Alle inzendingen over reiken naar perfectie

Waarom ontbreekt mij steeds weer het talent tot ontdekking van een nieuwe eigen stijl met zwierige woorden en nieuwe trend al schrijf ik mijn gedicht met botte bijl. Ach wat maakt het uit welke keuze ik doe mijn inspiratie komt alleen uit jou najagen naar nieuwe methodiek maakt moe noodzaak van geeigend schrift maakt mij trouw. In mijn…

Zover als mijn oog reikt, zover komt mijn hand niet, maar ondanks dat ik je niet zie, bereikt mijn hart je overal!…

Als je dan met lege handen staat, is dan dus dit gebleken: tot zover zal zij reiken.…

perfecte mond, perfecte ogen perfecte lippen, perfecte oren perfect gezicht, zoals het hare bestaat perfectie? zoals 't ware niets is perfect, laat staan een mens een wezen dat de aarde breekt een wezen dat de ander breekt een wezen zo onperfect dat het misschien wel perfect is.…

alles ingezet de hoogste top al bereikt wat nog te doen dan…

Is een woord dat niet bestond we hebben ze gemaakt om te kunnen leren streven. Maar het is nog altijd perfect om eenvoudig te blijven.…

Het heeft geen zin te streven naar perfectie. Doe regelmatig water bij de wijn, en gun jezelf eens tijd voor wat reflectie. Perfectie is echt helemaal niet nodig. Het is genoeg om goed genoeg te zijn, en alles méér dan dat is overbodig.…

Ik streef naar iets dat niet bestaat perfectie, enkel schijn het idee dat ziel en lichaam perfect moeten zijn Ik ga kapot aan het gebrek ik ga stuk aan het gemis omdat het doel waar ik naar streef gewoon niet haalbaar is Ik streef naar iets dat niet bestaat en de drang verlaat me niet langzaam verlies ik al mijn kracht en er is Niemand…

Perfectie is aan mij niet besteedt teveel impulsen gedachten spelen haasje over of verstoppertje creativiteit dringt zich op neemt me op sleeptouw allerlei ideeën komen in me op al zijn ze vaak verkeerd begrepen of slecht vertaald maar dat kan me nu even echt niets schelen…

De maatschappij vraagt veel van de mens, zijn en functioneren in absolute perfectie, terwijl het zelf niet draait naar behoren, wie zijn wij om 'n ander te ontnemen z'n wens.…

nooit hoort de moeder een mooier geluid dan het zachte huiltje van haar te vroeg geboren kind nooit ziet de jongen zoveel van de wereld dan op een blinde wereldkaart nooit zijn onze hersenen zo druk in beweging dan wanneer we samen zwijgen…

Perfectie is saai.…

ik zag je gedragen door de wind je voeten raakten amper het grint het was reiken om zacht te raken even contact maken met diepte uit ons zijn volheid genieten in een vluchtig schampen zonder aan te klampen in een magische spel het mysterie van diepte ervaren in een luchtig evenaren…

mijn ranke lijf bloeit en rijst op uit dit bestaan liefde houdt me vast armen reiken naar het licht mijn zware lijf voelt aarde…

Ik reik je de hand maar je ziet het niet stuurloos dobber je rond in een moeras waar ogen elkaar niet vinden kunnen liefdevolle woorden opgaan in de mist ik kijk en aanschouw hoe jij angstvallig je hoofd boven water probeert te houden nog altijd sta ik daar met een uitgestrekte hand zachtjes fluister ik jouw naam…

de stilte van deze zomermiddag hangt zwaar over de groene velden een zuigeling tilt met slaperige levensmoed het kleine hoofdje op vandaag kan het licht de stilte niet bekoren met lichtvoetigheid moeder's ogen volgen de imaginaire lijn van uitgestrekte vingertjes naar witte wolken…

Je hele houding staat me tegen, niet te boos, niet te verlegen, je bent gewoon en echt volmaakt. Je hele invloed staat me tegen, wat je mis doet wordt verzwegen, omdat je altijd and'ren raakt. Je hele zijn, het staat me tegen, maar als ik je zie, zo in de regen, weet ik wat jou bijzonder maakt... Je schaduw.…

perfectie behouden Ik sla een arm om hem heen En weet dat het zonlicht Nog even op ons zal moeten wachten…

Quidquid id est, timeo puellas, et oscula dantes.…

Van golf tot golf en oever naar oever draagt vreugde een diepe verrukking De wind vlecht ons spel ineen van zwoel naakt zonder zonde en zonder de traan der verdrukking glijdt jouw blik in de nacht, als een woestenij mijn jurk – als geboren juk, de draagster - stuk Het kraken van oude spijlen rondom het warme strelen bekent…

Laat perfectie los en geniet van de schoonheid van imperfectie …

Perfectie in dit leven is iets wat niet bestaat geloof me maar, ‘t is oprecht dat wat perfectie heet en hierboven staat is eerder iets wat ooit werd beslecht! Een ieder mens maakt fouten, bij de vleet echt, ‘t is een voldongen feit wie denkt zonder fouten te manoeuvreren is ‘t besef van “ leven “ een beetje kwijt!…

Een vrouw in barensweeën die schreeuwt van pijn en daarvoor wordt aangeklaagd omdat ze niet het voorbeeld van perfectie voor de wereld kan zijn .…

Wijsheid bestaat erin te weten wanneer we de perfectie moeten vermijden.…

woorden plak denk ik abstract absolute perfectie is er geen.…

Of zijn het juist je ogen die hunkeren naar perfectie— perfectie die het hart probeert te vangen in beeld, maar zonder gevoel? Of is het de dans, de combinatie, waar ogen het hart doen smelten voor een liefde die ze menen te zien? Is het dan liefde op het eerste gezicht? Of toch liefde maakt blind?…

Zweef,zweef naar boven een spiegel van kleuren weerkaatst door de zon Hoger en hoger, Verblindt alles, de weerspiegeling van perfectie. Prik!…

Zij willen ons laten zien dat schoonheid niet in perfectie huist maar in de ontvankelijkheid van het oog.…

In dit tot op het bot verdeelde land, Klonk machteloos een: ‘Reik elkaar de hand’.…

--------------- Ik houd van perfectie, ik houd van absolute perfectie, zoals te proeven is in bijvoorbeeld het woord: wedervaren de jas van mijn vader, de jas van mijn vader, hing nog jaren aan de klink de aarde draait zich naar het licht om al het leven te voeden een boom viel om in de nacht, wat vederlicht gekraak, en iedereen sliep…