Alle inzendingen over nostalgie, leven

een heuvel of een brug luisteren naar het gejubel van speelse klokken het jonge leven komt nooit niet meer ... terug…

red me van de nostalgie ik ga eraan tenonder je bent nog slechts een allergie je te vergeten is gezonder ik zag je gister op je fiets je kwam en fietste uit het niets je fietste gezwind jouw leven in ik liet je gaan met tegenzin red me van de nostalgie ik vraag niet om een wonder jou vergeten is niet veelgevraagd maar wel een stuk gezonder…

op grens van leven en dood roest het leven in nostalgie vrede slaapt in vergane tijd levenslijnen langs de dood wisseltijd neemt beslag in huivering van verlangen het leven geveld in splijting van uren waarin de opstanding boven alles uitgaat…

Nostalgie is schuilen onder de paraplu van het verleden…

De torenklok die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp, Verhaalt van vergeten tijden en een verloren leven, Wanneer de zon zijn hoogste punt bereikt, Schijnt het licht op de stenen, grijpt de stilte naar verleden. Met elke tik die bleef uitstaan, Gingen de dagen voorbij in een dromerige woestijn.…

Het beleidsuitgangspunt dat alle telecommunicatie aftapbaar moet zijn is meer ingegeven door nostalgie dan door realiteitszin.…

Nostalgie die prijkt.…

En het is ook de herfst die biedt, dat ik, in de pauze van het leven de kommer van ons kampen zie, al is het maar heel even. O, nostalgie die me belaagt en godzijdank naar vrede neigt met mijn loerende nederlaag.…

Een vloedgolf van nostalgie, mijn heerlijke kindertijd.…

Eens waren we jong we klommen over buitenmuren we zwommen door de tegenstroom van golven heen geen douanier die je bevroeg over je doel of je bestemming daar moesten we zelf nog achter komen groot en open was de wereld toen we van de toekomst droomden wie weet is de toekomst al geweest een verstilling komt tevoorschijn de slagboom slaat…

Naar de jeugd kijken dat is nostalgie. Typisch iets voor mensen boven de vijfentwintig. Voor oude lullen.…

ergens dreunt een beat en sledged meeslepend jazz soult een klarinet die huilt en nostalgie verruilt voor even leven hij kent het riet en weet verdriet nog toon te geven vingers licht verkrampt ademt hij applaus genietend de avond naar zijn hand…

nostalgie op een speciale zomernacht met de radio op zacht speelde er muziek van de jaren tachtig… verwende mijn geest zo krachtig nostalgie kwam op de proppen spontaan stroomden vele tranen waren nog moeilijk te stoppen… en ogen creëerden zilte oceanen dus… alleen op mijn kamer op mijn vertrouwd gebied er vloeiden vele tranen…

Krokodillentranen als nostalgie in eigen nat.…

De afbeelding van een stoomlocomotief als waarschuwing voor een onbewaakte overweg kan gezien worden als teken van nostalgie, maar ook als signaal van een achterlopend spoorwegbeleid…

Met warme nostalgie starend naar de fotolijst voelt de dierendag met dierbaar geluk op schoot als luxueus souvenir.…

Denkend aan die tijd, geveld door zoet hartzeer Nostalgie is hetgeen hem drijft en doet hem even leven, in de tijd die hij beschrijft. Al is het maar voor even... Door menig melancholist is hij de hemel ingeprezen, Maar realiteit, zo hard, weerhoudt hem om zijn eigen boek eens door te lezen.…

stoomfluiten klinken daarbinnen herinnering er geurt nostalgie meegenomen door vroeger komt hij pas later terug…

Delfts blauw nostalgie in Hollands polder verpakt stralen weer ogen bij het geven van de reep en koester de tinteling.…

Naar de bron die alle leven kent. Om te achterhalen of je werkelijk een prinsesje bent!…

10... Dat zijn je kinderjaren. 20... Ga je aan het sparen. 30... Ben je wel getrouwd. 40... Ben je daarvoor te oud. 50... Ga je aan het zakken. 60... Krijg je ongemakken. 70... Heb je 't niet meer zo druk. 80... Loop je misschien wel met een kruk. 90... Ben je niet meer zo kras. 100.. Draag je waarschijnlijk een houten jas!…

Moeder was kruidenierster in die tijd een zware job de waren werden afgewogen gort, meel, groene zeep en drop erwten, stroop en koffiebonen suiker, zout en cichorei snoepjes in glazen stolpen stonden op de toonbank in de rij. Ging, om haar te helpen op de fiets door weer en wind bij klanten hun bestelling halen en als ik dan te horen kreeg…

met jouw hoofd tegen mijn schouder voel ik mij niet echt veel ouder dan toen met jouw hand in de mijne denk ik terug aan die fijne eerste zoen en mijn stem klinkt nogal hees als ik de woorden lees die ik toen dacht met de kinderen in bed heb ik ons plaatje opgezet volume zacht met onze voeten schuifelend rond zijn wij ogen…

Goudgeel de zon over het koren waarvan de halmen wiegen in de wind aan de horizon de spitse toren van het kerkje, waar het dorpje zich bevindt. Het is een heel mooi plekje verborgen in de natuur de huisjes zijn wit-groen met een hekje en je vriend dat is je buur. Het is er heel goed toeven in dat dorpje ver van hier de mensen doen rustig…

Achter alles zit een verhaal, een leven, een wereld. En die verhalen zal ik eens – met de dingen die erbij horen – als kostbare kleinoden doorgeven aan volgende generaties, aan kinderen, klein- of achterkleinkinderen……

Zo goed meisje? Hij straalt met Vochtige plekken Zwarte handen Wat vind je ervan? Hartstikke mooi! We trekken ons terug in Nieuwe schaduw Openen een fles wijn Van de moeder van Gerard Reve De Avond duurt nog lang.…

Ooit was vlaggetjesdag een feest van nieuwe haring, stapels tonnen mannen met zwarte petten vrouwen in klederdracht kinderwagens. Nu lopend langs de haven zie ik blokkendozen bouwsels. Een lange reeks restaurants, buitenlands ooit de visafslag, zie ik mannen met korte broeken, outdoor petten, vrouwen met zonnekleppen, rugzakjes…

De geur was onmiskenbaar Een nooit te vergeten reuk Van armoede vreugde en lijden De reuk van vervlogen tijden Het was de geur van haar persoonlijk Roept bij mij beelden op van weleer Dat lang gebloemde jasschort Dat bruine plaatje van onze lieve Heer En soms wanneer ik dat aroma opsnuif Hoor ik in gedachten weer mijn Oma Vragend of…

wellicht was het meer dan nostalgie bij de stal en de boom, waar ik mij ooit koning dan weer herder voelde rond de vertrouwde beelden immer vrede proefde, alsof hier alles klopte gehuld in meer dan licht alleen bij de kribbe mijn kinderziel verstilde de wereld vreedzamer scheen…

door de rimpelingen van tijd schuimt nostalgie in golven van passage het verleden zwelgt in geuren van kindertijd beelden ooit in tastbaarheid gepresenteerd ingekrast in tijd van geheugen grove sporen van onuitwisbaarheid in strelingen van zwoegen doorzeefd van nostalgische gebaren…