Alle inzendingen over sloom slenteren

ik slenter, stelt u zich dat voor en ga zo mijn weg vaak in gedachten diep verzonken dat hoort ook zo immers een kip neemt ook tijd voor de leg ik heb oog voor ernstige zaken niet dat ik perse tot meer wijsheid zal geraken neen, ik denk omdat ik ben zoals een wijs man al eerder zei ik ben een slenteraar, zo een van: als het nu niet…

spiegelruiten etaleren averechts mutsen, wanten, gezichten achterin vooraan de uitverkoop, één- tweemaal minder dan gewoon er lopen mensen langs de ruggelingse kant ze kijken mee vooruit, oneindig in de straten waar nog immer winter kleeft voet voor voet verkoopt de dag haar kuren als we samenkomen droomt een avontuur zijn eerste schemeruur…

Wanneer ik rustig langs de grachten loop, genietend van de zon en van de bomen en trap dan in zo’n gore hondenhoop, omdat ik eigenlijk wat liep te dromen, dan voel ik rap een vloek naar boven komen. Uit nijd raak ik behoorlijk door het dolle en zou het baasje van die hond graag mollen, want in principe zijn het wel zíjn drollen. Daar sta…

Het is donker hier en ik slenter wat. Het voelt niet onaangenaam, het is een briesje dat langs mijn gezicht waait. De lucht is onheilspellend, maar ik slenter door, het is niet zonder doel, mijn gedachten nemen me soms in beslag, soms zijn die gedachten pijnlijk. Maar slenteren helpt zelfs door het donkere onheilspellende herfstweer.…

Sloom valt er wat nattigheid, wat water uit de grauwe grijze lucht zich nauwelijks tot niet tot regendruppels vormend maar naar het zich laat aanvoelen en aanzien zich meer ontlaadt als uit een oude verroeste en verstopte watergieter! Het miezert, het miezert, ik wordt een heel klein beetje nat!!…

Ik slenter door een lila heidehemel. Ik ben een heilige, ik strooi baldadig met zonlicht en regen. Gazellen springen door de hoepel op mijn hoofd, flamingo’s vliegen in en uit mijn mond. Ik slenter door een lila heidehemel.…

Vanaf nu wordt lopen...slenteren.…

Let maar eens op zegt hij. Hier vliegen de vogels veel langzamer hebben veel minder haast. Waarom zouden ze ook, er is genoeg te halen hier kunnen ze de boel overzien. Bij jullie, bij jullie trekken ze altijd een spurtje zijn ze altijd bang te laat te komen, net als jullie. Ik ben toch echt niet van plan er een stopwatch bij te halen zeg…

warm zeer heet loom en sloom slapen valt niet mee hittegolf…

avondwandeling door allerlei tinten paars, samen slenteren…

Ik slenter, er valt een inzicht voor mijn voeten – ik draai er omheen.…

Barcelona machtige stad kijk naar straatartiesten slenter over de Ramblas golfbeweging…

Onder elke steen hier ligt begraven een schaduw van extase omgetrapte zerken deze tegels waarover horden gedachteloos slenteren zonder te weten dat jij ooit hier liep de stenen ze zwijgen erover als ik.…

Maakt 't einde van het verlof u sloom? Dan helpt de EU: heb dus geen schroom! En dus krijg je vast weer dagenlang last van je slepend vermoeidheidssyndroom ...…

het donkert deze dagen grijze nevels slingeren door de stad langs de gevels sluipen mensen ineen gedoken op weg naar het nieuwe jaar vluchtend voor het oude wat afgedaan is barrevoets door de sneeuw maar tintelend aangezet tot iets nieuws in de fletse straatverlichting worstelend in een drang om iets goeds te doen in slenterende voornemens…

om mij heen mijn verlangen valt door de mand en ik slenter door…helemaal alleen…

En toch kan je ze nog vinden... Die oude vervallen straten met hun eigen verhalen van Miet de dochter van Marie getrouwd met Jan van de visboer en achter het raam op de hoek van de straat de dorpshoer. Enne.... De facteur van toen dronkend zwalpen van nr. naar nr. zijn werk zo goed mogelijk doen. De blaffende straathonden…

Als echtgenote ondervindt ze echter, dat-ie sloom is. Ze wenst gevrij en roept 'm toe: 'Kom in de sponde, Jaap!' De man gehoorzaamt, maar is moe en valt bij haar in slaap. Teleurgesteld heeft Erica d'r slome man verlaten. Ze woont nu in Amerika. (Ze was in alle staten.)…

stilte de gehavende thuiskomst alles komt binnen bijna alles gaat voorbij in de slenterende dromen van ongeschreven poëzie…

de vloeibare meststof kwistig stroomt dan kan ik zingen 'k heb u lief O Nederland onderuitgezakt in een rieten stoel als slome rivieren relaxed door oneindig laagland gaan de wolken daarboven gaan stukken sneller…

tegen bui en bulderstorm met wasmachine, koelkast en teevee verhuis ik vaak van doos naar doos ik slenter daags de glooiing langs ik leef van de rivier…

Een slome slak uit Oldenzaal verklaarde zich links-radicaal. "'t Vooruitgangsdenken," liet hij horen, "is ons als 't ware aangeboren. Maar 'k zeg erbij - tot onze schande - wij-zelf zijn niet vooruit te branden."…

Zijn ambtenarentaalgebruik is wollig, zijn tempo traag, een slome slaapverwekker, zijn regelfetisj meestentijds gemekker, zijn logge kudde goeddeels overtollig. Zijn blauwe tong ? Ach, zoiets komt aldoor bij ambtelijke pennenlikkers voor.…

Doordat de Serven en de Kosovaren Verschil van mening hebben over stroom Is nu mijn digitale klok wat sloom, Die loopt een tikje achter hier in Haren. Per dag is die een paar seconden kwijt, Ik wil een klok die meegaat met zijn tijd.…

‘k slenter door de nacht gek wordend van m’ n voetstappen kijkend naar (hij kijkt ook) de sterrenwacht vraag ik me af wanneer mijn "vallende ster" uiteen zal klappen…

als de wind vermoeid zijn sporen trekt over het landschap van mijn dromen hoor ik slechts gefluister door nog kale bomen en slenter stap voor stap voorbij de echo die in stilte is weggeëbd…

Sindsdien groeit er nabij kootwijkerzand Een wingerd die zich tergend traag en sloom Om een bolide slingert langs een boom Waar bugs en zoef en max loom zijn gestrand…

de zon springt van tak naar tak als ik slenterend op afstand de bomen zie op een rij zij aan zij en flitst dan op haar gemak keer op keer ik denk dan heel even zij knipoogt naar mij toch een hele eer…

Wederzijds diep genegen zien ogen elkaar ontvangt zij en voegt haar bevlogenheid toe de wereld is lang al wakker zij draait haar lijf sloom in zalig serene droom vloeiend versmeltend in een tijdloos bestaan.…

avondzon streelt de bomen en enkel mos zwerft over de grond blaadjes dwarrelen verbergen het rood van de herfst sommige zijn wat kil en dor slenteren maar wat door de wind verspreiden het begin van een fijne lente…