Alle inzendingen over jaar rond

wachten op wat komt in de verstilling van nu zwijgt haar ouderdom doelloos verglijden jaren rond haar breekbare figuur…

"Het eindexamen" Ooit stond dat zeer centraal in mijn bestaan Nu dreigt het me elk jaar weer te ontgaan Zo moet ik mijn vervreemding wel beamen Derhalve voelen -ieder jaar rond mei- Mijn jonge jaren aan als ver voorbij…

De ufo´s vliegen hier al jaren rond. In juni komt het grote nieuws eraan. Van wie? Natuurlijk een Amerikaan. Een beetje bang? Maar is dat wel gegrond? “Jij ziet ze constant vliegen”, zegt mijn vrouw: “Maar ondanks dat hou ik nog steeds van jou”.…

Morgen word zij zestig jaren, zestig jaren rond. Toch voelt zij zich nog twintig, rimpelloos en blond.…

Op 68-jarige leeftijd was het al "volbracht" Ieder jaar rond deze tijd komen wij tezamen We staan dan stil en luisteren naar het noemen van de namen De naam van deze mens, dankbaar voor zijn leven Door liefde verbonden, met ons verweven De herinnering die blijft, het zekere weten Voor altijd in ons hart, nooit vergeten…

oneindig strekt zich gespannen uit zover zijn oog wil reiken om in de verte op te lossen in een wervelende zindering daar waar de eerste bocht verschijnt zijn tred verraadt hem aan de stoffige struiken die de randen bewaken maar hij ziet het niet zoals niets van dichtbij daar verschuilt zich niets interessants hij loopt er al jaren…

rond september Worden warmgehouden door Voorname achterwerken…

momenten die mij even stil laten staan bij wie mij beduiden willen zij zekeren mij het jaar rond ook in soms sombere dagen bij dat wat ik doe of laten wil dat met wie ik dan samenga ik het leven voluit vieren kan om herinneringen te maken die ik mij later dan tonen kan…

Met Azimut op haar rug, zonnebrand op haar huid, liep zij, twintig jaren rond, met de verliefdheid die ons toen verbond in de volle zon over het eiland. Zoals je toen was, ben je nu niet meer. Van meisje werd je een volwassen vrouw en met volwassenheid kwam de ontrouw, jouw vertrek met het eerste beste veer.…

Mijn televisietoestel staat aan, en ik kijk naar een reportage, over iets dat een jaar geleden gebeurd is. Is het alweer een jaar geleden?? Een vreemd gevoel bekruipt me: verleden jaar, rond deze tijd, was de wereld nog perfekt in orde. En dan bam, plots staat alles op zijn kop. Ik vraag me af, hoe zoiets kan... Ik vind geen verklaring.…

Hier, in de cel zie ze spoken bloemenmelkers en bevers schapen in nood je hoort ze breken in de binnenkamers wegdromers of wandelslaven regen van papiersnippers die het hele jaar rond ook hier vallen in onderschatte droomfases daar raak je stilte kwijt Vervang de doorgekookte kool en denk, gok stop of schud of houd voet bij…

Het Jodenvolk doolt, door Mozes geleid, jaren rond in woestijn, over rotsgrond, sluit met de hoogste Heer eeuwig verbond, bij onvast leven, uit slavernij bevrijd. Flinke vaders vinden na speurend beleid schrale broedplaatsen. Daar eet hun vee gezond. Moeders draaien vlijtig schapenwol rond: kleden en kleren zijn tot handel bereid.…

Daardoor trekt hij het jaar rond en drinkt elke dag een verse cocktail. Hij waant zich in het paradijs. Doch wordt hij misschien niet oud met al zijn grillen en vereis krijgt hij het vlug koud. Kan hij de ballen niet meer tillen. Maar wat kan hij nu nog meer willen?…

Wat je zegt raast jaren rond de aarde, een pulserende stroom noodkreetjes. 'Lekker chatten met mevrouw Van der Geest in Australië!' Geen leugen zonder waarheid, zonder tijd geen verte. Gewicht voelde ik van strijkstok op snaren; zwaar lag de pen in mijn hand. Ik had een postbode om te haten. Over bergen ging ik op eigen benen.…

binnenliep door het gat in mijn schoen Ik liep door een veld dat niet eens echt was met 100 tinnen soldaten die aan mijn schouder stonden en alles wat ik wist is dat er water binnenliep door het gat in mijn schoen (ik klom op de rug van een reuze albatros die door een breuk tussen de wolken naar een plaats vloog waar geluk het hele jaar…

rond genieten wij de langdurige siesta van het capels natuurmonument…

Aan 't Sint Jorispad te Naaldwijk woont de lieve zuster Sonnetien in de kunst bekend zeer gezien als dichtend heel puur natuurlijk Haar grote voorbeeld Shakespeare maakte van die prachtige sonnetten allemaal volgens d'antieke wetten de ware kunst scherp in haar vizier William’s drama’s meer nog passie ’t jaar rond geduldig is haar wacht…

In Bern staat een steen met opschrift op een begraafplaats oud en Israelitisch GOTT WEISS WARUM geplaatst door Myria Dreyfus gelovige een bericht in wanhoop gespleten vol onbegrip voor de Allerhoogste In 1944 na de slachting van Arthur Bloch haar man 16 april 1942 veertig jaar rond reizend handelaar in vee goedhartig vreedzaam en bedaard…

vergeten zo is het jaar weer rond en voor iedereen een gelukkig en gezond Nieuwjaar!…

appelbloesem maakt prachtige zure veredelde variëteiten beelden van roze dromen in lenteland de boomgaard wordt gedekt perenbomen dragen een beschermende boord kleinschalig, als met witte schone lakens vertellen merels op een meer beschutte plek oorspronkelijke huiselijke verhalen, van prachtige bloesemboom in deze tuin en ieder jaar…

Zoals de wereld draait... Draai ik met haar mee.. Kom ik mensen tegen.. Ken er zovele maar de meeste nee.. Maar plots tussen de mensen .. Daar kwam jij net aan.. Waren het verhoorde wensen.. Dat jij naast mij kwam staan .. Gevoelig zacht jij zomer zon.. Mensen achter jou stralend.. Snuivend naar je bodylotion.. Je glimlach maakt ze dwalend…

Draai rond, draai rond, mooi meisje uit fraai achterland. Draai je volle heupen hoog. Wij willen je rond zien gaan als gretige vlammen in droog hooi. Draai rond mooi meisje. Je navel is een lonkend oog. Jouw lichaam een gespannen boog. Draai rond, draai rond, ontspan, rond je mond is alles mooi.…

Terwijl zij langzaam blad voor blad omslaat en herinneringen traag, zeer traag wees laat worden verbergt een ezelsoor een beetje krom gevouwen schimmen van wazig zwart-wit vloepapier lijkt te dansen maar kraakt plotseling bij het laatste tafereel ze staat op schuift haar stoel achteruit en sluit de gordijnen…

vingertoppen blauwgeplekt oosterse schrijfkramp doet de ronde vadsig schrijven in woord hoesten taal gedrukt op tong gemors gekreukel geschraap tot op het bot naald splinter mij in mijn arm om te overleven in mijn poëzie…

Terwijl zij langzaam blad voor blad omslaat en herinneringen traag, zeer traag wees laat worden verbergt een ezelsoor een beetje krom gevouwen schimmen van wazig zwart-wit vloeipapier lijkt te dansen maar kraakt plotseling bij het laatste tafereel ze staat op schuift haar stoel achteruit en sluit de gordijnen…

De aarde is een beetje rond en zo haar buik zo haar horizon ze legt haar handen op haar buik en streelt en spint en zont…

Rond zijn je gedachten Rond is je zomer Nachten Rond zijn de appels Rond zijn je veren Rond zijn die je beminde Rond is de potlood in het vet Rond is de grimas in je gezicht Rond is licht Rond is het huis waar je viel Rond is de wereld en een beetje fragiel Als de lucht ronduit een ventiel Rond is de aarde En de maan Laten…

nooit iemand die het kan verklaren telkens op oudejaarsavond zijn ze allemaal echt even rond onze vette en magere jaren…

Ik heb konijntje Knabbel ingevroren, kanarie Piet de vrijheid ingezonden, hond Hector aan een boom in ’t bos gebonden en poes Minoes bij het asiel verloren. We kunnen dus op pad. Hè, ‘k voel me naar, mijn dochter grijnst, wat smaakt de koffie raar….…

Als het voorjaar daarna weer komt met vogelzang en blaad’ren aan bomen dan is alles weer rond heus ’t zal wel weer goed komen.…