Alle inzendingen over het herkauwen

ongezegd liggen koeien in de wei herkauwen is wet mijn maag speelt weer eens op belangrijk ?…

peinzend herkauwend.…

, herkauwend, herkauwend tot de hei is gesponnen tot grove wol, mijn mantel, warm tegen de wind, ik sla hem om, wapen me met jouw zand in mijn zaken en reis, licht bepakt, verder – met jou verder in mijn hart zonder jou geen weg door de wereld…

De boer zag Bertha in 't groene gras, ze lag in alle rust en mooi voor 't oog gekleed in Hollands bont met wolk en zon, het gras wat zij genuttigd had, smaakvol te herkauwen.…

een helderziende man uit Schouwen die kon het alleen maar bij vrouwen maar wel zonder slip en hij las dan lip en liet haar de uitkomst herkauwen…

ik dicht u niets toe ik zou niet weten hoe maar dat ik dicht klap in de wetenschap een koe roept boe dat doet er niet meer toe herkauwen heeft geen zin etcetera, vul maar in…

je stroomde net als de rivier nu ben je net als een met de nek naar de grond toe gebogen koe, herkauw- end enkel een paar mooie herin- neringen.…

Ik herkauw de liefde, keer op keer, tand op tand. Ik verbouw de liefde, steen op steen, onthou de liefde, warm op koud, ik versta de liefde, eens te meer.…

De actualiteit nogmaals herkauwen? Wat sluikreclame? Sluw, onopgemerkt? Meer vragen resten mij: wat moet men doen indien men geen teevee heeft en geen poen?…

in elke druppel van de dag rijgt geschiedenis aaneen in herkauwing stippel ik ze uit in de kruissteek van wind in de serene mistigheid bouwt het zich op in helderheid in het gesternte van andere tijden in tragedies en verrukkingen…

Ik speel ze af, bekijk ze keer op keer, herkauw ze eindeloos opdat een keer verteerd ze mij geen pijn meer doen.…

ik schuif mijn woorden voor mij uit tot langgerekte zinnen dat ik mij daarmee buitensluit geeft onrust diep van binnen dus slik ik mijn woorden telkens door om ze moeizaam te herkauwen maar te leven als zo’n omnivoor begint mij te benauwen…

Een zeer beroemd onderzoeksfunctionaris, die meestal goed rondkomt van zijn salaris, heeft in een rapport dat nog maar net klaar is geconstateerd dat voor een dromedaris (een herkauwend dier, u weet dat dat waar is) de kramp in zijn spieren nergens zo zwaar is als in zijn temporomandibularis.…

Met actuele gasten en veel vragen, Herkauwen ze de afgelopen dagen, Zorgvuldig draaiend om de hete brij. Je ziet het dagelijks op ieder net, Maar vlak daarvóór moet ik urgent naar bed.…

de landweg voert langs huisjes met oude ogen naar binnen gekeerd blikken ze terug op tijden van armoede aan de overkant herkauwen koeien zonder herinnering met het bewaarde prijzen wij ons rijk plop een eikel…

Kalm grazend De dagen herkauwend bezien Samen en toch alleen Kou lijkt niet te deren En toch, daar is de zon Aanbeden door je fiere horens Berustend en sereen Spiegelend in je blik De voedende warmte gedeeld aan kalf en kind…

Ze herkauwen er problemen, met een kop die veel te vol is. Onrustig wakker liggen ze. Koffiedrinkers daarentegen, genieten in koffiehuizen. Ze komen er tot zichzelf. Tot andere gedachten. Tot elkaar. Problemen lossen ze op, in volgeschonken koppen, die leeggedronken worden.…

In een kringloop van falen en van hoop rijg ik de dagen en weken aaneen twijfelen aan mezelf wachten op verlossing geloven in bevrijding herkauwen van verdriet vechten voor vooruitgang trachten naar zoveel dat van belang schijnt te zijn zoeken naar vernieuwing Verwacht ik te veel?…

Al het andere is toekomst - nabij of ver, en herkauwen op kort of lang geheugen. Is het nu een grote leugen?…

met 'n kudde koeien die kauwen en herkauwen de godganse dag liggend, log lopend het gras tot modderpoel Maasoever platgetreden... Het heden 'cool' zonder fles en glas melk goed voor elk?…

De koeien staan herkauwend in de wei, de zon gaat op, vanavond ook weer onder, geen stoplicht doet in Almelo bijzonder, zo gaat de dag komkommerend voorbij. In Urk wordt weer geen mens gevaccineerd en in Den Haag nog steeds niet geformeerd.…

Vers nieuws is waar die graasdieren op leven Liefst prilgroen, saprijk, mals en niet te droog Ze houden dat heel gulzig in het oog Hun tongen roeren zich om niet te sneven Maar alle kuddes grazen in één wei En van dat herkauwen wordt niemand blij…

in de vroege ochtend dromenmist van de lage weilanden staan zwart en wit te herkauwen het natte gras dat nog aan de vraatzucht was ontkomen en het te jong piepgroen wacht nog een zomerdag om het met parelend door de nacht gekoelde dauw als ochtenddrank in alle rust te consumeren…

Door sloten verdeelde verrigheid, waarheen gedachtengangen vluchten In reine zwaanse taferelen, en schaaps herkauwend stoïcijns In plat, landelijk vervelen. In wind wentelend gepeins.…

mijn gedicht bouw ik vol met gevlagde woorden volubel scheren ze over het papier herkauwend een mondvol lichtzinnige woorden in purperen lichtgroen knipoogjes werpend en kleverig grijnzend verheffend in de geneugten van de literaire wereld toffe liefkozende zinnen op de drempel van het onbekende in al mijn nietigheid en zwart-wit…

staart omhoog schonkige lijven rennen lente in de bol (3) kauwen herkauwen loom in het zomerse gras ogen op dromen (4) striemende herfstbui dicht bijeen, kont naar de wind en de kop omlaag…

de eerste had ook voldoende geweest er wordt dan overmatig gevleest de tweede een rustdag mijn idool herkauwen van gisteren nu weer aan de boerenkool liever zonder jus en worst alleen al uit medeleven vandaag wordt dorst gelest door water veel, veel water tussendoor verdwaal ik af en toe in de derde wereld waar veelal niets te…

band tussen mensen die kauwgenoten worden, zoals een kudde koeien die dezelfde maalbewegingen maken na het grazen liggend in het gras Onder liefdesparen en kinderen komt het wel voor dat hetzelfde stukje kauwgum van mond tot mond gaat Ernaar kijkend blijft het heden een onverteerbare zaak zelfs na lang en geduldig herkauwen…

ik hoorde het klokje van de verre abdij zag muren in warmte trillen tegen het silhouet van de toren nabij goud golfde koren onder een warme wind eindeloze zomers zijn hier geboren waar koeien vloeiend hun rust herkauwen het vogel concert nadert zijn einde monniken gaan in stiltegebed hun brevier kent de regels gesprekken…

Deze zoete vrucht met een smaak om altijd te proeven en te herkauwen. Maar die smaak is verloren, verleden tijd, is nu, onvindbaar, voor altijd kwijt. Zelfs in dromen is de smaak niet meer zoals die was, mij herinner van eer. Herinnering zonder vreugde, slechts verlangen naar wat ik zo deerlijk mis.…