Alle inzendingen over hulpvaardigheid (van

Hulpvaardig verbeter jij. Ongedwongen schrijf ik. Onvermoeibaar steun jij mij.…

De Hoofdpiet Erik heeft ontslag genomen Want deze tijd vraagt om een frisse kleur Maar ja, dat mocht niet van de regisseur En er zal nu een nieuwe moeten komen Flexibel en hulpvaardig, joviaal Hij is net vrij, dus vraag Louis van Gaal!…

Ik was streng maar wel rechtvaardig Niet joviaal maar toch wel aardig Werkte in het onderwijs Hij was streng maar wel hulpvaardig Deed zijn plicht Was nog zo jong had nog volop zicht ook in de raad voor allemaal Tot dat moment die dag werd ‘t werken in het onderwijs voor hem fataal…

De duisternis wordt licht Het gevecht een tedere omhelzing De hebzucht soberheid Irritatie wordt compassie Hard wordt zacht Het hoofd reist naar het hart Vastklampen verandert in uitnodigen De kilte in warmte Oorlog maakt plaats voor vrede Onrecht verdwijnt voor rechtvaardigheid Competitie hulpvaardigheid Kalmte doet de onrust zwijgen…

elke dag opnieuw hoor, zie en verzwijg ik vervolgens onwetendheid verborgen onder lagen knalrode hulpvaardigheid Neen, het was niet per ongeluk!…

Pas op voor Sinterklaas, hij staat te luisteren misschien Pas op voor Sinterklaas, hij staat op 't dak en kan jou zien, en dan waren ze zo aardig en zo lief en zo hulpvaardig, maar helaas, helaas, helaas, ze geloven nu niet meer in Sinterklaas. 'k Vond mijzelf wel eens een monster als ik dreigde met de zak.…

Ariadne, slim moedig hulpvaardig zo vast en zo zeker verliefd. Maar Fatum trekt het zwaard dwars door huid hart en liefde heen Eenzaamheid dat veelkoppige monster houdt de prinses in haar greep. Ariadne, je geliefde liet je achter vind jij een uitweg in het helse labyrint?…

Eindelijk valt de zwarte sneeuw de rode krokussen gillen van pijn zijn of niet zijn is buurmans klein bestaan een floers van rouw geeuwt Als de rook uit de giftige smeerpijp in het dronken land van bevingen de armen van Geest de ene vergeving na de andere door de strot knijpt Hulpvaardig staan de bolgewassen gereed om met hun mantels liefde…

En werkelijk 't is één vermogen - aangeboren - dat zowel aan leedvermaak als aan hulpvaardigheid ten grondslag ligt. De intentie te kwetsen vergt empathie zoals ook barmhartig zijn dit doet. Bitter en zoet zo nauw verbonden, dooreen gekauwd en door dezelfde mond gevoederd. Moeder waarom toch die ironie?…

ik heb eindelijk een sprookje gedroomd met veel liefde en natuurlijk een happy end waarbij het meisje lief en hulpvaardig was van gewone afkomst maar toch iets koninklijks had de jongen prees vooral zijn domme kracht lachte hard om de stomste grappen op een slijmerige manier de contrasten zijn al neergezet en de spelers trappen…

Nu is de lucht met blauwe denkbeelden overtrokken, de avond koel als een avond werkelijk is: licht, koel, hulpvaardig. Ik strijk je over je haar. Je haar is veilig: bloemen zijn overal aanwezig. Je handen zijn overal aanwezig. In de stoel lees je me als een krant. Je legt de krant weg: adem die je inhoudt, uitademt, inhoudt; vormt.…

Twee honden vochten om een been - het mijne, dus ik was ver heen, toen zomaar in die stille straat zo'n duizend bijen uit een raat hulpvaardig kwamen aan gesjeesd. Die blaffers zwegen, plots bedeesd. Zij sloegen jankend op de vlucht, belaagd door angels in de lucht. Geperforeerd met menig steek was 't dat de ene hond bezweek.…

maakt principieel niet uit of je broodmager bent of vlezig bij uro kom ik voor het eerst vergis me bijna bij traumata ervaring slechts bij röntgen chirurgie interne en derma de sfeer in het hospitaal is uiteraard bijzonder positief met welke kwaal je ook komt alle medewerkers zijn lief blijmoedigheid aan de balie assistenten zeer hulpvaardig…

Ik heb één zus ze is nu 44 jaar veel jonger dan ik maar we hebben nu veel meer aan elkaar Een zus even groot maar uit een andere tijd onze ouders wezen ons de weg zonder en met strijd Een band voor het leven dat heb je met "zus aan zus" beiden een eigen karakter daar verander je niets aan dus Een eigen persoonlijkheid hulpvaardig…

God gaf ons onze handen Om te werken en hulpvaardig te zijn Elkaar te steunen in verdriet en pijn. God gaf ons onze voeten Om onze alledaagse wegen te gaan En onze medemensen bij te staan. God gaf ons een hart Opdat het Hem zou toebehoren Hem met hart en ziel te bekoren.…

Daar gaan ze, de gezondenen met wie ze zoveel deelden, hulpvaardigheid en liefde, vreugde, verdriet, wat hebben ze gezongen met hun kleine kinderen, nog zingen zij de woorden van het mooie bijbellied. Door Roemenië rijdt een bus langs een zigeunerkamp.…

Gelukkig is iedereen hulpvaardig en een luisterend oor Dus lig niet wakker en adem maar rustig door. Niemand is iets teveel of iets te gek En ga bij een probleempje (uitdaging) gewoon met elkaar in gesprek. Nog even dan is er weer een nieuw jaar met een nieuwe kans Terug naar normaal, zonder virus en alles open, zelfs de restaurants.…

Over heel de verre einder hangt een waas van verwachting een droom die toekomst heet waar wij van afstand kijken in hoop en zwaar verlangen van nadering tot elkaar geen afgunst of kijven leven in menswaardig bestaan en onze energie besteden in ontwikkeling en hulp aan hen die zwakker zijn waar de einder nader komt wie geen helpende…

had ik geld ik gaf er van; ter heling van zout doorspoelde wonden, hoewel ze ongeneeslijk zijn; verliest men nooit de tel bij 't lot en haar onnoemlijk tragische speling hoe meer je hebt, hoe meer je 't dan ook mist? heeft Woods zich bijvoorbeeld van golf vergist?…

wakker worden is geen probleem, Als je pen voldoende nat is en het schilderij zichzelf schetst. Slapen gaan is geen probleem, Als je voldaan terug kan keren en wederom een oorlog hebt gewonnen Alleen daar tussenin, Lui-, of verliefdheid? Kies maar, en ik ontken het.…

Zeg ben jij niet de vrouw van man van kind van zus of broer van die of die vertel eens wie ben je wie buiten elke andere categorie dat opgelegde rollenpatroon doet pijn want er is niemand die je echt kent als jij jezelf niet kunt zijn…

Schoonheid ademt grootsheid En smeekt mijn blik weg Van velden leeg en wijd Totdat ik in amen kijk De stilte spant zich als een boog Een zucht snijdt als zonde Door deze holle monoloog Een trein, een dag, een wonder…

Langs het puntdraad van mijn verleden staar jij zwijgend. Kalmte daalt neer, als ochtenddauw in mijn tuin. Vingers glijden over gerijpt groen, vormen druppels van smaragd, smelten - in een gulden straal, blijven hangen tussen regels van een stil verhaal. De echo van een kauw splijt elke herinnering. In mijn spiegelbeeld zie ik…

Nerveuze vegen over een doorleefd schort. De geur van kruidnagel; Kruitdampen stijgen op uit rode kool. Haar gedachte krult, terwijl mijn lichaam deinst. Mijn ogen prikken. 'k lust geen rode kool. Stil jij! Smakalak étan!…

zie ik mijn grond — Droogte heeft bezit genomen. De lucht paars. Kruid buigt,
 het hoofd omlaag. Trillingen passeren de tijd, als verloren gewaanden. Rimpels zinderen in het stof. Spiegel, muze:
 Smijt wijsheid voor uw voeten. Vertrap de logica -
 Onzin zal u voeden. Ruggengraat klampt zich - nonchalant gebogen,
 om onwrikbare…

De nacht staat. In de rij, rug aan rug gebogen. Zandkorrels trillen, schreeuwen het uit waar hitte golft. Smeulende droomresten; gekromde spijkers gloeien na in de schachten van mijn dag. Langs de loopgraaf plant ik mijn stok, de doorweekte sloop, geknoopt. Met rechte rug til ik mijn hoofd. Overgave bouwt op de kracht van…

Tussen te veel dood en te weinig leven. Verstild wachtend om te worden opgetild. Een zwart-wit drama vergeeld door de tand des tijds. Als kruimels weggeveegd voorbij de pagina’s van een beduimeld schoolboek. Scroll scroll scroll die boot. Drifting down the stream.…

Men neme een paal, het wiel van een heekrif, en een bos verse twijgen om van een ladder nog maar te zwijgen nestdrager bouten en moeren niet te vergeten een technisch oog bij elke sport die ik betreed klim ik trager en trager omhoog terwijl de wind om mijn oren fluit, kleppert een rode bek mij in de nek ‘Schiet es op — kom…

mijn hand omklemt het bezwete zilver bang dat het valt tranen vloeien joelen, zingen, onmetelijk diep – maar ik spring voor haar de deur staat op een kier voorzichtig gluurt je zorgzaam hart een zonnestraal raakt jouw neus kriebelt je ruikt, je niest beter niet dan dit wordt het niet…

Ach, weemoed overspoelt Eb haalt adem Rollende dromen waarin wij bestormden razen langs mijn rust Langs onze kuiten danst schuim de wereld uit…