Hij stapte zwaaiend in de Air Force One
Om het vervolgens stiekem te verlaten
Dat had bijna geen mens daar in de
gaten…

Natuurlijk haal je liever iemand uit het water
die nog te redden is. Maar stel dat hij nog leefde
wat hadden we dan voor hem kunnen doen. Hem vragen
waar zijn wanhoop op berustte, hem zijn geliefde…

Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen
in het zwarte hart van mijn zoet geworden
maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens
komt die van mij niet overeind…

Ik ben bang als een snelvarende trein die op mij afkomt,
want de jaren tellen mee en ik word steeds ouder.
Geen liefdeshart in zicht,
alleen een leeg gevoel dat naast mij neerploft.…

Ik zit aan de zee in de donkere nacht.
Met ogen als vuurtorenlichten
Tuur ik naar verre kusten en wacht,
Op overzeese berichten.…