Ons lijkt voortaan ik alleen

Moeten we doen alsof
alles is te formuleren
in zinnen bijgevoegd

tot onze eigen kledingkast
nu we naakt zijn
onder vergroeide littekens
van nachtelijke natte dromen

of proberen we het
zoals we slapen?

Een kinderlijke glimlach
rond onze oude maangezichten
wanneer we dromen 
over vrouwen die voortborduren
over de oude voorbeelden

die al het leed in de wereld 
weer even aan elkaar breien
voor voetballende
mooie, donkere jongetjes

Totdat we onszelf 
weer in de spiegel zien

onze diepe rimpels en bakkebaarden
onze uitgezakte wangen
die onbeleefde onderkinnen

wanneer we niet meer bedenken
of hij bestaat, in het echt twijfelt
die grote man daar op de wolk

totdat we onszelf herstellen
uit weemoedige moerassen vertrokken
nog eenmaal verse adem gevend
aan de voortekenen van de dood

we beseffen dat het boek bijna is gesloten

ons lijkt voortaan ik alleen.

ik alleen ons

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.5 met 2 stemmen 65