Alle inzendingen over onverwacht / meisje / verwarring

(bij het passeren van een overweg) een meisje pakweg 7 jaar juist als ik denk dat ze gaat' zwaaien steekt ze haar middelvinger in de lucht... -ontgoocheling in vogelvlucht-…

wat is dat toch die verwarring steeds als blijkt het mooiste meisje van de klas had geen bevoorrecht leven…

één issue per tissue mijn meester verstopt zich postbode doe je ronde: is mijn liefde bij u wel veilig hij kwam me weer verrassen die hofleverancier laarzen aan in bed, dát werk, mijn koninginnetje slaap je wel goed, fluisterde hij (hij die niet van cliché's hield!) op zo'n betraand bruggetje is het goed kusjes plaatsen denk lammetje…

er was dat moment onverwacht dat de niet begrepen vragen die een leven lang in haar gedachten cirkelden plots zonder meer op hun plaats vielen en alle verwarring werd orde alle vragen antwoorden klaarheid nu vanzelfsprekend in dat ene lucide ogenblik ontijdig van haar dood…

de wind in de bladeren verwaaien gedachten aan haar het meisje van toen toen de regen was vergeten waarvoor ze was bedoeld haar eerste zoen haar verdriet om niet wat zou ze doen nu heeft de zon haar omarmd verwarmd tot in haar hart waar ligt haar smart voelt ze zichzelf in het midden diep van binnen of zoekt ze verder en verwarren…

Je moet bij me blijven’ ‘Sorry Roos, maar dat meisje huilt niet, dat meisje zeikt niet aan mijn hoofd en dat meisje heeft ook geen problemen. Ik wil me niet gebonden voelen. Ik hou nog van je, maar altijd dat gezeik..’ Roos begon harder en harder te huilen. Hoe kon hij haar nou zo hard laten valleen terwijl ze hem zo hard nodig had?…

Ik ben het al enkele weken hoop dat het maanden worden maar toch ook weer niet want met deze liefde doe ik mijn vriend verdriet het begon met chatten zo onschuldig als het lijkt leerde ik je beter kennen begonnen wij elkaar te verwennen ook in het echt ik wilde steeds meer je belde me op een dag minimaal 3 keer ik zou het m'n vriend…

Ze weten het niet dat ik 's avonds huil totdat mijn tranen op zijn en ik met rode ogen eindelijk in slaap sukkel Ze weten het niet dat mijn lach niet echt is en mijn blijde momenten overschaduwd worden door 'n gevoel van eenzaamheid Ze weten het niet dat ik vanbinnen pijn heb mijn hart huilt het is verscheurd gebroken en kapot…

Waarom heb je dit gedaan? Hoe kon je dit nou doen? Ik kan het bijna niet meer aan. Waarom ben je vreemdgegaan?…

Als een diepblauwe wilde rivier nemen mijn gedachten de vrije loop heel even waren ze net nog hier maar nu drijven ze slechts op hoop Overspoeld door enorme verwarring meegesleurd door onverwachte vloed verlamd door innerlijke verstarring verlangend naar een beetje overmoed Gaat deze vlucht over tot verdrinken of dwingt het positieve tot…

langzaam komen ze bovendrijven steeds één voor één het is soms niet te beschrijven ze gaan snijdend door me heen veel is er weggestopt nooit meer aan gedacht maar ik heb mezelf gefopt nu zijn ze er, volkomen onverwacht ik dacht dat ik het was vergeten dat ik klaar was met jou maar mijn lijf laat me weten dat ik nog steeds van je hou…

'n Uitgestoken hand ontroert 'n Schouder geeft steun 'n Vriendelijk woord zegt alles 'n Kus gemeend geeft liefde 'n Roos gegeven met gevoel 'n Onverwacht gebaar zegt alles héél onverwacht ...…

embryonaal gevouwen werd ik wakker warm gehouden door het witte dekbed versterkt door de kat in de schoot gelegen en de poes vond knieholten telefoonstekker uitgetrokken eerste beker koffie smaakt goddelijk zelfgemaakte tonijnsalade op wittebroodballade, tongstrelend wandeling in onverwacht zomers park trok mijn jas uit, stroopte mouwen…

Totaal onverwacht, want dat kón helemaal niet. Ik bracht er weinig van terecht. De daarop volgende dag gaf de wiskundeleraar mijn gecorrigeerde proefwerk met een brede grijns aan mij terug. Er stond een grote rooie 2 op en daarachter, even groot en even rood: “Onverwachts?”…

Ongemerkt ben je Uit het zicht Verdwenen, Door mijn vingers Gegleden zonder me Ook maar een tel aan te raken - Nu woon ik In de lege ruimte Die je achterliet: Ramen en deuren Hou ik gesloten, Doe ze alleen nog open Als jij onverwachts Weer verschijnt…

Dan is er geen geloof meer in dat onverwacht, Maar blijf je alleen maar achter met smart.…

‘k Wilde die dag gemasseerd, bedacht welke vriend, vriendin ik zou vragen En append: De eerste zou reizen, dus kon niet De tweede ver weg, gebogen over buro hij En ik in de zon aan de vaart op een bankje, zag roeiers voorbij, honden waarachter baasjes zelfs één die mijn bankje beplaste Appte vriendin die zelf massage meer nodig…

Ik beleefde de zoetheid van de hartstocht in het laatste jaar van mijn schooltijd, toen ik bij een meisje naar tederheid zocht en we toen vrijden met ongekende hevigheid.…

stilte wacht beelden komen onverwacht in kleur nog steeds verwarrend ze rapen zich met nacht spatten tegen muren bijten zo hun zuren voeden zich met dat wat ik allang begraven dacht ze openen mijn graf dat wat nooit gewild was gilt zijn eerste klacht verbloedt in rood zijn kracht pas als het licht mijn ogen opent en donker wordt…

vele kansen, vele wegen door het lot aan ons gegeven Zomaar onverwachts Zomaar op je pad Als je het niet verwacht…

Dat hij vertrok hij ‘gewoon eventjes’ wegging met voorbedachte rade dat verzweeg hij Maar nu nu wil hij terug Haar zal dat niet ‘gewoon eventjes’ overkomen Haar zal dat na zijn daden nooit meer gebeuren Maar zij zij kneedde beelden uit zwarte gaten liet de wereld los pakte de laatste nachten in ondergronds verkocht ze als oplossing…

De gegadigde stond die nacht nog even in de wacht In limbo Zoals tevoren bedacht en dus verwacht volgde een resumé Een integraal beraad van woord en daad systematisch gearrangeerd als een compleet portret van lichtpunten inclusief silhouet van een wezen en al z’n zonden in luttele seconden bij elkaar gevonden in de film die…

verwarrend eigenlijk Omdat je het nooit verwacht had Ongelooflijk plezierig Ik hoor er weer bij Daarom ben ik echt blij.…

Je afbeelding zit op mijn netvlies: Een lief meisje van 43 jaar jong, nog knapper als op haar 18e.... Ze straalt het leven uit! Hoe komt dat? Waarom dan? Door wat? Door wie? Ikke? We hebben het steeds ontkend. We hebben het weggedrukt. We hebben het verzwegen. We hebben ons verstopt. Het voelde verwarrend. Het voelde niet goed.…

ik vang haar in schielijk voorbijgaan onverwacht ligt zij ondersteboven op mijn schoot ik doe neusje neusje en zij strekt geklauwd een poot naar mij uit en dan zeg ik "zachtjes" verbaasd zie ik grote donkere pupillen, teruggetrokken nagels mijn meisje, uitdagend ten voeten uit morgen hangt zij weer in de gordijnen…

Het meisje droomde een wijsje over een levensgrote suikerspin Ze begon ervan te eten mierzoet moet je weten Maar hoe verder ze kwam ging de zoetheid tegenstaan Bang om ’t te verliezen en ook wel vanwege haar kiezen besloot ze de rest te bewaren om later op te eten Maar geheel onverwacht begon de spin te slinken vlakbij…

Dankbaar voor dit gevoel dat speelt met mij onverwacht maar welkom als geen ander onaangekondigd, ongepland maar niet te verwarren … ik word verliefd op jou wil bij je zijn, met je zijn, jou zijn gevoelens golven en breken op de kust van mijn wil geen keuzes meer nu, te laat om te laten wilde plannen spoken door mijn hoofd een lichte angst…

verwarring als een donkere gloed dat ik zachtjes inadem en wat langzaam mijn ogen vult verwarring wat mijn mond instroomd mijn tong laat spreken zonder taal taal die vol leegte is verwarring als een benauwde warmte wat lichamen laat zweten dat dorst laat drinken drinken zonder verkoeling verwarring als een dichte mist waarin te…

Ik dacht dat jij het was naast mij, bij het ontwaken maar je was het niet. Wie dan was het die mij vannacht zo intens genieten liet ?…

Jij komt op als duivel uit een doosje teer en roze *Harig Wilgeroosje* Verwarrende gelijkenis waarvoor ik je roem sierlijk bloeiende *Dagkoekoeksbloem*…