Alle inzendingen over zinsbegoocheling

het leek alsof het pad naar boven liep een zinsbegoocheling want ik hield het bekende perspectief toch voelde ik mijn kuiten dat bedierf het prettige van buiten ademen werd zwaarder mijn stappen trager en de horizon steeds vager ben gestopt met transpiratie overdekt mijn hoofd chaotisch gek wilde terug heb mij omgedraaid…

het donker geeft onzichtbaarheid de rode draad ten spijt verdwenen zielen uit ketens van het lijf in zinsbegoocheling verbraken zij de banden die hen bonden aan het aards bestaan transformeerden snel van driedimensionaal naar energie vervlakten in materie tot onmeetbaar niets kozen ruimte zonder tijd maar verloren zich in communiceren…

De schone schijn van de façade waarachter onzekerheid de fundamenten langzaam ondermijnt van het twijfelachtig gebouw van gemorste letters gespleten woorden zinnen zonder zin tot zwijgens toe ontroerend maar toch schijn…

"Hoe overrompelend zinnen verduisterend harten veroverend is haar charisma hoe zinsbegoochelend rede verblindend handen uitnodigend haar welvende huid charmant haar mimiek elegant, magnifiek de magnetische uitstraling van motoriek!…

Waar schuilt uw diepste mysterieuze macht Uw zinsbegoochelende toverkracht Waart gij in mij, o wachtster van de nacht?…

is er water op een planeet dat niet lijkt op zinsbegoocheling ik weet niet eens wat een planetoïde is, ik denk een soort halfzus opgetrokken uit verkoold waterstof en verstrengeld in ketenen bij gebrek aan een dwangmatige definitie noemen we haar 'leven' elke fantasie wandelt de ruimte in (gedachten laten zich niet vangen) een steen…

Verscheen zij plots weer voor mijn geestesoog gespleten twee-eenheid der trinitas die zinsbegoochelende genitas dan wist ik niet meer wie het zwaarste woog het zinderend meanderen van Mei de vlam uit het herwonnen paradijs de sidderende slang altijd op reis met variaties op een schone lei wie kan dat exenleed het best verzachten Erato…

Het blijft zich vertonen de herinnering van jouw intens warme hartstocht hernieuwde beleving er opnieuw mogen zijn het vult mijn dromen de dromen mijn illusie maar bent niet meer het meisje wat ik toen kende een zinsbegoocheling utopie jij hebt zelf een gezin maar die zinloze droom over liefde heeft zich diep in mijn…

Fata morgana blijft zinsbegoocheling Waarom dus denken aan ontgoocheling? Het heden koesteren is geen slecht idee Vertrouwen en geduld hebben; ieder kan er wat mee. Dat zo kostbare zand bewaar ik in mijn handpalm.…

lucht verliest zijn geur zaden zullen nooit meer lente erven blauw klaart zomers helderheid het zinderen is afgevlakt kaalheid legt de schimmen bloot die troosteloosheid er heeft opgeplakt nog gehoorzaamt mij de wind ze jammert vage klachten regen stort in beken neer droogte laat het leven wachten ik ben de desolaat leef mijn zinsbegoocheling…

Het ademen, plots beheerst laat ruimte voor het vrijen van onze geesten Het strelen van gedachten Je geur vult elke ruimte, zinneprikkelende begeerte, onstuimig verlangen, orgastisch genot Samensmelting van delen, de ongemene deler brengt ons samen Blikken verdwalen, verbaasd en verwonderd Vertellen wij elkaar verhalen Over de zinsbegoocheling…

een zinsbegoocheling een droombeeld in een kunstmatige voorstelling ik applaudisseer mijn koude handen warmer ik fantaseer mijzelf een illusie armer doek neer bloemen worden gegeven nog een keer deze rol is op haar lijf geschreven echter … buiten het theater een paar minuutjes later staart ze nietszeggend in haar zorgen verlangend…

Zinsbegoocheling is zelden te voorkomen. Schaamteloos schept het zijn eigen plek. Een metronoom tikt gelijkmatig; op de maten van de muziek. Iedere maestro lijkt ingenomen met een voorstelling voor eigen publiek. Een tovertol met bomen. Een waterbron waar het leven komt uit de grond. Uit de aarde ben ik voortgekomen.…

beroeren je warm gebleven adem aan mijn droge lippen hecht is daar rumoer van motten het gerucht over vallend pleister zwijgen alle schilderingen als ik geen licht meer zie of eenzaam geworden in een andere kamer roerloos bij de dingen sta die ook niet bewegen geen verhaal vertellen in dit glasgevoel gevangen blijkt de bladerval zinsbegoocheling…

zet mij zinsbegoochelend op het verkeerde been niet aan de tijd geketend schilder ik dan als Vermeer ongebonden aan een plek spreek ik zelfs oude talen Grieks met Plato en met Bonifatius Latijn speel ik mazurka's van Chopin als Arthur Rubinstein zing als een merel, hoogbegaafd schrijf ik aan Hooft poëmen Ik mag niet klagen…

Zijn alle composities van een ouder repertoire, op hol geslagen lege vaten van materie en sentiment, zinsbegoocheling ontsproten uit de koperen groeven van mijn gravure.…

Zachtjes fluistert de wind je naam mensen kinderen fietsen iedereen druk met naar school toegaan Natjes zijn zij in die regen elkaars gevonden voorwerp toch in staat tot samen leven Zachtjes mengt zout zich in mijn glas mensen hun leven wensen en zijn zoals je ooit toch was Blind voor het gedeelde duistere, probeer ik doof ernaar te…

galmend als een gong dreunend in het duister luider dan een gamelan van de dessa naar de kampong voor een koempoelan Een geur van sateh waait mij uit de Oosthoek tegemoet treft mij als een kris poesaka van de gordel van smaragd onbewust mijn ziel doorruisend mysterieuze stille kracht een moessonwind die zwijgend wacht al zinsbegoochelend…

zodoende: de crypte van het Niets is ons een voorname kamer in het hart. het kraakbeen der zinsbegoochelingen ondersteunt het rottende karkas van de waarheid. niets dan is er nog echt, wel? verscheidene leden zeiden reeds hun verhouding op. de held Herosalem?…

galmend als een gong dreunend in het duister luider dan een gamelan van de dessa naar de kampong voor een koempoelan Een geur van sateh waait mij uit de Oosthoek tegemoet treft mij als een kris poesaka van de gordel van smaragd onbewust doorruist mijn ziel een mysterieuze stille kracht een moessonwind die zwijgend wacht zinsbegoochelend…

stroompjes juist geopend bloot kan leggen in de zon zodat zij opwarmen kunnen voor een [eventuele] volgende ronde -ting- zodat het leven een kans heeft in helder dromend water met bij tij en weide een plons een opdwarrelend wolkje zand of modder met lodderige beestjes -ting- -ting- soms machtig sponsachtige glibberige zinsbegoocheling…

dagen maanden jaren hoogtepunten En ijkpunten die zeggen waar je was De loodlijnen van leed en zwaartepunten Die jou vertellen wat of wie je was Geef mij dan maar het simpele idee Het zoete leven in de brouwerij Theaters en muziek in park en kroegen De woorden die jou door de dagen droegen Gevleugeld op de rug van Pegasus De zinsbegoochelende…

gekunstelde woordpuzzel waarvan ik de uitkomst wist, maar in het veld van expressie en volhardende kunst verprutste ik het spel en saboteerde ik mijn eigen gelegde wegen ascetisch zoals Siddhartha zijn handelingen naar een vervreemd iemand op zichzelf onbeteugeld liet vieren was het de tijd die hem het lijden leerde begrijpen zinsbegoochelingen…

aan internetuitgeverij ik zet het nogmaals glutenvrij en ongezouten op een rij geen proletaria proosdij maar omgevallen boekerij bespaar ons navelstaarderij omhooggevallen draverij kleingeestige verbalerij potsierlijke geestdrijverij ontaardt slechts in vermaledij onthoud u dit dus maar van mij onthoud u dus van flemerij van zinsbegoochel…

zinsbegoocheling vrijheid gegeven onmatig in een geruisloze windvlaag met een herinnering magnetisch opgewekt in afgewikkelde nachtspoel pulserende velden berimpelen wazig een regenplas op het voetpad vol wegzeilend herfstblad nog en snel een nauwe zeestraat gegrist uit de winterse geo-gedichten van White of Ten Berge weerspiegelt…

Die verhalen over contact met de geestenwereld door “verschijningen”, door “stemmen”, door “automatisch schrift” zijn zo talrijk, zijn er al zo lang en komen vanuit zoveel culturen – het is toch te gemakkelijk om dat allemaal vlotweg af te doen als bedrog of zinsbegoocheling? Inderdaad!…

Met zinsbegoocheling ligt het even anders. Het kan natuurlijk wel vóórkomen dat een “medium” zich volkomen te goeder trouw vergist m.b.t. de hérkomst van de opgevangen signalen.…

Een paar paragrafen eerder (Deel I, 110) spreekt Wittgenstein zelfs over grammaticale zinsbegoocheling. Hij wilde daarmee zeggen dat, ook al gebruiken we de taal in haar zuiverste vorm, de taal ons dingen laat denken die er gewoonweg niet zijn.…