Alle inzendingen over landschap in een filosofisch perspectief

een kleine valk scheert klagend over witte huisjes aan de dijk tussen land en water de populieren ruisende bakens met trillend blad de brede rivier verdeelt het land gedreven stroomt ze door het landschap naar de open zee alles gaat over in iets anders wortels en vleugels steeds verder terug in de tijd…

Met een ragfijne sluier van tule opgegroeid in vertrouwen met de smaak van geschiedenis lijken ze het landschap te tillen naar een eigen wereld. Zegen de groene blaadjes die het leven verrijken met de magische geur van karakter en een filosofisch vloeibaar goud.…

Tijdloos ‐‐‐ Getijdeloos Geen Maan Geen Zon Vruchteloos Donker Niets Geen Weten Voorbij de Eeuwigheid ‐‐‐ ligt wat geweest is.   Het is ‐‐‐ niets.…

De maand december viert gekleurd het oudejaar tijdens mijmeren gekoesterd door verlichting met zonlicht in perspectief Introvert zonnen waar het leven openbaart in een wit landschap door uniek gevoel omarmt wat haar souvenir verwarmt.…

ik ben niet weg wel geestelijk vertrokken heb mijn hersens afgesloten voor de verlokkingen van deze maatschappij zij kunnen er niet meer bij hoop rust te vinden in een opnieuw beginnen door loslaten en verwerken fundamenten inspecteren duurzaamheid proberen een structurele opbouw van een filosofisch perspectief met bijhorende temporelen…

Loslaten een mysterie soms. Wat is de grens? Wat het eind? Wat het begin? 'Loslaten is je woede beheersen', bedoelt Mahatma Gandhi. Maar niet altijd makkelijk is dat. Loslaten, het los te latene. En nooit de moed opgeven.…

Het kan in het leven raar lopen sprak de portier tot dichters nicht Ik doe mijn hele leven open terwijl uw neef alleen maar dicht…

ik zag in kleine dingen diep van binnen stukjes paradijs een oogopslag de lieve lach woorden waarin ik liefde hoorde een landschap dat steeds groeide in zonnekoestering uitbundig bloeide naar het eeuwig perspectief van ik heb jou en jij hebt mij oneindig lief…

Liefde is een woord vol verlangen en werk in uitvoering.…

Het filosofisch kwintet: Pure luxe in vredestijd maar ook pure noodzaak!…

De veel voorkomende opvatting omtrent suïcidaal gedrag dat 'mensen die er over praten, geen eind aan hun leven maken', dient vooral het belang van degenen die deze opvatting erop nahouden.…

Het verdient aanbeveling dat onderzoek wordt uitgevoerd naar het gezinsleven van kamerleden en ministers, die het gezin als hoeksteen van de samenleving propageren.…

je kunt het bang zijn heel filosofisch omcirkelen maar als de angst toeslaat ben je een zwerm vluchtende vogels…

Op jouw rug teken ik een hart dat ik vul met xxx'en Jouw naaktheid als Eva die van mij als dat van Adam Ons bloot zijn en dat van een prinses Haar mis ik en jou wil ik dus geenszins kwijt Jij en ik, wij samen Wij bouwen ons leven om anderen heen het plezier van van elkaars liefde en gebaren wij beleven el- kaar voor eeuwig hartgrondig…

Voel de lauwe midzomerbries Om mijn gespannen kaken Hoor vogels van allerlei pluimage Kwinkeleren dat het een aard heeft - Ik die zie met mijn gevoel, Lees met mijn oren en vingers, Diepgevoelde sensaties Die binnenkomen door mijn neus, Pannenkoek met spek, kaas en appelkaneel Die lonkend op mij wacht, Leef maximaal in het hier en…

Zelfs God heeft er een handje van alles op één hoop te gooien zei de priester tegen de kapelaan het is een keiharde werkelijkheid mijn zoon in al zijn wijsheid heeft de Eeuwige de engelen bevolen het restant van alle stenen en rotsen in Ierland te strooien geloof me maar kapelaan zo is het echt gegaan…

landschap van sterrenfonkeling sluimerende bomen bergtoppen in mist gehuld landschap van gekleurde wolken moedeloze hemels drager van mythen en sagen landschap van haver en rogge eindeloos ontvouwen van nabije dingen en verder weg landschap was jij hier ademde jij hier niet was jij niet onbegrensd?…

er zijn een paar vragen zo in de loop van het bestaan rook kringelt langs twee vingers er wordt iets gezegd en echt filosofisch zeker o jee iets filosofisch terwijl de renners van het peloton in Limburg krachtig de heuvel beklimmen en wij als dichters zogenaamd ook maar is waar wij hebben tijd voor jaloezie en dikke tranen…

Geneigd door zijn filosofisch gen kroop Descartes dikwijls in zijn pen. Hij zei tot zijn wijf : "ik schrijf, dus ik blijf." Waarop zij : "ik was, ik plas, dus ik ben !"…

Dialektiek van humor en filosofie: gaat de filosofie over humor, dan is zij niet humoristisch, maar gaat de humor over f ilosofie, dan kan hij best filosofisch zijn.…

Muggen dansen elegant licht en luchtig, ijlend dorsten naar de pirouetten verre dromen beestenbloed de lokroep van lavendel beest flaneert heupwiegend bruine ogen zoekend naar in ravijnendiepe schaduw kijkt de afgrond terug in haar de gele rozen huilen…

#blaasmijnholop Filosofische quote of scheldpartij, quod non?! Bevrijd de gesloten mijn. Blaas frisse ideeën in. Hol mijn tunnelvisie uit. Diepgang ondermijnd ……

zij ziet in mij zo’n filosofisch type zelf verwoord ik slechts onderdrukt verdriet maar goed als zij dat zo graag wil ach wat dan hou ik me maar stil en denk Freud dan maar waarom ook niet…

Rond zou hij moeten zijn met het perspectief van een circulerende horizon waardoor het daglicht regelmatig het donker vervangt Maar het lijkt of de nachten de dagen meer en meer verzwelgen waardoor het licht nog wel schemert maar de zon niet meer verwarmt Plat, de wereld is plat en als je de rand nadert staat er geen bordje pas op…

Nederig is het wezen, intens in gedaante en vorm. Zichtbaar zo ver het oog reikt zijn als zovele maar onderscheidend in licht en leven. Vergeet de weifeling en richt je tot de kern. Luister naar binnen.…

Mijn perspectief loopt tussen twee lijnen naar de horizon. Uitmondend in een stip. Zo klein geworden daar waar het eerst groot begon. Weliswaar is er perspectief. Twee vleugels tussen twee lijnen. Soms vliegt het weg heel naïef, dan van het grootte naar het kleine. Mijn perspectief houdt van het leven.…

een ogenblik, te kort voor de verte te wazig voor diepte te weinig om de maag te vullen helder genoeg om te verhullen wat zichtbaar is snel genoeg voor woorden met in beton gegoten uitspraak er brandt een onbekend licht met kleur en stem te ver voor weerklank ogenschijnlijk…

ik vergeet maar die galm van de gebroken snaar het was de geknapte halm die zolang de hoop vertolkte ach, ik laat het gaan als een walm uit de laatste kreet die nog kolkte in wat leek als een oeverloos geluk een blindstaren op klavertjes vier de storm van gedwongen naaktheid naderde plots als een hongerige gier mijn afgehakte handen eens…

Ons perspectief is altijd weer NU. Hier. In bed. Waarin ik nu lig. Daar. Waar jij nu bent! Eén en hetzelfde. Moment. IS dat! Hier. NU! Ervaar dat ene moment. Proef en luister. Zie! Wat volgen moet. Volgen zal. Volgt! Kijk. NU!…

. schoorvoetend verschuift mijn overzicht naar de horizon om te zien of daarachter nieuw leven is te ontdekken natuurlijk blijft het verleden met liefde aan mij trekken of opwekken om goud te bewaren, niet af te stoten . doch de dag van morgen dringt aan om de lijn naar overmorgen op te rekken het is niet zo dat het plots naar binnenkomt de…