Alle inzendingen over natte droom

Samenwerking natte droom van elke baas neuzen in één richting…

Toen ik in werkelijkheid mijn fantasie kreeg en zelfs nog veel meer spatte mijn (natte) droom uit elkaar ik wist tot nu toe niet hoe bevredigend fantasie kon zijn zeer!…

als je straks het smaken proeft van liefde, op wat wittebrood bedenk me dan in natte dromen en de zachte bruid die jou haar allermooiste hartslag bood…

op een wilde stroom Een natte droom van kanovaarders zich van geen gevaar bewust? In schijn wellicht als heldendaden? Voor het oog van de fotograaf een lust De afloop laat zich raden?…

Tussen de beslagen adem van een natte droom heb ik ons samen bedacht. Meer van jou, zwemmend in flarden zoete zucht. Ons zinnelijk samenspel ontwart de lucht. Een zweem verlangen heeft me jou gebracht.…

"ROTTERDAM, DAAR KOM JE DE WERELD TEGEN" dat is geen nachtmerrie dat is "een natte droom" voor iedere directeur van een museum.…

Bij het krieken van de dag de zon tegenhouden is zwaarder dan ik dacht ik zoek de schaduw maar die wijkt waar ik plaats maak voor verbazing en mijn val het is het mos onder mijn gat als natte droom van een zacht bed ik pluk het met mijn winterhanden langzaam uit elkaar ...…

Het liefdesgal eenmaal gespogen de natte dromen droog gesust het brandend bos, mijn beest geblust vind ik een ogenblik gelogen rust wat weeë druppels troost na digitale tantalust.…

van uit de hoogte drijft een adelaar zijn schaduw over gras was, is en komt in de ogen van een edelweiss het mos legt kussens waar zij rust de wind sust natte dromen… kom en ga in moederland, verdrijf de vrucht der pennen tot de vruchten van jouw eigen hand een land om ooit te wennen…

bijna verdronken in een laatste natte droom. 1985.…

ook zij hebben hun gevierde sporthelden, die hun natte dromen moeten waar maken!…

dromen nog geen weet * op zijn voorhoofd pareltjes van zweet…

hoe de zon reeds platgeschreven is het avondrood dagelijks geroemd steekt achter geen enkel woord betekenis en blijft schemer voor eeuwig verdoemd aan elke zee die het voor de wind gaat niet te vergeten de branding, stel je voor die natte dromen en golven stukslaat tot een verwaaide stem die ik vaag hoor zo past de wereld op een gemeentelijke…

je rolt naar binnen in een glazen bol ik zie je vaag verstopt in kleuren van beweging je vertraagt wordt man het naakte constateren zonder schaamte breekt je los passie gaat floreren ik koester zacht wat jij als hard in mij wilt schonen kus je mond in zoenervaren natte dromen we komen tot de uitputting gaat lonen…

dromen vergeten waar zij ooit voor stonden....…

sterven was voor jou geen pretje geen sniper joeg jou juichend een kogel door het hoofd je ging niet in een laatste natte droom leven was voor jou het einde je vingers had men één voor één eraf gezaagd in ruil werd jou de eeuwigheid beloofd je knielde nog toen ook je geest in waanzin werd gesmoord dood zijn behoeft ook geen betoog dat…

dromen als een dronken flamingo tijdens de nacht.…

Kampeerders kregen later natte dromen en zijn door overstroming omgekomen.…

Zoals jij de metaforen kan laten dansen in het oktoberregenwoud van natte dromen wanneer je weer afdwaalt in onzekerheid en ontkenning, het enige dat wacht, wacht je op mij in een zomernacht aan oevers van alternatieven regeer jij over zinloze lethargie commandeer jij zinnen als sprakeloze koninginnen, diep in jouw horizon van zwijgend…

dromen…

maar tederheid die overbodig werd, het kippenvel dat blijven wou, de eerste natte droom, het domste lief, het speelgoed van een kind dat stierf. en doen alsof men alles kan vergeten, ofschoon men, plompverloren als een mens, alleen in het heelal moet zijn. ------------------------------ uit: 'Dikke mensen', 1990.…

Waarom maakte het water haar niet nat? Droom ik soms? O tepelhoven van Eden, verdrijf mij niet! Maar ze deed het wel.…

sprookjes met grote ogen worden natte dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit open in ogen op horizon, tongval taal verraadt kolkend bloed onder nagels - kan niet kruipen. kannen en kruiken van haar kind-zijn barsten onder regen van druppels levensdrang…

ik vond je in de achtertuin had je bijna niet gezien liggend tussen stukken puin gebroken bovendien ik dacht meteen wat doe jij hier wat heeft het nog voor zin ontdekte lege flessen bier het schuim zat op je kin je ogen straalden geilheid uit geen enkel spoor van schroom er droop wat sperma van je huid als bij een natte droom de roze…

ergens diep in zijn gevoelswereld was er een wildernis met een rivier die in alle tijden voor vreugde en voorspoed zorgde een kleine dorpsgemeenschap aan de oevers van het zoete water waar vissers voedzame vissen vingen libellen zoemden in zoete zomerlucht maar er hing altijd een wrede schaduw in de lucht en in de duisternacht kwamen er natte…

Dan kan ons polderland zich als een libelle verheffen boven deze nare natte droom. Zo zien we in al die lelijke molens toch nog enig heil. Zij verheffen ons mooie Nederland tot boven Amsterdams peil. Al komt het water dan nog zo hoog, houden wij de voetjes lekker droog.…

dromen…

Amsterdam de stad van vrijheid, toekomst en ongekende mogelijkheden het is een Godsdienstige stad van het verleden geworden man: kort haar, vrouw: lang haar, monogaam, veel kinderen daar stond ik, Jan Jacob, dus in het leer met lang haar als man ik werd direct heel stevig vastgezet achter de tralies laat dat nou mijn favoriete plek, natte…

De bar is dicht, maar ik zit nog steeds hier met een lege fles en jouw naam in mijn keel als glasscherven. Buiten jankt de stad als een hond die geslagen wordt, binnen jank ik stiller, bloedend uit oude wonden die nooit helen. Toch steek ik weer een sigaret op, zuig de rook in als laatste adem, want stoppen is voor mietjes en ik ben te…

Die avond, die avond nog, en een roos die bleef liggen. Het riet zei iets, het riet zei het weer, zacht in het water, zacht en nog eens zacht. O water, krinkelend water, waar gaat gij, waar gaat gij heen. De roos bewoog niet, de avond ook niet, alleen het riet wist mijn naam. Ik bleef staan, ik bleef nog staan, bij het veld…