsgeloof begint een halfgod af te dingen... Onverklaarbaar voert een liefdevolle onderstroom naar een openbaar beminnen: doordesemt menige adolescent van louche zaken af te blijven, negativisme los te weken, om te keren in het tegendeel. Je zult maar eens te horen krijgen dat je van je zelfzucht bent genezen!…

De sprookjesheld, verheven tot halfgod, wacht op Roodkapje. Zij werd nog niet gespot.…

En dan nog iets, voordat ik het vergeet jij bent een god, zo sterk als de titanen olympiër, maar Zeus de oppergod heeft jou gestraft, en jij draagt nu je lot op nek en schouders en je ruggengraat bezwijk je haast onder 't gewicht der aarde Waarom in Zeus' naam koos je niet voor hem en had met die titanen mee gestreden? enfin, je bent en…

Ogen turen onnavolgbaar als zwijgende diepten Sluimerend op de dag schijnend in de nacht vonkt een halfgod -geheimzinnig- op het beslissend uur Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante om niet gekend te worden Hij openbaart creëert iets uit niets schept nieuwe taal uit stille bronnen slecht heilige huisjes steen voor steen…

Aan het kruis weinig licht te ontwaren Door God en klein pierke verlaten Lijdend voor een stille massa laten Ook halfgoden node de hoop varen Als schriel mens is het moeilijk verrijzen Tenzij soms surfend op golvende eenheid In het licht van schuivende eeuwigheid kan je slechts stuntelend aards verwijlen Maar kijk dan komt de lente weer…

Hij 's speler van een club uit Almelo Die van de Griekse halfgod Heracles Van heldendaden - 't waren tweemaal zes - Wie is die man uit Athens in Ohio "Dief van het land", zo noemt men een Navajo Dan liever Hiawatha Overloon "Hij die rivieren maakt" als opperhoofd En wie op voorhand niet in hem gelooft Is "Vijand" en Apache is zijn…

In de notendop van deze terugkeek passeert de najaarsstorm van een oude weergod de revue en een Romeinse halfgod die een Griekse held te kijk zet... een half verstaander weet meteen over wie ik het hier heb: Ajax, Hercules en - excusez le nom - een zekere Gerrit...…

In 't avonduur zoekt zich in 't koele bos De jonge halfgod, naakt en onbespied, Een plek, waar hij zich uitstrekt in het mos. Een dwaze blijdschap overstelpt hem later, Wanneer hij nimf en faun verzameld ziet Bij 't blank gefluit op 't afgesneden riet, Dat hij zich koos die morgen aan het water.…

Herakles, halfgod en sterke held, door Zeus verwekt en door Hera fel gehaat, een leven lang op zoek naar vergiffenis voor onbedoelde zonden en soms domheid, zijn tragisch luisterrijke lot: Als baby bijna doodgebeten, adders, ze hadden levens kunnen sparen door Herakles onschadelijk te maken; oh, ging z’n bovenmenselijke kracht maar samen…

oude Grieken Behept met grote slimheid, moed en kracht Zo’n durfal die om praatjesmakers lacht En klaar staat om een weekend te verzieken Die halfgod had het makkelijk vandaag Alhier betreurt men wéér een nederlaag 06- ADO Den Haag - NEC 1-1 Het water steeg ons bijna tot de lippen En niet uitsluitend door een drassig veld Drie punten…