Alle inzendingen over schaapse wolken

Waardoor ik niet kan genieten Zo jammer dat ik het elke keer vind Zo mooi dat ze ook ooit waren Geeft mij een zwart gevoel Van donkere schapen in de wei…

schapen blaten zacht witte wolken in het blauw de heide glooit paars…

De schapen het blaten de populieren het ruisen de sloten het gras de wind het riet de wolken vervoeren de dijken bewaken de dammen dichten de hekken plaatsen de polders inrichten het poldermodel van ons maakbare nederland…

Van elke wolk maak ik een dier een vogel, hond of schaap, alhoewel ik de laatste het liefst tel, als ik weer niet slaap. Maar wolken, een prachtig fenomeen al schuiven ze soms wel, voor het zonnetje heen, toch blijft de stille verwondering.…

Stel voor dat er een flitspaal aan de lucht had gestaan dan was menig wolkje vandaag wel op de foto gegaan!…

schaapjes in het blauw boven schaapjes in het groen…

Tussen schapen en wolken ontwaar ik het web van oplichtend Parijs. Na hoog gebergte de verschillende leegten van stadse vergezichten. Met een rood en blauwe horizon want de zee is nou eenmaal blauw en rood is niet altijd zo rood als het lijkt.…

Een huisvrouw hing haar dromen aan de waslijn op. Ze stond er tevreden naar te kijken: elke buurvrouw mocht jaloers zijn op zulke dromen.…

kijk om je heen kijk naar de rood gele bladeren voel de ochtend dauw Het is tijd Sla de vleugels uit we gaan Kijk naar het water kijk naar het zand kijk naar de bomen we dalen kijk om je heen kijk naar de groene bladeren voel de warmte…

De sterren glommen stil en breder Als parels in der neevlen zee, Zilver-doorvloeid was 't maanlicht weder, Wij liepen zwijgend en tevree. Vol was de maan, wier stralen banden In zuivre kring de dampen grijs, Gelijk een meer in marmren randen Omcirkelend een hel paleis. De wegen lijnden blank door donker. Bomen geveld de bermen…

je bent er niet dan ben je er weer wel niemand die je ziet ik voel het aan mijn vel vandaag ben je er nog niet straks misschien toch wel alvast zing ik dit smekend lied ik wil je kussen, kom maar snel het werd tijd, je bent gekomen je maakt me zo blij en wel want zon laat mensen dromen... ik hou zo van je warmte op mijn vel…

De grijze wolken zien er onheilspellend uit. Dan een regenbui.…

Dan knipper ik twee keer met mijn ogen, Want het witte schaap en het groene gras, Worden één geheel langs deze zonnige as, Het lijkt wel of de kleuren elkaar opzogen. Als ik nu beweer dat het lente was, Weet dit schaap dat ik heb gelogen.…

Ik droeg nog kleine kleren, en ik lag Lang-uit met moeder in de warme hei, De wolken schoven boven ons voorbij En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag. En ik riep: Scandinavië, en: eenden, Daar gaat een dame, schapen met een herder - De wond'ren werden woord en dreven verder, Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.…

De baas van een paard uit Cappele Heeft met dat dier heel wat te stellen Dat wil alleen maar slapen In de wei bij de schapen Die het dan steeds loopt te tellen.…

Ach leuke school aap noot mies tot schapen en schapen waren wij onbevangen lammeren een noord en zuidpool Amsterdam de hoofdstad maar `t schoolplein oversteken niet getikt of haken in de slinger kinderhanden vingers wit en bruingebronsd stevig in elkaar geklemd samen tikken richting stemmen het brede schoolplein vullen begrenzen…

het klaaglijk blaten van schapen in de straten vandaag rood kleurden de goten de sappen vergoten offerfeest blinkende messen vlijmscherp vlees in kwartieren verdeeld na uren straten schuren sporen verloren stilte herboren nu jammeren de lammeren hongerig en koud offerschaap…

het klaaglijk blaten van schapen in de straten vandaag rood kleurden de goten de sappen vergoten offerfeest blinkende messen vlijmscherp vlees in kwartieren verdeeld na uren straten schuren sporen verloren stilte herboren nu jammeren de lammeren hongerig en koud offerschaap…

daarbij was jij het schaap en ik de als boer verklede man…

Herders met schapen, in optocht door de straten van Madrid Ze lagen niet bij nachten, konden ook niet langer tolereren en wachten Tot al hun paden werden volgebouwd. Schapen en hun herders, in de betere wijken van de hoofdstad van Spanje en komende weken, zien we de Sint met zijn gevolg wederom hier verschijnen.…

OVER EEN SCHAAP Een schaap, een pas volwassen ooi, was fijn van wol en ook zeer mooi. Dus stonden er veel jonge rammen voor haar meteen in vuur en vlammen. Die vroegen zich voortdurend af wat haar toch wel die schoonheid gaf. Mijn afkomst, sprak ze tot die knapen: mijn ouders waren welgeschapen.…

Bléren is het huilen van schapen Nootjes kraken dat doen apen…

Grauwe wolken heeft ze leren lezen samen met werkelozen en arme wezen wollige schapen leren vrij te dansen met woeste wolven zonder reële kansen Zij brengt de hemel dicht bij de grond, weeft het licht door grijze oude bomen, en ik kijk toe vanuit de wildernissen die ons drassig land tot dan toe liefheeft met die wolken en wat druilerige…

één is er niet twee wel en drie en honderd maar dat ene is verdwenen ravijnen dorens duisternis geen antwoord op haar roep kuilen huilen droefenis een halo in de troep de weg gaat hoog en ver weg van twee tot honderd maar liefde klautert verder de berg af tot verwonderd voeten vallen over waar was je…

De drollen breng ik keurig naar de groencontainer en binnenkort mag het schaap ook een tijdje in de huiskamer zijn of ga ik lekker in het schapehok tegen zijn warme vacht dromenland bezoeken.…

schapen die van kille moord behoedt na van wollen vacht te zijn beroofd naakt worden ten toon gesteld pijnlijk ook en schrijnender nog is de schaapachtige blik van mensen die mij verradend zeggen van dit alles snappen wij niks…

wollige schapen geven hem flink van katoen die schapenscheerder…

Op feestjes kroop hij als een kind door de kudde -- schaap met de schapen.…

Als mollen tuinen lekker om gaan wroeten en wij voor hun hopen en het struikelen erover uitkijken moeten Als wollige wolken onbezorgd langs de hemel scheren en geschoren schapen met hun korte kapsel hemels hooghartig gaan lopen flaneren dan zal menig warrige lentedromer wakker worden want dan is hij in aantocht de langverwachte…

Hij had alle boos blatende schapen eindelijk weer netjes tussen het gaas; zoals hij aan zijn vriend schreef, daar dreef er geen één meer in de plomp, of lag nog verloren in zompige grond.…