Alle inzendingen over trager

op de avond dat de wind alles wegveegt wat op haar pad komt los ik op in de grijze straten trek ik zigzaggend de lijnen door naar de modder van een gebrekkig bestaan kauw ik trager en trager op gedachten hoeveel vergezichten nog van de wereld verwijderd?…

je krachten om te sprinten Rij trager dan je kunt, mijn vriend, maar speel vooral theater Train vroeg en hard, als d' anderen nog slapen, rij wieltje zuig, als 't moet aan ’t staartje Gebruik je vademecum als ventiel en win dan heel gezwind, Eddy…

Dient daarvoor soms de pijn en 't trager moeten leven?…

Trager dan de trein glijd de slak met haar huisje naar de witte lijn.…

Durf jij het niet te schrijven laat mij het dan maar doen ik wil gewoon de passie beleven zoals toen ik wil jouw zachte zoenen vochtig ondergaan te oud vóór, zijn droge cliché`s en mogen niet bestaan ik wil het hele sprookje met strikjes op mijn mouw maar strik ons niet te heftig mijn lief kom niet te gauw…

de straat bezaaid met stukjes feest de zwaarste klappen zijn weer rood geweest uitgestorven drukte slaapt zijn roes achter gordijnen ze zullen pas verschijnen als de middag trager wordt ze vierden het vooruitzicht en keken dieper in het glas dan ooit te voren, zo hebben ze vannacht de tijd bevroren omdat ze bang zijn voor vandaag…

Hellend, hellend vlak verlaten stijgen, stijgen, zwaartevrees heel even gewichtloos zweven dan is het hoogtepunt geweest Sneller, sneller naar beneden miertjes worden lompe karren scherend langs `t korte groen; aanstootgevende oude knarren Buitelen, duikelen over de lijn van dagen gapen vol verbazing trager, trager bijna stil en dan…

Er was eens een ambachtelijke slager Zijn koeienvlees was altijd mager Zijn luie vrouw was echter baggervet Die heeft hij op dieet gezet Ze is nu slank en ook nog minder trager…

Je denkt veel sneller, discuteert feller maar je tongval kan wat trager zijn ....…

smalle straten en steegjes verbeelden een sober en trager verleden verstilde hofjes binnen bemoste muren ademen een wereld van verschil…

De trein vertrok en liet mij achter met een gat in mijn hart ik rende nog over het perron maar natuurlijk was ik trager jij snelde vooruit en ik bleef daar uiteindelijk stil.…

ons laatste uur samenzijn verging zwijgzaam - zacht ontslapen herinnering - in mijn keel sloeg je hart traag moeizaam trager tot aan je laatste slag zucht van verlichting…

Trager nog dan de kinderen die in cirkels om hem heen liepen, schreed hij voort. Trager dan zij stenen gooiden, probeerde hij het gezicht met zijn handen te beschermen.…

de druppel lekt door een spons van kalk tussen bodem en dak groeien de kegels trager dan mijn nagel als een paleis van kaarsvet gestold rond de hals van een wijnfles ze versmelten in een zuil van zout…

De worm en ook de muis beproeft het al De genenactie van de MRP Hoe trager des te langer ga je mee (tenzij de haak en uitgezonderd val) Zo komen er nog generaties na Met kans op seks met La Patricia…

het rode zwart van oude pijn verscheurt het hart van wie niet zijn met trager bloed dat zwaarder stroomt dan zoet dat nog van leven droomt ontsteekt de vlam die gaf en nam de rode gloed die nooit meer kwam…

En om nu die vertraging te vermijden Gaan ze straks volgens schema trager rijden.…

En om nu die vertraging te vermijden Gaan ze straks volgens schema trager rijden.…

Het zwemt steeds trager naar het ei Het worden droeve jaren, al met al Voor wie graag kijkt naar mannen met een bal…

de wandeling tussen licht en donker wordt trager en langer voetstappen kruipen in het zand een waarschuwende goede geest kondigt in de verte sonoor de dood aan als we langs de greppels lopen de valavond is voltooid…

ik ben een anomalie een stille afwijking in lijn geen buigpunt dat zich voegt geen scharnier zegt zo moet het zijn maar in mij keert iets om een trager innerlijk bestaan verdragen wordt hier Anders geen last die buiten blijft staan maar een dalen naar binnen waar elke stap zich herschrijft want voor zij wordt gezet lost de beweging…

In de holle zandloper schuren scherpe korrels de tijd steeds verder uit hoe verder het zand hoe sneller de korrels het lijkt wel of de tijd almaar sneller gaat als je ouder wordt terwijl jijzelf alleen maar trager wordt ... .. .…

Je praat zo veel kan het wat minder Je praat zo luid kan het wat zachter Je praat zo schel kan het wat warmer Je praat zo snel kan het wat trager Liever vind ik je als je leest Ik vind je lief als je lacht Ik vind je zo lief in de tuin Bezig met bloemen als je zwijgt…

Als iedereen wat voordringt bij de slager Of na 't wegen nog een appel pakt Dan blijven alle regeltjes intact En draait de wereld toch wat minder trager De man die dit bedacht verdient ontzag Hij zwaait met die zwart-wit geblokte vlag…

In de herfst van het leven, Lijkt het leven trager dan voorheen, Wijl in de lente van het leven, Het vliegensvlug verwijderde van ’t begin! Alleen in de zomer was er evenwicht Van tijdsbesef en tijdsgewricht, Doch in de winter van dit leven blijkt Dat de tijd tot stilstand komt.…

Vanaf vandaag gaat uw vermogen slinken Dat komt omdat het flink wat warmer wordt Op zijn beurt zorgt dát voor zuurstof tekort Ik zie u nu op 2 gedachten hinken Wees niet bevreesd het gaat niet om uw geld Maar om uw auto die trager versnelt…

Als je oud bent en wat versleten de geest wat trager werkt kun je die vroegere liefde wel eens vergeten maar dat zijn niet alle dagen anders denk ik dat ik het niet zou verdragen want als ik jou voorgoed kwijt ben uit mijn geest dan heb ik jou nooit gekend is alles waar ik voor streed voor niets geweest.…

Stap trager dan je hartslag vraagt. Verlangzaam. Verlangzaam. Verlangzaam je verlangen. En verdwijn met mate. Neem niet je tijd En laat de tijd je nemen - Laat. ------------------------------------------ uit: 'Laat alle deuren op een kier', 2004.…

in de rivier en al die trotse vergezichten hier wat zoek je in de kathedralen beelden die de tijd verschalen uitgehakt in steen, waar moeten al die mensen heen die bidden met hun hoofd tegen de muur de offers zijn hier veel te duur stromen die gekomen zijn met camera's die schieten op het IJ, gezichten blij de Amstel vaart nog trager…

Trager dan je blote oog loop ik door het veld dat gaandeweg verbost. Het mos een olievlek, de horizon een poort. Het standbeeld zal ik zijn van de wandelaar die ieder jaar -voor mij dus om de haverklap- een roos aan zijn voeten krijgt. Dan voorover neigend zie ik net wat rest van de steel vergaan.…