Alle inzendingen over incompleet

Ik was die kleine stille kapel binnen gegaan van de kathedraal zag alleen je ogen neus mond en schouders meer was er niet stil werd ik even was in gedachten bezig een moment van inleven wat allemaal de bedoeling van de kunstenaar was er kwam iemand binnen ging onder de beeltenis staan vanaf dat ogenblik zag ik pas dan is jouw complete…

Het schrijnt mij van mijn hart tot in mijn d Ze is zo koud, en toch zo lief, zo licht En haar gebrek vervult mij met erb Och, kon ik haar slechts troosten en verw Al was het met een incompleet gedicht.…

mijn kind zo mooi zo puur onvoorwaardelijke liefde als een immer brandend vuur voor dat jij er was alles incompleet hoe het daarvoor was weet ik zelfs niet meer samen zoveel intenser zoveel rijker voor altijd mijn kind…

Ik twitter functioneel, niet voor de pret En las daar over ‘Fear of Missing Out’ Mij laat de actualiteit vrij koud Tenzij ik werk aan een nieuw snelsonnet Toch, als ik mijn mobiel soms eens vergeet Voel ik me onbehaaglijk incompleet…

Onbezonnen Mijn hart open Jouw liefde alleen Geen verweer Vol van jou Incompleet zonder Jouw woorden Mijn lippen Warmte en licht Zonder schaduw Voetstappen Jouw lach Samen één Op weg In elkaars handen Onze toekomst…

Een incomplete auto om te imponeren. Geen hoge kostprijs die hem tegenhoudt En of het tocht, dat laat de patser koud. Zijn poen, zijn welvaart zál hij etaleren.…

Ik heb geen strafblad sta niet bekend om kattekwaad Ik heb geen verslaving die mijn gezondheid schaadt Ik heb geen schulden ben geen bedreiging voor de staat Ik heb dan ook geen banden met mensen uit de misdaad Ik heb geen incompleet lichaam geen organen die ik mis Ik heb eveneens geen fatale ziekte die levensbedreigd is Daarom heb…

Alsof er een ledemaat ontbreekt, je mist iets wat je nodig hebt, om dagelijks, compleet, te kunnen functioneren...…

Rook benevelt me, mist van de koude sambucca dampen, ijsklontjes die tranen huilen in het glas, waar ik niet janken kan, een onzichtbare man, verscholen achter een brandend licht, als motten naar de incomplete leegte, flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb, omdat ze moeten, omdat ik moet, om te branden, niet alleen in het glimmende lemmet…

Gen lijkt in haar Vingers te hebben Gezeten of zouden Resultaten de Fundamenten Kunnen zijn voor De grote zoektocht Naar zichzelf Die blijkbaar nog Niet is afgerond vol verbazing Zie Ik hoe haar Ontdekkingen Eigenschappen die Anders onderbelicht Waren gebleven Nu het beeld Completeren uit Het gevoel van Gemis waar het Incomplete…

Ik stond oog in oog in de kleine stille kapel van de kathedraal zag alleen je ogen neus en mond je handen en voeten heel vertrouwd dat wel een lichaam had je niet stil werd ik even was in gedachten bezig een moment van inleven bij de bedoeling van de kunstenaar er kwam iemand binnen ging voor het kunstwerk staan vanaf dat ogenblik…

Ook toen Was eenzaamheid Er Het alleen zijn Alles is daartegen Want het is altijd de regen Die men niet verdragen kan Donderslagen Diepe vragen Die hoofden En de geest Doen verwarren waarom is ieders Geest Op zijn eigen reis Incompleet Dat is wreed Dat explodeert En bezeert Mondt uit In stukgelopen relaties In hartenzeer door…

Zo liefelijk als het stadje was Zo toegetakeld de poëet Van wie niet een de naam nog weet Van wie niet een de verzen las Versvoeten vol versplinterd glas Spoorden het dier aan dat hij reed De schrijftaal die hij openreet Vormde een incompleet karkas Het vakwerk dat het stadje sierde Kenmerkte hem nu niet bepaald Tot hij een kleine kerk…

“Als jouw compassie niet voor jezelf geldt, is die incompleet.” Boeddha…

De oproepen kammen de wijken uit Ze maken de huizen leger en mensen incompleet Ook zonder gesneuvelden lijden we al verlies, laden we door de dag seconden met tijdloze verlangens en blijven de nachten donker hoeveel sterren er ook zijn We wachten op de nieuwe maan en het levend terugkeren van de onzen en hun belagers Geen gesloten…

Lege fles was je maar vol gebleven alles is inherent en incompleet door grove vergankelijkheid vergeten in het dagelijkse nieuws door deze worsteling met eeuwige dorst mijn baard groeit harder dan mijn salaris er zitten bladluizen in de frisse avondsalade ik laat de moed vooralsnog niet zinken in de badkuip vol met geurig badschuim je…

de ijdele beoefenaren van de moderne wetenschap geloven dat zij iets verklaren het lijkt haast bijna wel een grap gedijend in een valse schijn zijn zij helaas vergeten hoe klein we in verhouding zijn en dat we echt niets weten hardnekkig wanen zij zich groot en houden vast aan deze fantasie volhardend tot en met de dood gaan zij ten onder…

Niets is voor altijd alles gaat voorbij het fruit van jouw lippen droge dromen van zijde alles is inherent en incompleet door grove vergankelijkheid in deze worsteling met verveling gedachten aan jouw vroege dood ach, was ik maar een regenworm dan zouden mijn stomme dromen voor altijd zonder zonde zijn in de warmte van het eenzaam bed…

Ze worden weer gewone houten klazen En voelen zich een jaar lang incompleet.…

zover weg en toch zo dichtbij het is raar, maar je hoort nooit echt bij mij ondanks dat mijn leven zo ontzettend mooi is heb ik het gevoel dat ik ergens iets mis het gemis als honing zonder bij een roos zonder doornen een ik zonder jij zonder jou ben ik incompleet zoals bij een nummer waarvan je alleen het refrein maar weet je…

Juist onze ruwe, incomplete kanten maken ons tot goudeerlijke mensen. Tenslotte eindigen we allemaal als uitgeholde sceletten, dus gaat het erom wat we met onze geesten doen en waar we onze zielen op afstemmen.…

Zelfs als de zee mij opslokt en vreet, blijft mijn hart stil, mijn ziel incompleet. Ik ben de deur die altijd dicht blijft, de adem die nooit een naam prijst. Een zware stilte, een kamer vol pijn, waar verloren dromen verdwijnen. Ik ben het mes dat weigert bot te worden, het vuur dat brandt in kamers vol hangsloten.…

Houd een dag de oorlog in mij weg, de gebroken oorlog van zuiver incomplete liefde. Vertel strijder, waar is je oorlogsdagboek, moet ik het wapen laten zakken? Alles was nog rest is niet weggegeven. Het was de laatste dans en wens in jou, de laatste kans voor mij.. zo goed ging het als sprookje.…

done thee unjust although sincere so fare enough I must confess my inner struggle more or less whilst poetry is not my thing Afresh thou love within my words although a well of pain endures I would not taunt to go along and jibber such in native tongue since poetry is not my thing Thou sees’st my lacking so I guess that thy art incomplete…

Toen de poort zich zacht suizend opende En begeleid door fel wit licht Er een nieuwe dode verscheen Zaten zij die al op hem wachtten Genoeglijk aan de grote tafel bijeen Nieuwsgierig naar zijn verslag Onder applaus en hard gelach Neemt hij dan plaats aan de dis En zien zij dat hij incompleet is Weddenschappen worden aangegaan Een ongeval…

Het is immers onmenselijk om het levenswerk van iemand met het spelen van één enkele interland incompleet te maken? Ik zet het boek Oranje Toen En Nu 2 terug op de onderste plank. Ter overpeinzing en ter gedachtenis aan alle chroniqueurs van nog bestaande sportevenementen; het meest ondankbare werk ter wereld.…