Alle inzendingen over kitsch

Ik heb aan iedereen lak mijn rijmpjes zijn luchtig als schuimgebak, met ro- de kersen eromheen ge- drapeerd, zo rood als rode rozen en daarna dan met een kwast heb ik lak ero- verheen gesmeerd voor de glans, een schilderijtje van suikerverf en dan nog vier mooie roze latjes daar- omheen, een schilderijtje om te eten, waarom…

Al zit er hetzelfde gapende gat, net als tussen Kunst en Kitsch!…

het grote raadsel dat de wereld in zijn ban brengt waar of niet kitsch of niet maar verdomd je ontkomt niet aan de boodschap van het welbehagen al is het maar een seconde voordat de twijfel weer overneemt de angst voor kwetsbaarheid door het verlies van de veilige barrière van het ongeloof…

Bij "Tussen kunst en kitsch" komt straks na jaren Een man langs met een vaas uit een paleis, Nieuwsgierig naar de uitleg en de prijs, Waarop een der experts hem zal verklaren: "Die vaas stamt uit de Saddam-periode; De prijs schat ik op honderdduizend doden."…

verblindend flits de kermis carrousel en draait maar door in een wereldvreemd decor attracties schitteren schone schijn met snelheid en emoties op dit wonderlijk festijn waar spiegelende kitsch in wankele momenten weer werkelijkheid wordt voor wat losse centen…

De ‘Appel’ was een klein vermogen waard, Wist een expert bij ‘Kunst en kitsch’ te melden, Waar in de week daarna drie kenners stelden Dat die geschikt was voor de open haard. De wereld van de kunst is voor naïeven, Mijn kleinkind hoort ook bij die primitieven.…

rond de kerk en op de brink staan heel veel kramen kunst en kitsch zijn hier te koop en ook koek met zopie de dorpsomroeper doet zijn werk behangen met medailles toet, toet, hij roept zich schor net als eeuwen her Montmartre op een zandrug in het Gronings land…

Daar natuur geen kitsch kent brengt ze uitsluitend kunst voort soms kaal en karig dan weer rijk en uitbundig alleen op de kim tussen zwerk en bodem bouwen mensenhanden smakeloze werken vol edelkitsch is het daarom dat de Schepper de einder zo dun mogelijk getrokken heeft?…

Kitsch verstaat de schoonheid van twijfel die is toevertrouwd nu uren in zinloosheid zichtbaar zijn naast elkaar verzameld in ivoor en porselein geldt de wet van herhalen dit is alles wat we zagen even die aarzeling daarna honderd vragen dit is alles wat we zien opnieuw die twijfels zonder antwoorden die zondagmiddag bij de regenbode…

Je blik is als de onbewolkte hemel In het meest duistere van de nacht Flonkerend en heel erg steriel Als een moderne woning in al zijn pracht Je luistert overdreven naar mijn gezemel Vergeven van emotie en romantiek Op je gezicht staat niet te lezen Deze man is vreselijk oubollig ziek Je groene ogen bevriezen der vissen bloed Denken gebeurt…

mijn hoofd los van de romp het schedeldak scharniert open; hersenen krijgen de adem die ze verdienen uiterst voorzichtig worden ze gelicht en in een pot met formaldehyde geplaatst op de draaischijf, als bij Tussen Kunst & Kitsch, worden ze bekeken minuscule dunne repen geschaafd onder de microscoop daar, ja daar wordt het godsdeeltje…

Want onder klatergoud en kitsch Glanzen nog steeds, Verwrongen weliswaar en zwaar verminkt Maar nog herkenbaar voor wie kijken wil, De waarden van het heidense geloof. En ook al heet het Kerstmis, Het was en is Midwinter.…

De deurbel klinkt indigo zonder echo, of een verlangen in het licht van gevoelens drijven wolken wollig op klanken van melodieuze heimwee kitsch verstaat de schoonheid van twijfel die jou is toevertrouwd en naast elkaar verzameld in ivoor en porselein geldt de wet van herhalen tijdens zielszware voetstappen op een in inkt verlaten…

en haard gebleven wij omgeven ons met spullen zonder leven een decor waarin wij figureren het voetlicht gaat pas aan na uitproberen we spelen geen gezelschapsspel ploffen neer iedereen bekijkt het zelf wel in verder gaan knippen lichten gaat verwarming bij naderen vanzelf aan maar het huis voelt leeg de haard brandt kitsch…

teveel vrede hij ging dus weer stevig tekeer en ik wilde buiten naar binnen halen in huiselijke sfeer, een volgestouwde kalkoen geen honden die geen gewoon brood lusten van die groenbemestende domkoppen Deze kitsch met lage status blijft zwijgen over hun stilstaande taal……

ik klieder op het doek wanhopig de scheppingsdrang waar ik naar verlang en telkens zoek is het abstract is het kunstzinnig ik verf strepen met gemak liefdevol en innig uren later dan kijk ik naar het doek met verbazing van: yes! dit is wat ik zoek.…

Veel heeft geen waarde, is kitsch. Maar zitten vol emoties en gevoel. Mijn jeugd komt voorbij in een flits. Ze hebben een duidelijk doel. Mijn kleutertijd, mijn eerste jaren. Mijn eerste ervaring met verdriet. De herinnering aan haar, die mij mocht baren en me ook heel plotseling verliet. Vele golven gaan door me heen.…

ik moest kotsen van het klotsen van de kitsch mag ik even braken, overgeven van dit geloofsleven over de dood het biechtstoelhok was open de priester zat doods te wachten het zweet brak me uit het voelde als doodgaan doch geen nood de ingang is ook een uitgang!!…

Literair heeft een air een bolwerk een toren waar veel toe willen behoren de top van het denken de slimme mens er bij horen bij de elite dat is voor velen een wens maar niet iedereen kan erbij want er zijn etiketes voorschriften foute en goede taal er is schoonheid kitsch en kabaal wat is er voor iedereen waarin is ieder gelijk…

Hoe je later zegt dat je dat van die trap ook wel kitsch vindt, maar dat de regen dat zo wil. Hoe je nu vlakbij bent, me aanspreekt we elkaar woordloos kunnen ruiken. Hoe je later zegt dat je naar buskruit ruikt, Dat dit komt door de op jou gelande mensen.…

Ik ben een natuurminnend stedeling die geniet van kunst, cultuur en kitsch; een burgerlijk levende rebel compleet met caravan. Ik luister graag naar Bach, Janis Joplin, Rammstein, Fish; ik headbang, dans en stuiter op country, folk en punk.…

Je bedoelt het goed maar het is ziekmakend inplaats van gelukzalig makend je bent goed diep van binnen in je hart want ik ken je - ik ken je langer dan vandaag je was als een onschuldig kind eerlijk in je gevoel liefde geven en ontvangen was je doel zonder schroom of gevoel met angst voor een alles vernietigende wervelstorm voor ogen…

De wereld om mij heen wordt met kitsch omgetoverd. Elk jaar wordt het meer, overladen boodschappenwagens, tassen vol cadeaus en thuis lachen bontgekleurde kaarsen me toe, bezetten kerstberen de bank. `t maakt me humeurig, het maakt me moe. Ik heb het allemaal gekregen, zonder hartelijk dank.…

Het is de kunst de spanning op te voeren. “U kocht dus voor tien meier een Frans Hals? (...) Die prijs was iets te hoog (...): het doek is vals.” ’t Verveelt mij nooit, het blijft mij diep ontroeren. Toch zie ik ruimte voor verbeteringen: Er breken veel te weinig dure dingen.…

ik hou van grensverleggers, mannen die experimenteren, vrouwen die er spelend mee omgaan, mensen die met een oeverloos talent realiteit en fictie, kunst en kitsch, rijmelarij en poëzie, recht en droom, norm en alternatief weten te verbinden.…

weerlicht pandemonium der continenten Zichzelf verrijkende elites die heden ik en morgen gij elkaar naar 't leven staan vluchtend in amnesia het zwarte gat achter de maan Onwetend zijn zij noch bedreven in de kunst van mensenwaarden grossieren in geld en goed door de ratio gedreven Food & drink retail verslaafde kunst & kitsch…

bierkaai is met gangs, drugs, haat en geweld ook op het vliegveld wist die Joris Lindzen me te raken dan weet ik weer dat mensen gelijk zijn aan gevoel maakt niet uit man of vrouw dan is het geen mars of venus waar we vandaan komen elk moeten missen is dat wat telt ja de woensdagavonden ik raak niet uitverteld neem nu tussen kunst en kitsch…

Ik vind niets.Ik zit alleen in een kroeg met naast mij iemand die loopt te zeuren over kunst en kitsch. Wat zou er mis zijn met die man. Zou die koorts van hem chronisch zijn? Hij gaat gewoon door: ”Ja, sommige mensen moeten tegen zichzelf beschermd worden. Ik zag een man in dat programma met een groot schilderij.…

Samen lachen om de kitsch van een bleke sprookjesmetal maan. Huilen. En je "Type O Negative rules" scarification beroeren met de toppen van mijn vingers- je verzilte huid als een brailleschrift lezen. 100.000 crucifixen en een naaktfoto van jezelf aan de muur- vozen en schreeuwen op een tapijt van tweedehands wolvenvacht.…

Moet je horen, wereldwijd klinkt straks het jubilee niet woordeloos maar oorverdovend stil in 's mensen wee de smarten in de harten overstemmen orgelspel de kitsch van poedersneeuw en rendier voor de arreslee Ook in dronebedreigde loopgraafgreppels tentdoekstallen en desondanks die rabiate fröbelraadwoordquiz van bisjkek tot rangoon van bangkok…