inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 5.387):

Vertrektijden

Ik zie op het perron
twee mensen lekker kussen.
Er klinkt een schril gefluit
Dat zit er even tussen.

Het is de conducteur
Hij kijkt op de seconde
Het resultaat: twee
openstaande monden.

Was ik een conducteur,
ik lette niet op tijden.
Zijn mensen uitgekust,
dan gaat mijn trein pas rijden.

--------------------------------------------
uit: 'Pannetje van Papier' (1999)

... Hoe stiptheid tot ongemak leidt ...

Schrijver: Bas Rompa
Inzender: JB, 6 juli 2026


Geplaatst in de categorie: afscheid

3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 51

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: