Herakles en Atlas #2
En dan nog iets, voordat ik het vergeet
jij bent een god, zo sterk als de titanen
olympiër, maar Zeus de oppergod
heeft jou gestraft, en jij draagt nu je lot
op nek en schouders en je ruggengraat
bezwijk je haast onder 't gewicht der aarde
Waarom in Zeus' naam koos je niet voor hem
en had met die titanen mee gestreden?
enfin, je bent en blijft voor mij een god
mijn moeder was gewoon een koningin
Alkmene uit Mycene heette ze
bevrucht door Zeus, gewoon als sterveling
Die oerkracht heb ik dus
aan hem te danken
je wilt niet weten wat dat met mij deed
ach beste vriend, het was geen lol maar leed
dat door mijn ambigue aderen voer
soms werd ik meegesleept
en dan weer stoer
vertwijfeld zocht ik vaak de randen op
in woede zelfbeheersing en de liefde
En in het kiezen van de juiste weg
stond ik toen op een kruispunt waar twee vrouwen
mij zeiden wat voor mij lag in 't verschiet
als ik met een van beiden zou gaan trouwen
De zwarte nimfomane werd het niet
haar eromane woord was een belofte
de witte vrouw beloofde mij haar hart
wat mij beviel - haar ziel werd een gelofte
Geplaatst in de categorie: literatuur

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!