Alle inzendingen over opmaken

Dagelijks maakt ze zich op met rouge en mascara voor de schone schijn ouder worden wil ze natuurlijk ook niet haar ziel weerspiegeld de passie die ze jammer genoeg zelf niet ziet ze is lelijk bezig met mooi te zijn…

Ja, dat je je in de trein opmaakt in een spiegeltje, en van alles uit de kast haalt als het ware. Maar dat je dat achter ‘t stuur, vrachtwagens passerend was voor mij nieuw ‘k had haar toilettasje al gezien bij de schakelaar Eerst deed ze iets met de lippen Toen kreeg ik ook plots droge lippen en zocht mijn stick uit mijn zak Zij…

Soberheid is wat de filosofie eist, geen afstraffing; maar soberheid kan wat opmaak velen.…

Het opmaken van de levensbalans bestaat voor 't grootste gedeelte uit het afschrijven van illusies.…

In tegenstelling tot wat veel mensen aannemen, is het een voordeel dat steeds meer onderzoeksresultaten - van memo tot artikel - door verregaande automatisering met een uniforme opmaak worden gepresenteerd.…

Een tekst in de maak Zonder codes of opmaak. Een voorlopige tekst, Heel relaxt, Enkel de kern van de zaak. Ja dacht de dichter, dat is dat, Magertjes, maar wel lekker plat.…

Bij het inspringen zag ik de berggeit vooraan in de kantlijn staan.…

Je krijgt veelal pas de intrinsieke waardering van anderen als anderen van jou de balans kunnen opmaken Jouw definitieve levensbalans direct na je overlijden als de dood nog kakelvers is... Dan wordt het verlies afgeschreven Winst toch.. en mooi meegenomen voor je eeuwigheid!…

Waar het raak lijkt gaan zielen bijna op in de metonymie zonder kunnende rijmen het Woord liefde binnen bereik; sacrament afspiegeling eenstemmig in plaatselijke harmonie, onder opmaak namens publieke opstand haalt men zijn gelijk.…

nog is het gezicht niet volmaakt er komen steeds meer maskers naarmate de transformatie verder gaat het volmaakte gelaat met fillers botox en make up godzijdank gooit haloween dat ideaal volledig stuk uitvergroot komen eindelijk de karakteristieken uit het naturel waarbij emoties kleuren schreeuwen in kleding uit vroegere…

ik zag haar staan in een shot van glanzend witte tanden waar zij de shine van schoonheid aan zou geven haar spiegels zijn omkransd met allerlei soorten penselen borsteltjes en tal van andere functionele werktuigjes die op haar knap gezicht een nog hemelsere lach en verstolen knipoog achter laten…

ik mis je temeer nu het zomert in de groene vogeltuin het is er zoet zoet als de lepel kandij in de kop zwarte koffie in dit jaargetij beleef ik de kracht schoffel ik het onkruid en och toch draag ik het vraagteken zal het blad zich wederom opmaken om te sterven tot in vergaande nerven ook weer veel te vroeg…

dat bloemenveld bij Merano Je keek mij vragend aan op dat ogenblik, op deze foto van mijn en jouw gedachten sindsdien tijdloos ingevroren op de rand van een zwarte eeuwigheid Ook mezelf aftastend in de spiegel, zie ik wie ik lijk te zijn en niet wie ik wil zien in de onherroepelijke sporen van mijn bestaan, stukjes naaktheid en opmaak…

Morgen kom ik thuis van mijn kookworkshop vijf dagen gestreeld, gezoend en gevreeën tot aan de hemelpoort ik voelde me vrouw, zoals het hoort het is zonneklaar, ik moet naar huis naar de stille opdrachten thuis poetsen, de afwas, het bed opmaken ach, soms is het leven wonderlijk raar nu kan ik er weer een jaartje tegen ik zal hem thuis…

Kijkend in het licht van de gouden spiegel, eet ik alle troost die in huis is op Kussen helpt niet huilen pas na het slapen van uitputting, teleurgesteld maar het is niet anders dan verwacht, dan eerder tijdens de belegering Willen leven blijft het wachtwoord Na een koude douche mezelf opmaken, moed inspreken Een nieuwe dag, gouden…

ik wil niet dat je beschadigt ik wil niet dat je stuk gaat er mag geen virus in je komen dus bewaar ik je op duizend manieren je verhalen onder Windows je foto’s als een jpeg je dansje als een Quicktime en je stem als een AIFF ik kan je gezicht opmaken en je lach manipuleren ik kan je ogen photoshoppen ik kan je zelfs powerpointen…

hoe verpakt is het lichaam, de kast des levenstijd, vervolmaakt in een jeugdig opmaak, de dood reist mee met al die jaren die schrokkig de rimpels voeden en het kindzijn terughalen uit de spelletjeshoek neen, ik zal het sterven ontbinden het ontrafelen en de dood ontlopen door het simpel niet te doen, de dood is voor anderen of toch, breng…

de troonrede werd weer voorgelezen de miljoenennota gepresenteerd en het valt ook dit jaar weer te vrezen dat de minima niet de pot verteerd het geld gaat naar de middenmoot en de armsten vallen uit de boot…

Thuis, geen kleren aan haren borstelen me opmaken in de spiegel lachen Toasten op mezelf: ik houd van mij na jou Thuis, geen kleren aan de gordijnen open vrij, vrij in het zicht van de duisternis In de nacht ben ik vrij in de nacht houd ik van mij na jou Laat de straten mij zien laat de nacht mij maar zien ik ga mij niet verbergen…

Nee, liever een prinses het ene is gelijktijdigheid het andere opeenvolgende tijd maar als je even nadenkt nu het herfst wordt en de vogels zich opmaken om te vertrekken van de ene naar de andere plaats via kwantummechanische oriëntatie weet je dat het deeltje ver weg en het deeltje vroeger geen verschil betekent dus wie weet…

we liepen juichend het verborgen paadje in naar onze geheime bloemenplek waar alles altijd bloeit ook nu een half zonnetje en samen even vrij los van de wereld in samenspraak alles begroeten de stand van zaken opmaken wat zijn schoonheid heeft gegeven wacht nu overleven alles heeft vrucht gegeven voor weer een nieuw leven…

daar lig je dan het gedruppel meet zich naar leven en sterven uit een geelachtige stenen muur -waarachter gelijke kamers zich opmaken- ontwaken vogels die onverstoorbaar vliegen door zelfbeklag heen vloeistof zoekt een weg, schept stromen en gedachten en plant giftige vergeet-mij-nietjes langs de vlinder rond mijn hals het verschoonde…

Steeds vaker domineert het krassen over de werkelijke vogelzang, waaruit ik spijtig opmaak dat de populatie kraaien dichter wordt.…

Een APK voor vriendschap Zo, n een keer in het jaar Checken of alles nog klikt Er nog gevoel is voor elkaar Een totale doorsmeerbeurt Samen de balans opmaken Is de oprechtheid nog in tact Kunnen wij elkaar nog raken De vertrouwensband keuren Zit de humor nog op een lijn Een goed gesprek is een must Ook de knuffeltest moet er zijn En…

Ik wil degene zijn die op je wacht in de geur van hout en bloemen als jij de deur opendoet verlaat en verregend Ik wil degene zijn die jou in mijn warme armen neemt als een kapel van liefde waarin je kunt schuilen Ik wil degene zijn die jou bemint liefste geen opsmuk of opmaak is nodig voor dit gewone wonder dat het grootste wonder…

Na een periode van onzekerheid, onderzoeken, operatie en gesprekken, kun je de balans opmaken van deze ellende! Voorzichtig verder gaan met leven, terwijl je weet dat het nooit meer wordt als toen... Elke dag als een geschenk zien, genieten van je gezin, je kleinkinderen, familie en vrienden.…

Het gips trekt de huid mijn kleur, mijn vlekken en zorgvuldige opmaak van mijn gezicht rood levend vlees kijkende ogen sprekende lippen, mijn mond lacht jou toe Driedimensionaal scan jij mijn masker, je hangt een veld van registratiepunten op aan de rode markeringen bij mijn ogen, neus en kin De stippen herleid je tot gevoelens…

moet ik de zegeningen tellen die de tijd aan mijn verblijf geregen heeft heb ik eigenlijk wel ooit bewust geleefd handen die me groeten de verwondering in ontmoeten ogen die in liefde naar me keken ben ik kleine dingen soms vergeten waren ze niet van belang of plakte ik ze achter het behang laat ik de balans opmaken van de dingen die…

Ik word gezien en het smoezen vermaakt me al praat er niemand met mij En jij laat me weer wachten tot de receptie belt dat je er bent Dus zit ik hier maar wat voor me uit te kijken Ik ben het gewend, er is niets te zien aan de achterkant van het hotel en het wordt al donker Vroeger was je ongeduldig Mijn opmaak duurde jou te lang…

Later praten we nog een keer over alles wat er scheelde Dan vinden we elkaar wel weer warmen ons aan wat we deelden Later zal lang verlangde troost een lach toveren uit de traan Al dansend brengen we een toast want oude tijden breken aan Later zal ik mogen weten waarom je zo vlug gevlogen was of jouw tijd goed werd gemeten Kon opmaken…