Alle inzendingen over kleine woning

Weten en gevoel van sterke vreugde zweeft over heel de wereld wil een ieder strelen bezoekt het rijk der weelde even graag de armoede dringt door paleizen en kleine woningen veredelt schuren en stallen brengt zijn geest in hemelbed smalle matras of strozak die gezamenlijk het alles belovende van de legerstede scheppen.…

weer legden jeugdig en hip het af tegen klassiek dat in vintage een nieuwe toekomst spiegelen zag ondanks foutjes in constructie en korte duurzaamheid weinig houvast in kwaliteit en grillig in kleur en vormgeving die soms bizar in uitvoering is reparatie en herstel vaak moeilijk omdat mengnummers niet genoteerd zijn de kleine…

is uw stand, Pover is uw kleine woning; Maar nog liever dan een Koning Geef ik U mijn rechterhand; Liever dan een Koningskind Noem ik U mijn beste vrind! 's Morgens vroeg en 's avonds laat, Nimmer, Meester!…

de ridder op het witte paard die de nachtmerrie bereed hij nam haar achterop een droomwereld in de droom bedrogen zoals de droom het bedrog bedroog het einde een begin dagdromen, dag dromen dag in dag uit geslapen uitgeslapen slaapt ze niet meer in…

ik zocht in alle teksten van alle nummers die ik ken en in de onbekenden naar de bekende weg liedjes over liefde die ik niet gebruiken mocht liedjes over vriendschap die nergens over gingen nergens vond ik wat ik zocht geen pen heeft ooit beschreven wat geen tong ooit heeft gezegd dus blijf ik eeuwig zoeken naar woorden die beschrijven…

De naamborden zijn met de hand geschilderd: Dekevelaer, Adriaanssens en Vergauw Zij zijn mannen met betrouwbaar en vertrouwbaar open gelaat Op het land bij de stijgende ochtendzon En 's avonds bij de haard waar de lamp is opgehangen Over het zandpad gaat een vrouw, bezweet en stoffig Zij draagt een kan petroleum en een roggebrood Haar kind…

van de kerstkaarten en de nieuwjaarswensen bouw ik nu een warme, glazen woning, waarin ik aandachtig goede gedachten en klein en groot geluk kweek voor elk en voor de koning, alsmede een groot glas tedere chocolademelk met bloemenhoning.…

Zwevend achter de ruit zijn wij in onze slaapkamer vissen in lamplichtwater, kleden ons schichtig uit. Betasten angstig het lichaam, buiken, ruggen en benen: nog niets gebeurd. Behoedzaam durven wij ons weer te kleden. Op een avond, vroeger of later, als we ons lichaam zien is het zover: vinnen, water- vingers. De eerste kieuw. ---…

Toen werd er héél zacht ingezet en plechtig klonk het zanggebed “ In Uw woning ben ik thuis” en ook nog iets over een kruis. Maar de tweede bariton die het niet langer harden kon zong als een bulderend kanon “Ik wil nog láng niet naar dat huis.”…

soms is de hemel met kometen en eeuwige sterren mijn woning dan weer de gouden zonsondergang of verre vage verten omkranst door stille grijze wolken het stille ochtendbos met gouden pilaren zonneschijn verre bergen felwit in donkere omlijsting van zwartgroene hellingen het liefst woon ik in mijn gedichten omdat de poort daar…

Een makelaar zonder onderdak Vertelde, toen ik hem even sprak Ik stel het misschien wel heel zwart-wit Dat een slak nog een huis bezit Maar ik voel me net een naaktslak …zelfs makelaars sluiten hun kantoren door de kredietcrisis……

Een woning hebben we gebouwd met gedachten als stenen met gevoelens als voegen Het bouwen is dag en nacht zwoegen houdt niet op er is geen halt,geen stop We bouwen voor elkaar een woning waarin lachen en wenen onze tuin groen omringen begin en einde ongewis.…

Van de ochtenddauw tot in de stilte van de schemering heb ik mijn denken in bruikleen ik tast langs het draad waarlangs mensen elkaar negeren de lange schaduwen beschermen mij tegen de terloopse waarheid van het licht dat mij hier vindt terug klim ik op het podium waarop elke dag een deur is jaren snaren zijn waar hoon en hosanna…

Met Kampse kluitjes in het Gronings riet: “Uw woning daalt, alleen de waarde niet.”…

Mijn kleine kamer, mijn laag huis, Eng en vertrouwlijk als een kluis, Waarover zich van wand tot wand De grijsheid van de zoldring spant ; Buiten de drempel het gebloemt, Dat 't aambeeld en de hamer roemt, Het goud, waaruit het is gesmeed, De vinger, die zijn drift bestreed; Opwaarts, gebeeldhouwd in het groen, Een eedle boog,…

zijn liefde voor rozen die zijn woning zelfs binnen klimmen.…

Een kloppende specht vogels vliegen met takjes woningzoekenden…

Haar jas kapot, verrot en oud, werd uitgedaan twee jongens die deze baan, ontdeden haar van haar goten, haar regenpijpen uit Twee and’ren stripten haar veertig jaar oud hout, waarin een goedje dat goed fout. Ze zaten in een hoogwerker en hadden gele pakken aan en maskers op in dit warme weer, waardoor ze ‘t heel benauwd. Z’ is…

gladde laken op jouw bed, aan de zachtheid van jouw matras en mijn lichaam dat zich naakt als mijn hand daarop uitstrekt Als het dan maar niet zo is dat jij verliefd op me wordt en we ons gaan uitleven in gevoelens die onze vriendschap beëindigen We kennen elkaar al lang Jij weet wie ik ben als je in mij komt om mij, om mij tot woning…

Nog net niet want het paard galoppeert in de binnen vertrekken van mijn kleine appartement in de Jordaan het springt over dozen, kratten stapels van dit en van dat maar vooral van 't verleden ook over stapels kleding en beddengoed want Opa (97) is overleden Oma van 91 verkast van groot naar klein ook de moeder van mijn dochter Giulia…

In Breda s zuidwestbuurt glanst een kleine burcht vol opbeurend wit omgordt een keurig onderhouden tuin de lieflijke veste heeft vele woningen in zich waar de vredesstem klinkt het leven der geborgenheid houdt zijn staf omhoog maakt luchtige zwaaiing vereent het wezen van eenling met duurzame broederschap.…

Ik ben er jaar na jaar van blijven dromen Maar had ik weer een woning op het oog Dan was de vraagprijs steevast veel te hoog Maar eindelijk, het is ervan gekomen Ik ben gelukkig en ik voel me rijk Een woning aan het water, in Moerdijk…

Geef me een woning om te delen met velen: mijn wereld. Een huis vol van idealen. Een huis verzadigd van nieuw leven. Een huis ... een waarlijk thuis: van mijn leven!…

Met handen nog ragfijn gebonden in onschuld Met lichamen tesamen gevangen, bevangen in een oogverblindend verlangen Naderen we worden we schepper van een mysterieus web wederzijds verankerd met een zoet gefluister om als één enkele hartslag ritmisch elkaars lichaam te doorkruisen wij, volgens tastbare dimensies zintuiglijk bestempeld…

Even geen zin in woorden té lang op vragen gewacht die niet kwamen enkel zin in niets zittend in mijn nood naar woorden kijkend naar de zee omdat zij me misschien kan helpen zij laat elke keer moeiteloos alle korrels los krassend wrijf ik het zand uit m'n ogen…

De maan weerspiegelt een stille traan en toont hoe koud de nacht kan zijn…

Wederzijds zoeken van tranen naar échte troost zachte omhelzing In verbondenheid vloeit enge hopeloosheid zóveel sneller weg…

De winter regent, stuurt tranen over m'n gezicht. In de lente vele druppels zout, weerspiegeld door het licht. De winter sneeuwt, dwarrelt de pijn in mijn hart. Maar pijn dooit niet zómaar, omdat het warmer wordt.…

je eet een haring en neemt er drie mee of vier of twee je eet een haring je hoofd in je nek ik val op je, vindt je het gek? je vergeet te betalen ik hol je achterna je lust me wel, ja!! 't zijn jouw woorden niet de mijne maar jij bent getrouwd niet de mijne een haring en twee lekkerbekken da's wat ik wilde: even lekker bekken…

Ik ben jouw grote held Groot en sterk En zelfs dapper Werpen je ogen me toe Maar als ik je daar zo Zie lopen Je schrille levenslust In haast te grote sprongen gegoten Hou ik m’n pas in Weet ik wat moed is Een sluwe poging Om het leven bij te benen…