Alle inzendingen over hm

Hm mwmwm mwmhmmn mhwmhm hmm, Mwm hm hm whmmmvm mw hm vhm, Hmhm mwhmhm mm hm mhm mhm, Mmwhm hm mwm mwhm mhmm, vmm! Poeh, poeh, ik vind dat het maar lastig dicht, Met zo’n mond-neusmasker op je gezicht.…

Moedeloos kijk ik terug, stuk scherven vallen altijd weer anders neer deze keer vlijmscherp ze snijden diepe sneden vooruit met moede schreden vooruit is al wat rest…

eenvoudige neusklank bij gesloten mond voor zich uit gaan die eentonig klinkt maar iets onvoorstelbaars mag bevatten twijfel na een kloeke uitspraak van de trotse heer Bommel dubben over een plan waarin wellicht gevaar schuilt tevreden of afkeurend zijn over voorbije beleving ja onnoemelijk veel meer ligt opgesloten in een enkel Hm…

Ik kan het niet begrijpen want zij hielden van elkaar twee jongens uit het oosten stierven in elkaars verlangen het Binnenhof bleef leeg dit keer ik bel U daarom maar hoe zit het met uw hart mijnheer hallo...hm... opgehangen…

vroem weg tuut zak  laat door weer laat verdomd paljas ga weg meer gas hm snel oei bocht oef niks gebeurd wat? stop? ik niet pats vlieg? oei mens nou ja carwash weer schoon…

'Hm,' zegt hij, turend naar de sterren in de Deense zomernacht, 'reken maar dat daar een hoop vis zit.' ------------------------------- uit: 'Vroege sneeuw', 2003.…

Gisteravond waren ze hier niet al te ver vandaan bezig met het zinloos geweld van oerknallend vuurwerk zeker tien minuten lang flitsende bommen en granaten zonder Chinese bloemfonteinen tegen het donkere uitspansel Was het na middernacht geweest had ik de hermandad gebeld maar ik had eerder vreselijke lust te vluchten naar een…

alleen vaag aan de rand kijken wat er gebeurt en afkijken wat de anderen doen me gewoon gedragen, zoals verwacht, zo lang kom ik hier al en zo vertrouwd voelt het ook wanneer ik de deur door ga en zie waar ik ben Geen fouten maken zwijgzaam zijn en zo wijs lijken als ik wel ben maar niet meer op afroep alleen beamend of voorzichtig hm…

Hm fijn, kom maar bij me liggen, bij me liggen Fluister de twee dingen die ik wil weten: wat geef je aan wie jij belangrijk vindt en wat zijn nog je wensen, je liefste wensen? In het oosten komt de maan donker op in de schaduw van de aarde, die gaat schijnen en schijnen…

Twij kwassantjes heb ik had, meelkoekies, n stuk of wat, ain beschuut mit sjèm, hm lekker plus nog ain volkorenkrekker. En toun ik wol goan stoan kwammen de krummels overaal vandoan.…

teunisbloem en klauwier markeren de overgang naar vochtig terrein, hier en daar staan plekken zeekraal, jonge konijntjes schieten voorbij waar zou hij zich ophouden, is het weer een machtspel waarbij de onberekenbaarheid en pracht van dat dier de aarde om mij heen doen slaan, is het de spanning van dit uur, de speelsheid van oog tot oog, ‘ hm…

Onlangs in een foyer heb ik Hare Hoogheid de Koningin van achter in gesprek op haar gekapte bol gezien Anders dan voorheen op tv Dacht ik Mijn Hemel Majesteit is dit wel echt Het lijkt wel grijze suikerspin…

‘Hm!’ riep hij, ‘werken zie ik graag, Maar niet zo bijster traag, En niet zo stijf als jijlui doet: Ik hou wel van wat spoed! Wat bergt en boent gij dan toch wel Zo lang in elke cel? Waartoe dat nutteloos gezwoeg? 't Is immers mooi genoeg!…

Bestookte jeugdige Tuur Aan de Côte d'Azur Dit gezinderd partituur. Gebaard in succes Ontstond toen mijn avontuur Onbekende bres! Veurne sproeit het ambrozijn Van de schaarse nes Tot Koning Boudewijn; Mee eert het orkest, Filharmonische fontein, Podia op hun best... Waar zijn stem vangt de cesuur Op muzische vest Tot gister regend…

"Hm, lekker. Beter dan warm eten. Melissa toch honger." Ik ben al blij dat ze iets wil eten. Na een uurtje Tv kijken is het tijd om te gaan slapen. Haar ogen vallen bijna toe. Het is voor haar dan ook weer een vermoeiende dag geweest... We gaan naar boven. Snel even wassen, pyama aan en dan het bedje in.…

…hm, dat ’s vroeg! En dat gaat maar zonder vragen! Vreeslijk lengen toch die dagen!… ’t Had waarachtig tijd genoeg!… ’t Endje zal de last wel dragen!- Nu; het licht er toe… ’t Is fris… Brrr ! Als dát nu zefier is! Hiet dat warm? het vriest, pot domen!… En wat zie ik aan die bomen? Zou dat ook al mee gaan doen?… Al zijn leven!…

Hm...En ik praat niet meer. Zwijgen is mijn echtgenoot. Zelfs tranen schieten mij te kort. Oneindig groot de leegte, die achter jou is gebleven. Geen traan, geen troost om dit gemis te dichten. Steeds hoor ik je stem en snel draai ik me om....maar tevergeefs. Zelfs je schaduw is geschiedenis.…

vragen een klein konijntje springt voor mij amai, nog een en nog, het duin ijlt voor zich uit, deemstering valt snel ‘kijk, kijk, ge bent daar al’ , spreekt de Vos, terwijl ik in zijn ogen kijk slierten rottend vlees tussen tanden zie hangen, vliegen ogen markeren ‘ja, we hadden een afspraak hier, dus hier ben ik ’, spreek ik terug. ‘ hm…

Hm. Broccoli. Christien weet nu zeker dat ze Lydia haat, haar spotzucht, haar schoonheid. Christien loopt de huiskamer binnen, kijkt naar de schoorsteenmantel. Kijkt naar het marmeren beeldje, een Boeddha. Wacht. Beidt haar tijd. Laat zich door nimf Lydia een glas wijn inschenken.…

En welke andere had je zo nog in gedachten hm?’ vroeg de meester verbaasd, ‘zou de vraag niet beter zijn wat de zin is van hét leven?’ ‘Nou goed dan’, zei de leerling enigszins gepikeerd, ‘wat is de zin van hét leven?’ ‘Duidelijke vragen stellen bijvoorbeeld. En peper.’ ‘Peper?!’ echode de volgeling.…

‘Hm, Bartels, gevalletje van openbare dronkenschap,’ kondigt een van de sekreten me aan. ‘W A T ? ! ’ Ik schreeuw het uit; nog geen slok heb ik gehad! ‘De vent achter het bureau vraagt kalm: ‘Uw naam?’ Ik ben hen zat, eindeloos zat. ‘Zal ik jou eens tegen je luie stuiver stampen?’ vraag ik hartstochtelijk.…

‘Hm.’ Hij zit al druk te schrijven. Driftige spinnenpootjes verschijnen op een kladblokje. Hij is er gauw mee klaar, scheurt het beschreven velletje los, pakt een envelop uit een bakje op zijn bureau en stopt het erin. Hij leunt achterover in zijn stoel en kijkt me ernstig aan, bereid wat meer tijd voor me uit te trekken, vermoed ik.…

“Hm, dan is het goed”, mompelde hij terwijl zijn hand een lok van zijn voorhoofd naar achteren wreef. “Want laat ik je dit vertellen, jochie.” Hij prikte zijn vinger onder mijn sleutelbeen, dat deed pijn. “Blijf leren, anders eindig je net als ik. In het longenhok. Mag je de hele dag fijn ingewanden sorteren.”…

‘Hm, daar zeg je wat. Dat zou betekenen dat ik dus wel op kan houden met leven, de zin heb ik er toch al aan gegeven.’ ‘Ja, en niet alleen jij, iedereen. Althans, iedereen die weet dat het zoeken naar de zin van het leven de zin van het leven is. En in de huidige informatiewereld is dat snel gebeurd.’ ‘Dat zal het dus wel niet zijn.’…

Volgend jaar dan gaan we sneller, dan hoop ik hm te leren kennen.’ Ze was echter wel heel geïnteresseerd. We spraken af dat ze morgen mijn baggerboek mocht lenen. Daar staat zijn foto ook op. Niet zijn lijfspreuk: 'Gebrek aan zelfvertrouwen is een karakterfout die ik niet bezit.' Alleen ja, deze man moet morgen weer naar Leiden.…

‘Hm. Haha.’ ‘Lách jij?’ ‘Welnee, laat lezen die hap.’ ‘Niet als jij… nou goed dan.’ ‘Lieverd, als je me dat liever niet laat lezen… o. Nou ja, wat ervan te zeggen… weet je, aan de hele tekst is te merken dat jij voor een hoge drempel stond.…

‘Hm. Doe jij maar.’ ‘Weet je, Hannie, we vinden het hartstikke lullig. Je zou verhaaltjes schrijven voor onze website, Barend van vier havo zou de animaties doen…’ ‘Yep. En nou is iedereen weg. Vakantie!’ ‘Bert, daar gaat het niet om. ’t Gaat erom dat Hannie niks schrijft!’ ‘Niks schrijft?…

“Hm, tijd genoeg dus nog om het weg te laten halen.” In ongeloof staarde ze hem aan. “Wat zit je nou schaapachtig te kijken. Het is je eigen schuld dat je met jong zit. Ik wil er geen tweede bij. Je zorgt er gewoon voor dat je het kwijtraakt, begrepen?” Hij keek haar kwaad aan en zijn hand kneep gemeen in haar schouder. “Nee! Dat wìl ik niet!…

Hm, niks van gemerkt. “ Hij blikte even op het apparaat dat mijn hartslag grafisch weergaf. Plotseling vertoonde de naald, die een onregelmatig berglandschap tekende op een draaiende rol, geen uitslagen meer. Er ontstond commotie onder het personeel; op een wagentje met wielen eronder reden ze een elektrisch toestel naar de operatietafel.…

." "Hm. Wanneer kan ik eigenlijk wel naar Puno?" "Om kwart voor 8." NOG MEER VERVOER In de bus zelf lijken de passagiers er alles aan te willen doen om hun rebelse gezindheid tentoon te spreiden. Van tijd tot tijd is er sprake van volstrekte anarchie.…