Alle inzendingen over wandeltochten

Het waren geen krijtstrepen of een rekensom voor verlangen er stonden geen woorden in het zand er was een zilte wandeltocht door eenzaamheid van het verlaten land en voor iedere dode een vlieger een kind dat huilde op het strand zonder moeder en strijkbout met een touwtje in zijn hand.…

Gaan wij ons voor een wandeltocht bepakken Versterkt dan nog eens extra dat gevoel: De onvolprezen wegwijspaddestoel! Nieuw rood met witte letters op de vlakken Het eigentijds gewicht zal ook verschillen Spillebeen kan zelf z'n paddo tillen…

Hun wandeltocht lijkt meer een zwemvierdaagse!…

En in de zomer verre wandeltochten en dromen in het gras, veel grote plannen, nog groter woorden; meisjes plagen, stoeien, gezoen en nu en dan een vleugje liefde, een wenk, een oogopslag, een stout begeren als blauwe heuvels, schemerend hier en daar door dichte stammen van het donkre bos. -------------------------- uit: Verzen (1912…

Blonde kuiven van volwassen pluimen grassen boven zomerheide, golvend naar het einder. Een aflopend vergezicht welk zich verliest in een paarsblauwe waas... Contouren, impressies van een indruk van bossen of wolken,onduidelijk wat het oog zou moeten zien. Zomergevoel.... Tussen de graspluimsoldaten een zandpad meanderend als was het een…

Van de wandeltocht ben ik moe, wil omkeren of even zitten. Maar wind door kale peppels geeft me drang verder te gaan. Gele herfstbomen worden ijler en dunner. Dan verlang ik naar druppels witte wijn, die zacht op mijn tong vallen.…

Recent bedacht een wandelende tak: “Helaas gaat die Vierdaagse weer niet door. Toch zet ik zelf mijn beste beentje voor – aan annuleren heb ik takkelak!” Het dier kreeg echter wél een wandelkruis: het werd bij Lent verslonden door een muis.…

je hebt hem net gekocht is er soms iets mee misgegaan op onze wandeltocht? hij zei: laat mij er eens naar kijken het kan toch niet veel zijn zo'n ding kan niet opeens bezwijken die kans lijkt mij te klein ik hoor alleen maar kraken wat is hier aan de hand? wat zou dat toch veroorzaken?…

Ik zie onze picknickplekjes liggen, weet nog van onze wandeltochten, hoe bij het geruis van populieren onze handen elkaar zochten en vervlochten. Nu zie ik hoe het regent, over de polder en m’n dromen, die als verwaaide wolken met de Waal mee stromen.…

De tocht naar Santiago viel niet mee, het was beslist geen fluitje van een cent. Maar toch liep hij dat liederlijke end en vierde dat toen in een klein café. Een wonder was het wat hem overkwam: eerst kon hij lopen, daarna was hij lam.…

Voor de tocht der tochten: de dood waarvan je alleen weet wanneer ie begint bij toegekende euthanasie maar geenszins hoe deze loopt, verloopt laat staan waar deze zal eindigen doch de levenstochten, de wandeltochten van de Amsterdammer Rutger Burgers is het begin en het eind bekend en vooral de garantie van onverharde wegen 'TRAAG DOOR…

Tijdens fiets- en wandeltochten heb ik mij afgevraagd wat ik na mijn werkloze bestaan zou willen aanvangen, liefst internationaal. Concluderend kan ik alleen maar zeggen, ik kom er niet meer uit, Boris is een klootzak, Nederland is uit.…

Het ritme van de seizoenen houdt mijn hartslag in balans als ik er in meega en me s winters niet lui in een gemakkelijke stoel vergrijp aan de voorraden maar een jas aantrek en eropuit ga, over bergen of weiden voor uitzichten zonder muren met een warme zon in het centrum van mijn lichaam die mijn geest verruimt met het landschap…

Terwijl ik een kind zie ploeteren in de modder, ondervoed en moe van de lange, al te lange wandeltocht, zijn vader drijft hem voort, kom op, mijn zoon, nog even volhouden en dan zal alles straks veel beter gaan!…

Daarna belt mijn zoon, ‘k zie bergen, houtbalkon, poetst schoenen met handdoek, wit O, die Nederlanders, zeg ‘k hij over wandeltocht, hoe heet en verhit hoe druk Interlaken, buitenlanders als in Amsterdam hoe dichtbij Blatten waar ooit wij waren zij als kind toen ook verbrandden precies daar beneden speelden, waar de berg ‘t begaf…

Alles zou ik doen en geven.. voor liefde als lijkt het glas de scherven niet te geloven, mijn stille wandeltocht doet elke glimlach doven. Ken mijzelf.. want ik ben de keuze, ga tot het universum en terug ..…

Afgezien van het feit dat je aardig op weg bent naar een terminale burnout of een daarmee te vergelijken mentaal ongemak wanneer je bij zesendertig raden een wandeltocht gaat maken, vraag ik mij af of die wandelaars dat ook zouden doen als hun baas hen dat zou opdragen.…

Alsof dit allemaal nog niet genoeg was, worden er ook steevast wandeltochten rond georganiseerd. Pompoentochten als het ware. Net of ze de grootste bezienswaardigheden in elke stad of gemeente op die één welbepaalde avond buitengezet hebben, en wij vol bewondering erlangs heen slenteren.…

Zonder de man nog een blik waardig te keuren, zette ik mijn wandeltocht voort. Ik lette niet op zijn indringende blik maar liep aan één stuk door. Hij bleef naast me lopen.”Weet je dat ik jou hier vaker heb zien lopen? Je hoort bij dit gebied. Het lijkt wel of je dan één wordt met de natuur”. Daarbij gebaarde hij met zijn handen in de lucht.…

Samen hadden ze een wandeltocht gemaakt op het landgoed van haar zwager. Ze hadden een paar tips gekregen maar waren uiteindelijk helemaal verdwaald. Ze moest lachen terwijl ze terugdacht aan dat moment. Ze was er bijna. Ze moest nu nog een stukje steil naar beneden lopen. Ze hield zich vast aan takken en bomen om niet uit te glijden.…