Alle inzendingen over wijlen mijn vader wi

wij schaatsten met vijven machtige tuinderslijven vier broers mijn vader was nog op en top om beurten ieder aan de kop op de gantel holle watering via poeldijk naar de heul naaldwijk 's gravenzande vijf zwierende schouders benen breeduit klappend zwijgend ogen dicht geknepen mijn vader schaatste hij was een schaatsmeneer wij konden op…

Niemand is slechts de optelsom van uitsluitend de genen van een vader en een moeder want dan zou de mens snel een slap aftreksel worden van zichzelf Ook de genen van grootouders, nichten, neven, tantes en ooms zijn verwerkt in die nieuwe vrucht die unieke nieuwe mens Diegenen tellen dus volop mee!…

Als ik maar Wi-Fi heb, laptopverslavende, red ik me zelf wel al kost het een rib.…

Hij was teleurgesteld, dat kon je horen, Omdat hij merkte, toen hij was geboren, Dat in het ziekenhuis geen Wi-Fi was. Nog op dezelfde dag heb ik gebeld, En hem bij de Steve Jobs-school aangemeld.…

we zwegen en moeder keek aan mij voorbij alsof ze de pijn in m'n ogen niet had gezien we deden alsof alles koek en ei was onderweg naar huis vanuit het ziekenhuis thuis aangekomen ging ik zitten terwijl ik rond me heen keek in de kamer alsof er iemand op mijn hoofd had geslagen met een hamer moet ik wel of moet ik het…

Tavont sullen wi vrolic sijn.…

een klap in het gezicht ja dat is het dat iemand met zoveel kennis zo getergd wordt wellicht de gen van zijn wijlen vader geërfd waardoor ook hij de dood verkoos boven het leven hoe donker zijn wereld werkelijk was zal hij aan niemand meer kunnen vertellen…

En toen werd ik weer die kleine jongen Jantje naast mijn grote vader Gerrit Jan in de grote Wilhelminakerk op Rotterdam-Zuid aan de Oranjeboomstraat toen eenvoud nog heel gewoon was en emotie zo ongewoon ondanks de muzikale  diepgang van wijlen organist Feike Asma of de psalmen van wijlen Piet van Egmond tot grote verwondering van…

ik zie het water golven het maanlicht verlicht een schilderij van troost bij het verdriet ik zou iets kunnen willen schrijven maar, het lukt even niet misschien later ik kan geen zinnen verzinnen, woorden die er nog niet zijn - thans kraait weer de haan begroet deze morgen de aarde houdt haar mooiheid niet verborgen ze…

jij bent een vader om trots op te zijn besefte pas later je ervaring, met pijn ik was een betweter, redelijk eigenwijs wist alles veel beter maar betaalde een prijs mijn jeugdige ik botste met zoveel van het ware leven zo'n schrik vele woorden stokten in mijn keel nu dringt alles tot me door vader zijn, is best wel stoer…

Als de dag van toen ook even weer het nu is, volkomen gelukkig nog onbevangen onbestemd u gewend als intens prachtig mens, 't oudere goud 't gloren hier opbouwt ook een gulle glimlach brengt. Er vandaag geen rouwrumoer van wie ook deze dag overschaduwd, wij deze dag mogen glunderen, het leven opnieuw met taart vieren schuift ook u met haar…

Wat we aan elkaar gegeven hebben, is onoplosbaar van vader en zoon, en andersom. Vader ik draag je altijd in mijn hard, ook al doet het soms wel pijn, Wat is het, en was het fijn een zoon of dochter te mogen zijn, van een vader als jij.…

Mijn vader droeg altijd een pet. Hij was geruit, een hele donk're. Met een drukknoop en een klep. Hij ging alleen maar af in bed. En reed hij op zijn brommertje, de pet ging altijd mee. En maakte hij een ommetje, dan groette hij ermee. Nu hij allang er niet meer is. Terwijl ik soms eens aan hem denk....…

In de voetstap van mijn vader wil ik vrij zijn en tevreden, is hij ook al overleden, wandelend op 't verre strand, blijft zijn voetstap naast de mijne in het warme zachte zand.…

Alleen helaas was mijn levenspartner, Met ongeveer gelijke premisse, Geen extra tijd gegund, Wijl het DNA erg ongelijk is verdeeld. Ik mag nog van het leven snoepen, Ervan genieten dag voor dag, Wijl ’t delen met haar mij is onthouden.…

Hij , mijn vader, heeft me geen 'moer' geleerd!…

vader kocht ooit een verzameld werk een bundel gedichten van degelijk merk bij wat hij mooi vond zette hij strepen een enkele keer een uitroepteken bij tijd en wijle herlees ik die zeer summiere biografie in een code van strepen en stippen steeg het water hem naar de lippen…

zou ze zeggen hoe moet ik dat uitleggen slechts een antwoord op de vraag niet laag op laag met soms het gevoel van ook nog eens de volle laag een maag die daarvan omkeert wi heeft er van geleerd?…

vader kocht ooit een verzameld werk een bundel gedichten van degelijk merk bij wat hij mooi vond zette hij strepen een enkele keer een uitroepteken bij tijd en wijle herlees ik die zeer summiere biografie in een code van strepen en stippen steeg het water hem naar de lippen ----------------------------------------- uit: 'Goejanverwellesluis…

Ik heb de oorlog meegemaakt en doe dat nog bijna dagelijks de oorlog van wijlen mijn vader en ook die van wijlen mijn moeder Hun pril huwelijksgeluk wreed verstoord hun eerste meisje traumagevoelig door het bombardement op Rotterdam door de ontstane werkeloosheid: armoede Hun eerste zoon kwam midden 1941 hun tweede dochter oudejaarsdag…

Waarom mama waarom Het ging zo goed en zo leuk Samen lachen, samen huilen We lagen altijd in een deuk Papa is weg gegaan Heeft ons helaas verlaten Wat heb ik je aangedaan Nu kijk je niet meer naar mij om Mag niet meer bellen en Wil niet meer dat ik kom Dit doet zoveel pijn En het ergste is..... Dat ik niet meer bij je kan zijn Ik dacht…

Je zult zien dat er genoeg is eten, drank en jij Ik graaf gaten in de grond voor een spoorlijn door het bos De honger doet geen pijn meer en mijn tanden raken los Als ik straks, een slaaf, bevrijd ben meet ik mij vleugels aan in plaats van boot of trein wil ik sneller bij je zijn Ik ben niet knap meer als tevoren tanden wit en ogen…

Hij kan niet meer bij ons zijn. Er is nu verdriet en pijn. Na een kort ziekbed is hij gestorven en heeft een plek in de hemel verworven. Het schip blijft aangemeerd en het tij is gekeerd. Een kapitein als hij zal er niet meer zijn. Het varen zat hem in het bloed. Hij kon goed koers houden en je kon op hem bouwen. Geen schuimend water…

Zwijgzaam zoek je naar de woorden, gevangen in je eigen hoofd. Gedachten maken vreemde kronkels, gevoelens raken uitgedoofd. Het maakt je bang en heel onzeker, niet snappend hoe dit jou nu raakt. Nooit meer nieuwe herinneringen maken, niet meer weten hoe iets smaakt. Staren naar een lege toekomst, bang voor wat nog komen gaat. Steeds…

Vragen vragen aan mijn vader op deze wereldse vaderdag. Vader voelt u zich vooral niet belast niet te antwoorden of te reageren Vader blijven is minder vanzelfsprekend dat heeft het leven mij wel geleerd!…

Met jou deel ik het kijken zien en innerlijk zien Beschouwen De hunkering naar schoonheid in woord en beeld ritme en ziel de empathie het scherpe snijden blijvend gevoelen Echter Terwijl ik in mijn bestaan probeer te vergeten doorloop jij je archieven van je geheugen Er is geen eenduidige weg Er is alleen maar kijken zien…

Ik kijk naar de foto die mij zo dierbaar is Het is vandaag die dag, de dag van het gemis Dat jij ons dertien jaren geleden plots verliet Het was niet te bevatten en groot was het verdriet We gingen allen verder, zo goed als dat het kon Maar niets was meer hetzelfde zonder jou onder de zon Maar zien we nu de zon die op ons schijnt en naar…

op het dienblad gezet heb ook veel van wijlen mijn vader vooral bewaren, bewaren kan ik nog gebruiken 'weggooien kan altijd nog' hij had karrevrachten vol verleden op zolder in dozen manden, blikken en flessen moeder en ik spanden samen ik mocht de zolder opruimen aan alles wat ik vastpakte voelde ik een historische context maar veel…

Na tegenslag, dan wel overwinning moet Olivier zich steevast afvragen: "Wat was hierover mijn vaders mening?"…

Heb mij lange tijd niet zo gevoeld als nu, de warmte is weer terug in mij. Mijn liefde weet de weg weer, ik ben niet meer verdwaald. Heb lange tijd geen vleugels gehad, wist niet dat ik ze uit kon slaan, wist niet dat liefde in vrijheid kan bestaan, weet nu weer hoe ik vliegen kan. Heb lange tijd gezocht zonder bewust te zijn, niet bewust…