Alle inzendingen over moes

Hersens van mij Tot moes geslagen Tegen de muur Die leven heet Tot moes geslagen, Iets anders is het niet, Want die muur Is van graniet…

Ze doen het ieder jaar opnieuw die bomen De eik,de berk,de populier,de es Ze hebben het voorzien op de NS Door blaadjes op de rails te laten komen, En over alle sporen te verspreiden Zo gaan ze ons weer in de wielen rijden.…

(1 let-ter) Men neme 1 korreltje zout en houde het voor het linkeroog: de wereld lijkt rond en ver weg Ontploffingen niet meer dan wat opwaaiend stof kinderwagens overschrijden in colonne de grens iemand heeft alle grassprieten geteld en krijgt daarvoor de ereprijs Men neme 1 korreltje zout en houde het voor het rechteroog: de wereld…

De danser wervelt om zijn as Maar blijft loodrecht Kromt de rug Geen pees scheurt Geen pijnscheut verzuurt de lippen Reikend naar een roes Scherend over parket of tegelvloer Rekt hij het kraakbeen tot moes…

Sla, jonge sla Kopland zou janken mocht hij -naast mij- kijken naar de lege bedjes in de moestuin van mijn pa sla, jonge sla uit de volkstuin van mijn pa werd een kropje kleiner gemaakt door de uitspraak van het Hof alleen Zaad met een Europees certificaat of een torenhoge boete wanneer u zelf aan ’t kweken slaat lust u nog peultjes…

Je bent mijn krentje in de pap De slagroom in mijn soes De zachte smaak bij elke hap De stukjes appel in de moes De toefjes op mijn vla De vermicelli in de soep De frisse dressing op de sla De suiker op mijn snoep Ik heb het altijd wel geweten Je bent om op te vreten!…

Ver weg in ’t prachtig land van hoog en laag, nabij een rustig kronk’lend glinsterlint, besteeg een wandelaar een berg gestaag, bezield door eeuwenoude fluisterwind. Wat hogerop, diep in het heuvelbos, verhief zich rank een stille stenen stulp. Daar was de ziel van méns, maar niet van God los, geborgen in een monastieke schulp. ’t Gefluister…

De socials staan weer bol van AI-bagger, een dier in nood of ramp die niet bestaat. De plaatser pleegt een dubieuze daad, gedreven slechts door kliks en plat gesjacher. Laat ons dit algoritme niet meer voeden, en lonen slechts de makers van het goede.…

Ik wil iets dichten over won’dre wolken, zoals wel ied’re dichter pleegt te doen. Het thema is helaas zeer uitgemolken, zal het een smetje zijn op mijn blazoen? ’k Zie wulpse wolken gaan langs lichte loopse luchten. ’Had ik dat maar geschreven’, hoor ik u verzuchten.…

Gebeuren doet het weinig in ons land, vanavond is het echter weer zover. Laat ons aanschouwen nu die mooie ster, en hoe zij door de maan wordt aangerand. Kijk niet rechtstreeks, dat doet de ogen zeer. Gebruik de juiste bril, wees wijs dit keer!…

Het zat er in, de wraak van Sol is daar, zijn sterke stralen moeten wij doorstaan. Hij trekt een lange neus nu naar de maan, tot twintig-eenentachtig is het klaar. In vergelijking is de maan een koter, De zon is vier keer honderd malen groter.…

Mijn moeder kookte ze tot moes, met suiker en stukjes klokhuis, die je leerde slikken. In zoet kun je stikken, het zure maakt wrang, maar het leven is behapbaar en met appelmoes te verduren.…

Appel Mijn naam is Sientje Appel, verwant aan Appel Moes. Ik ben een nette dame, niet losjes in de bloes. Hoewel,als ik daar hang, zo tussen alle blaren, is het toch reuzen moeilijk, mijn lusten te bedaren.…

Verminkten vervolgens vijftien parkieten door hun de pootjes af de draaien, knepen dertien kanariepieten tot moes en smeten tweeëntwintig eieren van zeldzame volièrevogels stuk tegen de wand van het hok. De inbrekers namen een lokeend en een ganzenbord mee. --------------------------- uit: 'Tussentonen', 2004.…

Verminkten vervolgens vijftien parkieten door hun de pootjes af te draaien, knepen dertien kanariepieten tot moes en smeten tweeëntwintig eieren van zeldzame volièrevogels stuk tegen de wand van het hok. De inbrekers namen een lokeend en een ganzenbord mee. -------------------------------- uit: 'Tussentonen' (2004)…

Helemaal alleen hang ik hier in het bos Ik weet wat er gaat gebeuren, morgen ben ik de klos Gisteren zijn al mijn vriendjes gehaald En nu waarschijnlijk al tot moes gemaald De verhalen die ik hoor zijn heel erg Ze gaan tot in mijn botten en mijn merg Al die gillende stemmen zitten in mijn hoofd Hoe kom ik hier weg, jij had het beloofd…

Gevangen zomerdagen Ze weckt verhalen, moezend Appels, bramen, de geur van regen De kleur van zon en stille zomerwind De smaak van warme dagen Wandelend langs vergeten klanken Romans gestapeld onder het gebint Moes, in zwierig handschrift Ze roert, vangt de zomers in kleuren En wekt het seizoen in bleke winters Ik open haar verhalen…

In de nacht zijn we vloeibaar borrelen onze gassen vrijuit loopt er lava uit onze neuzen en slikken we slijm tot moes. De maan is het ventiel van al wat dan ten hemel stijgt daar drogen allengs onze dromen op in zore, weidse maren.…

Ek, wasbediende, was lank van sy tuberkulose bewus, maar omdat hul mense was vanuit die hoogere hoed, moes ek my hulp in stilte blus. Díe siekte neem meer lewens as vigs. Vroeë behandeling kán dit uitwis... as ons almal die skaamwees wegstoot, sal genesing groei soos ‘n wingerdloot.…

misschien haastig door enige zalen heen blijven dan lange tijd stilstaan bij een schone schepping die hun zinnen streelt de zuigende ogen brengen in het denkende hart een nevelig purper dat zich steeds anders toont het versnipperde bont van een vervellende boa constrictor verdwijnt los kronkelend in een schaal geplette aardbeien weke moes…

De grote zomerdag staat open En bouwt zijn weelde over de aarde, Het malse moes lacht in de gaarde Bij 't sappig groen, met dauw bedropen; Het ruiselt in de weke hagen, Het gonzelt in de bloesemstruiken, het tintelt in de groene pruiken Der berken bij de zoete vlagen; De kool brandt op de peerse kluiten, De blonde brem bloeit welig tegen…

achtertuin waar vogels vrolijk flierefluiten tot schemering hun snavels dicht daar klimmen maagden in de palmen verschuilen juffertjes zich in ‘t groen zet de leeuwenbek zo’n grote mond op dat bange rozen rimpelen in de wind maar als het botert tussen de bloemen smeert de klaver zoetgevooisde honing klappen papavers hun blaadjes tot moes…

Zijn vleugels tot moes en zijn dromen tot pulver. Koffie met pads gezet en in zijn eigen mok geschonken, 'Voor de liefste papa van Nederland'. Wolkje melk en een zoetje. De waarheid is bitter.…

Door de smak brak hij zijn rug, maar hij leefde nog, echter niet voor lang, want de Hoekse kerels sloegen hem tot moes en nu staat hij voor altijd fier en versteend in het saaie winkelcentrum, als een toeristische bezienswaardigheid naast zijn ondergang, die kerktoren.…

Daar lag een man op het strand, ze reden met zijn auto over hem heen, een schandknaap en drie Sicilianen hebben hem overmand, tot moes geslagen en verbrand. Ze hebben zijn schoonheid uitgewist, smeten hem als een merksteen met hoge hijskranen in de ocaan. Hoe durfden ze dat rijke leven dood te slaan?…

lamme kwaakhals de blinde mol de ogen toe hooggeboren finefleurders in doofstomme verbijstering overwogen zienderogen het tranendal der zuchten en steunen te verlaten migrerende staartkometen vallen bij miljoenen in zonnestratosferen wijl asperger de dwergeend waggelt vleugellam en half labiel naar het meest nabij gelegen ei in het moes…

viel van lange tijd op je tenen lopen en oneerlijke bejegeningen, ik streelde je stoere rug, wilde wel veel verder gaan, maar voelde dat als ongepast, immers, je was zo verdrietig en verdriet heeft niets met erotiek te maken, vooral voelde ik je leegte, dat je leeggelopen was als een oceaan van liefde, die wreedheid probeer ik nu tot moes…

geliefde Rod, met wie jij de rockband The Plasmatics begon, de kwade politie sloeg Rod en jou helemaal verrot, op het podium was het jullie anarchie die overwon; jij streelde jouw borsten en krabde aan jouw poes, jij vernielde auto's, geluidsboxen en gitaren, tot jij vaarwel zei tegen de menselijke chaos en jij sloeg al jouw verslavingen tot moes…

Nou vertel ut maar Brood wat moes jij met een elektriese apothekers weegschaal achter op je fiets (terwijl ut vroor & kraakte plus sneeuw - terzijde) ter waarde van een gemiddeld maandloon...? Hak geruild met een verslaafde neger voor een paar suede punt schoene en een goed gesprek. Hier heb je over nagedacht Brood!…

Een akker, niet te groot, naar eis te laten bouwen, Een hof tot ons gerief te laten onderhouwen, Een tuin daarin het moes voor onze keuken wast, Is ja een zoet bedrijf, dat oude lieden past. ---------------------------------------------------- even: zelfs luiden: lieden keerstig: sappig…