2392 resultaten.
Vliegen vonken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Als twee druppels vliegen vonken
's avonds nacht tegemoet
Vuurvliegjes lichten immer
altijd bij
Hoewel hun schaduw reeds de
dood vonden
verloor te allen tijden de nacht
Door subliem samenspel van krach-
ten
moet nu reeds worden ingebonden
door krokodillentranen te plen-
gen, nachten te verlengen
Hoewel inmiddels poes su-
blimeert…
verheffing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 in het vuur ziet een mens
hoe het leven vlam vat
en woedend hitte verteert
in as legt wat gloeiend rood
aan vuisten murw sloeg
en verlangen smeedde
de rook geeft signalen
van rijk vergiste tijden
de geuren verdampen
in de weidse lucht
uitspansel van beloftes
dromen die daden wekken…
Verheffing.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
409 Ben in de wolken
dezelfde doorluchtige
als weer op aarde.…
De zonde gaat vooraf aan de wonde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Zijn stukgeslagen hand
knijpt de katjes in het donker
Toch blijkt hij niet somber
onder het toeziend oog
Zijn zacht gezalfde wond
is als een verre pijn die kronkelt
Toch springt de gewonde man
bij laag en bij hoog
te trotseren waar hij eerst bang
voor was
“De zonde gaat vooraf aan de wonde!”
Het toeziend oog knijpt zich toe…
Corinthische zuilen II
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
494 acanthus
- een gulden snede
van bloesem en blad -
verheffen zich hoge
pilaren en smeden
met de architraaf
een hechte menage
à trois…
De lage cijfergevers...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
715 De stem "verheffen" kan op twee manieren: een hoger cijfer geven of een uitleg op deze plaats bij wijze van reactie...
'k Ben benieuwd.…
leren leven
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
540 laat ze diepwortelend
in eigen aard
zichzelf verheffen
tussen hemel
en aarde
hun schoonheid geven
ons leren
zonder beperking
te leven…
PIJN EN VERHEFFING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Het kruis, waaraan onze Heer Jezus sterft,
is een schandpaal van zwaarste foltering,
die in diepgaande christenbeleving
gevoelswonden en denklittekens kerft.
Dit steeds aanschouwde martelwerktuig erft
Hemels licht, schept een blije stralenkring
rondom de Man van lijden en redding,
waarbij het ver en dichtbij mensen treft.
Het hout der verschrikking…
D [U] D
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.145 Onze Liefde was sterk,
Onze liefde was en is hard werk,
Onze liefde was mooi,
Onze liefde is de laatste tijd een rotzooi.
Onze liefde was leuk,
Onze liefde is nu bijna een breuk,
Onze liefde gaf vaak problemen,
Onze liefde had dit ons niet moeten ontnemen..
Het is mijn medeschuld,
Maar van jou meer schuld,
Want jij wilde er niet aan werken…
Ooidonck
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 Drie bogen één brug
twee witte zwanen drijven
in het spiegelglad…
Kerstmis 2024
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Een blinkende zilveren engel houdt mij gezelschap
En ik vraag haar;
"Kan mijn gehavende, geschonden ziel
die diep in mij rust
nog opstijgen
kan zij de hoogten nog bereiken
die haar geboorterecht zijn?"…
Bijzondere vertakkende boom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
403 De wind, het licht en de zon,
waren hun vriend geworden
hun lieve takkenvriend
en als ze, de takken,
de grond zouden raken
dan zouden ze spontaan
wortel schieten en
zich verheffen tot bomen!…
Zonder enige symboliek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
674 Het hart
leeft, ademt
tikt haar tik
vol levenslusten
om de mensheid
te verheffen
uit schuld, straf en boete.
Mijn hart
zonder gevoel voor
enige symboliek
is zuiver
als zij schoon is.…
Raket
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
192 De space-raket die is geëxplodeerd
Zou Bezos’ grote naam nog meer verheffen
En al zijn concurrenten overtreffen
Gelukkig wordt hij snel gerepareerd
Het is onmogelijk de lust te stillen
Van mannen die de grootste hebben willen…
D-u-i-z-e-n-d D-o-d-e-n
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.042 Weer
Sterven D-u-i-z-e-n-d D-o-d-e-n…
Elpenbeen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
678 de dag verdwijnt
in stille zuchten
verdiept het heelal
door een spectrum
van gedichte kleuren
zwarte veren
van de droomvogel
klapperen nog
zij dragen het leven
in ivoren tinten
verheffen de nacht…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
437 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
antwoorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.160 In het archief
van m'n ziel
zoek ik naar
antwoorden
die ik niet meer wist
maar nu zie ik
de contouren
in een helder
profiel
antwoorden
gehuld in
uitbundige pracht
in m'n hart
verankerd
met verheffende kracht…
Gedichtheffer
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
1.150 Wie zich in gespierde taal
steevast aan het woord vertilt
maakt zich ongewenst verbaal
en lijkt aangeschoten wild
wil mij tot de macht verheffen
dat ik woorden wegen kan
want diep dichterlijk beseffen
doet lichtgewichten in de ban.…
lentepracht
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
791 Met haar geurende
bloemenkaars
oogt de sering
als was
in vurig paars
Fluitekruid
en paardebloem
verheffen zich als
sterren in het gras
De bomen bekleed met
alle tinten groen
waar alles met elkaar
verweven is
in dit prachtige seizoen…
IN DE EEUWIGHEID....?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 Nog torenen
kerken uit
verheffen zich
boven dorp en stad
Gaan ze prat
op hun God
't kerkvolk -tezamen-
knielt en knikt
Er is
gemikt op
aards geluk
en 'ín de eeuwigheid'
Rest nog: een Amen.…
Wil(d)
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.763 In de diepe rust van de kale hei
Mistige bossen aan de verre rand
Staat een damhert vredig te grazen
Verschrikt daarbij een goudfazant
klapwiekend hoog in de lucht
snel en koerend naast elkaar
twaalf duiven op hun voedselvlucht
en ver daarboven een spiedende adelaar
Verderop een groepje hazen
Of nee toch niet..., het zijn konijnen
Die zijn…
D
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
854 De wind waait over land en zee
De wind waait altijd met je mee
Een mens blijft soms achter op een plek
Dat terwijl de ander vertrekt
Laat mij vliegen als de wind
als in een fantasie
Van dit kind
Ooit was ik bemind
naar verre streken waai ik heen
Al moet ik lopen
Op één been
Afstand is maar een paar letters
Een woord
Maar afstand van…
D
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 Door een gebrek aan vitamine D
Kunnen veel mannen nauwelijks presteren
Het zonlicht kan dit euvel repareren
Mij deelde onze huisarts echter mee:
'In úw geval raad ik u dringend aan
Om 's zomers vooral úit de zon te gaan..'
Onderzoek wijst uit dat erectieproblemen als gevolg van een
tekort aan vitamine D, opgelost worden door veelvuldige…
D en ik
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.133 D en ik vinden beiden dat autorijden
zonder bruut gekanker
op de bestuurder stukken minder
interessant wordt, zeker
in de witte Dodge die bij D’s ouders
achter in de tuin staat.
D heeft me beloofd dat hij dit jaar
nog zijn rijbewijs haalt.
----------------------------
uit: 'Uitzien met D', 2008.…
liefde voor gedichten
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
481 (en de minachting ervoor)
het kan ook ingetogen
zonder luidkeels je
stem te verheffen
er bestaan zelfs gedichten
die nooit worden gelezen
hetgeen niet wil zeggen
dat dit aan het gedicht
of de dichter ligt
in veel gevallen is het
dikwijls meer een vorm
van minachting van niet
lezers van de poëzie…
Op de vleugels van de ziel.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Wachtend op
de dageraad,
dankzij mijn
penselen
en wat streken
waterverf,
ontsluit
de intimiteit
het duister,
als rusteloos
wiel op het
deinend canvas.
Op de vleugels
van de tijd
koestert het
mijn gevangen
lichaam, gebaard
achter gouden
tralies van
de moegestreden
horizon.
Waar In de
diepste
nerven
van de…
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 (titel: Pachelbel, Canon in D)…
Morgengroet
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
813 wat down in de vroege morgen
maakte jouw glimlach
me weer lichtvoetig
in een vluchtig elkaar passeren
jij naar je werk
ik aan de wandel
jouw morgengroet
klonk als een belofte
ineens fluisterde er een zonnige glans
aan mijn horizon…
ontmoeting met een dichter
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
763 ik zoek de lente
en een deel in mezelf
om aan jou te laten zien
schrijf je toe dat er een schaduw is
waarin ik af en toe verdwijn, in veelvoud
en dat het zo moet gebeuren
woordverwarrend tegen het diepe
en de windvlaag, vol met oude kuilen
zo gaat het steeds weer
het staart me aan, het grijpt en richt zich op
vanuit de ribben van doodgravende…