Alle inzendingen over pieren

Hun huisnaambord op nummer vier zegt: hier woont ma- en ook pa-pier.…

Gebouwd door Zwolsman en zijn EMS Failliet en voor 1 gulden opgekocht Je stond er met een meisje op de tocht En dat werd meestal ook al geen succes Beneden de betonrot en het wier Het wandelhoofd is dicht, dood als een pier.…

in de plensregen is ‘n jong merelvrouwtje op zoek naar pieren…

wurmend door aarde doorluchten dikke pieren grondig en diepgaand…

[Haiku] avondschemering zeven meeuwen op de pier onheilspellend wit…

Voorjaarsochtend vroeg stille regen op het wad een man steekt pieren.…

"het zit me tot hier" zei de kip zonder kop, "ik ben zo dood als een pier" en nam nog een slok.…

onthoudt goed mijn kinders zegt ma pier: na regen geen zonneschijn…

Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier de zo vaak helende zee werkt niet mee, een man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert, alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’ ik draai me om, de pier is leeg er is niemand heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…

Van drie kilometer strand van Hoek van Holland mocht vanwege hevige trek in geulen en gleuven niet worden af gezwommen Nu weer wel wij mannetjes werden met drommen na heet in pannetjes te hebben liggen steuven tot in het diepste der diepten verwacht Meteen liep het bij Pier Zuid met fluiten de spuigaten uit…

'Zo dood als een pier' zegt men doorgaans, maar machteloos. Een pier is niet dood te krijgen. Het kwade maakt de wormen dood. En de mens doet wat hij wil. Vroeg of laat wordt dat de deal... Daarom kijkt hij graag naar horror, viert-ie carnaval en halloween, moet-ie wel een masker op: oorlog vindt hij niet verkeerd.…

ik las een gedicht hier zo dood als een pier en zo is het maar net oo www waarom heeft u mij verlaten schaapjes blaten en komen niet over de brug doet u mij maar een hartenkreet…

Beschaamd wend ik mij af Van deze plek De taal is straf Afwijzing in drek Pierlala dood als een pier Ego grimlacht, Vertrekt geen spier Ik vertrek in de nacht.…

Een beeld Een boek Gedachten Vragen Een band Fusten bier Levenslied en Blues Pijlen Met as die Herinnering Dragen De pier Aflopend In gedachten Verzonken---…

Pier scheidde midden uit het schaken En zei, hij was het spelen zat. Maar 't was de minste van twee zaken: Hij was het spelen moe, én mat. [15 december 1647]…

Dikke Pier, de ex-agent, zat te wrikken op zijn stoel en aan zijn knevel. “Wat is er gaande Pier jon?”, wou de coiffeur weten.…

Zo roepen de pieren mij steeds weer, door de gaatjes in de grond, waar ze op mij wachten. Stil, daar gaan ze weer "wie zoekt zal vinden, in zichzelf of de grond."…

Ik ben een waterman, een Amelander Ik ben het wrakhout, zand en zilte bad Een pier uit deze aardkloot, salamander! Dus nokken met je flatje in de stad Ik val nog liever hier ter plekke dood Dan weg te sterven als een stadsmalloot…

Was door de bodem Gezakt - voelde de Grond onder mijn voeten Niet meer en verdween In het ondergrondse duister Waar alleen de pieren nog Van alles kunnen zien, en in De diepte van het donkerste duister Zakte ik langzaam weg toen ik Merkte dat er ook hier geen leven Meer was - inmiddels was ook de Aarden tunnel met het grondwater…

Ze zien ons aankomen over de pier. Twee verrukte eenden door de zon beschenen lekker kwaken hier. Verder duiken en tegendraads de wind in. Dan: wolvenschrik! Wolvenschrik! Wel iedereen is dier! ----------------------- uit: 'Vonkt', 2017.…

Nu is het pas dag drie en wat een strop Ik was al ziek, mijn Staatslot won geen geld Ik heb geblunderd en teleurgesteld En Raf en Sylvie houden ermee op En zonder Unox-muts, plat op de buik Neemt de Scheveningse Pier een nieuwjaarsduik…

Voor Anneke Ze zien ons aankomen over de pier. Twee verrukte eenden door de zon beschenen lekker kwaken hier. Verder duiken en tegendraads de wind in. Dan: wolvenschrik! Wolvenschrik! Wel iedereen is een dier. ---------------------- uit: 'Vonkt', 2017.…

Ze zaten op de pier en keken naar de voorbijkomende schepen....de hare wilden geen vlam vatten en de zijne waren nog lek van de vorige reis.…

opgejaagde dieren die dorstig smachten naar een heilzaam vocht vol overgave streken we banieren elk middel was geheiligd, alles mocht gehaast persten we druiven, brouwden bier bij nacht en ontij raakten we vervlochten en deinden met de golfslag mee als wier we wrongen ons in onverwachte bochten een schip in nood dat stuk sloeg op een pier…

Ooit glom er een blitse spiegelbol en twistten er naaldhakken stijlvol. Straks maakt de hengelaar zich een stoofpotje klaar van gedrogeerde pladijs en schol.…

hier kun je de ogen laten weiden buitengaats…

een handvol wolken voorbij de pier die aan het eind in tijdloos rood verstuift betonnen starheid in een speelse zee die dartel dolt maar tevergeefs verankerd in het zand waar krabben schelpen kraken en mosselen weer ten grave dragen het witte zwanenstuk waar boeggolf bruist en kuift tegen beton en terug daar dansen deinend deze…

Maar ik blijf nog hier en loop verder langs de vloedlijn, geniet van het mooie vergezicht vanaf een pier begroeid met zeewier. En tuur dan naar de einder.…

Gillen en bungelen, zwiepende waaghalzen, trekpleisters boven het Schevenings strand, Stuipen op ’t lijf jagend, draaierigmakende, zweven ze omgekeerd, jumpen op stand.…

Zwalkend over een duin Lallend richting de pier Om de nek een mosselenkrans Stinkend naar nachtelijk vertier De eerste avond van m'n huwelijk Vreemdgegaan met haar vriendin Mijn nieuwe vrouw had hoofdpijn En die ander enorm veel zin…