inloggen

Alle inzendingen over fonkelen

293 resultaten.

Sorteren op:

diep donkerblauw

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 269
Je ziet er één maar het blijken Er twee, drie… Fonkeling in diep donkerblauw Hoogtevrees met beide benen Stevig op aarde Angst of verlangen om te vallen, Op te gaan in diep donkerblauw? Hoogte zonder plafond Of diepte zonder grond?…

Winternacht...

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 640
De dauw in een winternacht, legt een deken over het landschap, rijping in fonkelende kristallen, weerspiegelen in het maanlicht, verlengen grillige takken, met glazige ijspegels, sterren schitteren aan een luchtgewelf, tegen een gitzwart decor, de horizon heeft de honneur, van waterdampen in vlokvorm...…

Wat blijft

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 365
Wat van hem als schrijver overblijft Zijn wervelende, fonkelende zinnen Die komen als de zomer bij je binnen Zoals hij in één pennestreek beschrijft; De jonge vrouw die een cafeetje binnenschreed "Ze droeg een rokje waar de wind wel raad mee weet"…
trawant23 april 2009Lees meer…

mijn wensen voor 2010

hartenkreet
1.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.026
Mijn wensen voor alle inzenders zo ook voor de redactie zijn fonkelende lichten blije gezichten een stil verlangen naar een vredige witte kerst en een liefdevol 2010 waarin wederom vele harten worden geraakt met betoverende gedichten met bezieling gemaakt…
ria8 december 2009Lees meer…

verloren dromen

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 683
waar een kind zijn lach mijn verleden huilt in fonkelende ogen ik zoek naar de droom die ik verloor waar tranen gelaten mijn liefde brak geboren in jou hunker ik zacht naar wat is verdwenen jouw lach verbergt verloren dromen…

Leeg

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
altijd was er warmte, nu was er niets, binnenpretjes, lachen, verdwenen in het niets, die fonkelende ogen, niet meer, nee, nu ontbreekt er iets de woorden los van pijn, zeg dan toch de waarheid, ja, eerlijk moest ik zijn het mocht niet waar zijn, een blik die enkel zweeg, mijn beeld van hem, alleen een leugen, zijn woorden waren leeg…

Een middag in mei

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 573
Een reiger rijgt haar dromen van fonkelend goud, donzen druppels dansen op spiegelende oppervlakken. Een maandag ontdekte zinnen, beminnen een middag in mij.…

Fenix

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 108
Die uit grauwe As herrijst Met strakke kop En fonkelende blik, Samenraapsel van Verkoolde resten Van dit menselijk bestaan - Het dodelijke lijf ingekapseld Door de blauwe kantlijn Van hoop - omgeven door Een oceaan van zacht Oranje die mij het Ademen mogelijk maakt…

En zij spreekt haar wens

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Dan vangt zij de fonkelende ster die nog nagloeit op haar kille blauwe handen nog vol van licht, zuiver als kristal en zij spreekt haar wens zonder woorden Haar hart is vol van eenzaamheid in de zwarte kille nacht wanneer haar wens niet wordt vervuld en zij zal sterven, of breken van kou…

De kunstenaar

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 187
Als een fonkelende ster aan een donker firmament zo valt hij op tussen de uitgebluste mensen. Hij spreekt als was het een bloementaal. Met zijn woorden als kleuren, probeert hij zin te geven aan een anders saai en monotoon bestaan. Hij schildert een mozaïek op een doek dat anders, niet ingevuld, in een oneindigheid verdwijnt.…

Godinnentaal

netgedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 687
met haar onweerstaanbare kronkelingen op donker schrift mysterieuze fonkelende ogen priemend in verlegen harten een onbedwingbare lust naar prikkelende zinnen bevredigt doch meedogenloos gevangen in het web der verleiding maar ook bevrijdt van geketend leven zonder dromen en uiteindelijk verlost in het rijk van illusie…

Nachtsprookje

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Sterren fonkelen prachtig De wind waait nu machtig Aan het einde van die bewegingen Verschijnt De Maan – “Nu moeten dromen komen” – zegt die, Slaap lekker, Kind.…
Julia T.30 januari 2005Lees meer…

Beminnen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 408
In stilte wilde ik jou beminnen aan de oever in het riet de sterren kronkelen fonkelen in deze fantasie mijn bed bekleden met je beeld de hitte mijn wangen heet Je bestaat je ogen je naam ik ben niet meer van willen meer van kneedbare was een vochtige schreeuw van passie en verlangen wij zijn in ons gevallen…

Het mag

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik wilde in stilte jou beminnen aan de oever in het riet de sterren kronkelen fonkelen in deze fantasie mijn bed bekleden met je beeld de hitte op mijn wangen heet Je slaapt je ogen je naam ik ben niet meer van willen meer van kneedbare was als een vochtige schreeuw van passie en verlangen wij zijn in ons gevallen…

Dopamine

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 100
Er is een overvloedige weelde aan het dansen op het zomergras sterren fonkelen aan heldere hemel muziek klinkt loom en ritmisch er wordt een stofje aangemaakt in het brein, geniet van lekkernijen zou het vrouwelijke schoon kunnen omhelzen nu de ontwaakte weergoden zo hun best doen inwendige moed versterkt de mens.…

De Melkweg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 172
Een dartelende wolk met fonkelende sterren, ook obscure, donkere slierten van interstellair stof. Dat ontsiert haar prachtig lichaam. Ik zie haar als een stoffige, gassige verwrongen schoonheid.…

vrees niet kleintje

netgedicht
4.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.012
vrees niet kleintje daal vredig neer uit het portaal der liefde kom bruisend aan in het licht des levens vloei maar uit jouw pure liefdevolle lichaam in gloed van dageraad kraai maar je eerste geluidjes in de fonkelende morgendauw je eerste levensdrift zo rustig ademend…
klaes9 september 2008Lees meer…

Toen stilte sprak

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 140
fonkelend trippelden ballerina’s uit het voetlicht naar voren zij twinkelden met kristallen tonen hun kleuren melodie hoog werden benen geheven armen gespreid in de subtiele schoonheid van glas rood vonkte het laatste licht toen stilte sprak omdat de muziek in scherven lag…

zij...

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 328
zelfverzekerd redelijk eigenwijs fonkelende kijkertjes verraden haar ondeugendheid maar wie kan het wat schelen zij… laat je genieten lichamelijk en spiritueel je wordt er niet ouder door integendeel, je voelt dat je leeft zij… bezorgt je positieve gevoelens nooit eerder gekend fantastisch te mogen voelen dat ze om…
metske28 september 2016Lees meer…

Claus

gedicht
3.0 met 99 stemmen aantal keer bekeken 20.914
Deze geboren vreemdeling op vijandelijke bodem getogen - terzij van fonkelende zonen neven aangehaakte schonen toont hij zijn wonden spreekt hij zijn woorden dichter zonder landstaal deze blanke zwarte blanke oudere broer van miljoenen deze geboren koning. ---------------------------------------------- uit: 'De 100 beste gedichten van…

Voorbij

hartenkreet
1.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.649
Haar ogen fel en fonkelend, veel mooier dan die van jou. Ze liep met overtuiging, daar liep een echte vrouw. Borsten fier naar voren, ze keek zelfs om naar mij Dat had ze beter kunnen laten, de tram kwam net voorbij.…
rival25 juli 2008Lees meer…

Een stralend verschijnen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 148
ik zag je glad maar voelde hoe het leven zijn lijnen geëtst had in jouw oppervlak geen levensloop in krullenletters gegraveerd maar dieper en door pijn bezeerd transparantie miste daar het fonkelend licht door tijd en zorgen voor altijd gewist toch glans jij weer in een stralend verschijnen niets heeft jouw optimisme doen…

Het zacht bouquet

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 176
nog hangt de druppel aan het glas het zacht bouquet laat dromen proeven voor de slok heuvels wijngaard en chateaux de houten kisten als cadeaus vuur vlamt fonkelend in les grands crus de glazen hoog geheven een proost voor mij ben al twee jaar bij mijn watertje gebleven…
wil melker3 november 2010Lees meer…

Eindelijk vrij

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 194
De wind jaagt onbarmhartig Langs de scherpe rotspunten Van het gebergte hier vlak Onder mij, dat mij zo vaak Naar het leven heeft gestaan - Maar nu heb ik de rotsen Achter mij gelaten, ben ik Zo vrij als de wind die Mij omgeeft, naast mij De zeemeeuw met vrolijke Oranje snavel en fonkelende Oogjes die mij in zijn Altijd durende…

Juweel

netgedicht
5.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 808
Vanuit ons verleden kleurt alles rijk hoe ik jou heb gezien, een verloren geraakt juweel omgeven door bemind groen met daaronder de kleuren van toen, ik bewonderde je aanblik meteen op het eerste gezicht, echter niet de gesloten luiken die jij mij gunde nadien.…

Veteranen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 732
De oudstrijders marcheren achter elkaar, in de veteranenparade volgt de man met de zeis en daarna nog vele skeletten van de strijders uit eerdere tijden van de mensheid een verbeten blik in de fonkelende oogkasssen het einde is nog lang niet in zicht en de dood oogst met zijn zeis veel nieuwe strijders ongeacht leeftijd of ras.…

Onschuldige Vreugde

gedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 10.275
Het zweet op jouw huid Als de dauw op een blad Glinsterend, fonkelend, Zoals de zon in het water weerkaatst Als de onschuldige vreugde Uit jouw hart gonst, De geur van jouw lichaam, Zoals een bloem –juist geplukt- Zich verspreidt, Dan is het tijd om niet Te ontwaken Uit de droom Waar je zo naar verlangde Die…

ijskoningin

netgedicht
4.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 7.515
stil sluipend in de winternacht tekent ze ijsbloemen op de ruiten wervelende wind blaast zilvervlokken in het rond tikt ze warme oogleden zachtjes dicht glazen kristallen weerkaatsten het fonkelende licht van de maan in schijnende ijspegels langs haar oren de lach op haar bleke gezicht lijkt vastgevroren…
Channanja20 december 2005Lees meer…

De glimlach blijft

hartenkreet
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 475
En de glimlach blijft fonkelen gelijk een juweel en heeft alle duisternis weg genomen in het spel van het eeuwige leven.…

Doorschemer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 54
als de hemel stilvalt die voor zon moet doorgaan, in gesloten ogen schuilt dan liggen rijen dagen aan, voor anker in labiele zee, met tegenpijn die regen huilt bij kalme deining, immers, milde golven van randlicht donkeren monochroom zodra als glimp gevangen of misschien als fonkeling in een trage dagzoom…
Iniduo21 juni 2014Lees meer…
Meer laden...