inloggen

Alle inzendingen over afscheid

3673 resultaten.
Sorteren op:

kalkresten

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 39
met kalk trek ik een lijn op de muur rond je lijf een camera is niet nodig zonder schaduw verdwijn je in het donker met een lege koffer in de hand met het rechterbeen stap je een andere tijd in voor mijn oog ben je al uitgewist als je terugkeert zal ik je herkennen aan de kalkresten op je handen…
J.Bakx 6 mei. 2021Lees meer…

Einde van een droombestaan

netgedicht
4,8 met 6 stemmen 71
De oceaan heeft zoveel te dragen evenveel betekenis heeft de nacht misschien kan ik je aanraken de dag onzichtbaar maken in deze onbestemde werkelijkheid zoek ik naar mijn stemgeluid omdat het zwijgen eindeloos lijkt.…

lief mens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 27
Voor haar, Voor hem. Lief mens In al je levens jaren Was je er voor iedereen Lief mens De jaren tekenen een verhaal op je gezicht Die jij hebt geleefd, en beleefd. Lief mens Als ik in je ogen kijk Zeg je mij heel veel En laat je zien wie je nu mag zijn. Lief mens Soms zie ik een traan in je ogen Een blik, voor begrip of je…

Leefnet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 47
Ik mocht niet mee het was van hoger hand beslist geen specialist wist uit dit lijden nog wat weg te snijden. Wat er van je fout geweven leven bleef, het leefnet op het land getorst was aan de waterkant gemorst op die allerlaatste sparteltocht een donker spoor van vocht nooit meer samen zilten in de zee.…

Anekdote

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 68
Toen ik nog ongelukkig was en brieven schreef.. aan dat meisje in Hekelgem bijvoorbeeld dat mollig was en oude wijsheden in zich droeg. Ik verpakte mijn angsten in fraaie zinnen en kreeg er een albatros voor terug die nog jaren woonde op mijn oude kamer. Charles Baudelaire had gezwellen toen hij stierf, groot als appelsienen en ik weet te koesteren…

nagelaten

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 42
in verstofte dichtbundels rust haar wezen zij dragen haar ziel op handen van papier zoveel eerste malen opende zij haar hart de taal zong haar ziel terug naar huis…
J.Bakx30 apr. 2021Lees meer…

Vooravond

gedicht
3,2 met 81 stemmen 71.303
Dood is mijn vriend. Nog altijd schijnt de maan Naar binnen, uit zijn asbak kringelt rook, er ligt een boek, de radio staat aan. De rozen die hij kocht zijn nog bedauwd. Een scheermesje, een spiegel en wat coke Staan op tafel klaar voor zo meteen. De kachel doet haar best, maar hij blijft koud. Alles is nog precies zo om hem heen - Maar…

Doodsnadering II

poëzie
4,2 met 12 stemmen 3.621
Mijn uren gaan voorbij gelijk het zand, Dat langzaam door de dichte vingers vliet En wegvloeit uit de vastgesloten hand; Als water, dat ik dronk, maar proefde 't niet. Ik weet niet of zij bitter zijn of zoet, Ik weet niet, of het zachtkens in mij schreit, Of in mij lacht - het zingen van mijn bloed, Het klinkt zo stil, en 't ver geruis zo zoet…

geen afscheid

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 42
want afscheid is pas afscheid, als niets er meer toe doet als geen goed, geen kwaad je nog beroeren kan gevoelens doodgebloed dood heeft dat niet dood is pas dood als de liefde weg is maar de liefde kan niet weg zij raakt je aan zelfs in ondraaglijk gemis afscheid is een keuze de jouwe of juist niet dood in leven waar geen…

Vertrekken

netgedicht
4,0 met 4 stemmen 126
Betrekken van vroegere kamers Vertrekken van een jong verleden Zeer lang rekken om te merken: Steeds meer op dreef met haltes Trekken op de snelweg naar oud…

een stukje zilver

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 45
ik zag op de bodem van een dekschuit een stukje zilver schitteren ik wist meteen dat jij het was!…
J.Bakx13 apr. 2021Lees meer…

Graven

gedicht
3,0 met 40 stemmen 63.725
Ach de graven. Niet die in het zand niet de lange gaten in oogverblindend witte muren niet de gevulde urnen of de sarcofagen aan het eind van een onderaardse gang maar de graven in de hoofden, de ongebalsemde beelden die 's nachts tot leven komen. De monden die zich laten horen als het stil is. Geheimen die zich openbaren. Paden die niet…

Adieu–Lied

poëzie
3,6 met 13 stemmen 4.345
Vaar wel mijn Lief, mijn leven! Hoe krank* is, laas! ’t vermogen* bij de mensen; In God bestaat* het geven Van 't luk en heil, dat wij de and'ren* wensen. 'k Wens dat de Heer U wind en weer, En voorspoed geef in ’t varen; 'k Hoop Gods genade, Zal u voor alle schade Wel* bewaren. O gij weeldige* vloeden* , Brooddronken*,…

laatste dans

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 75
er hoefde niets te gebeuren hij belandde vanzelf op een plek aan de rand van vergetelheid hij danste met Aphrodite een lichtvoetig leven tot de muziek verstilde en Chronos hem wenkte hij draaide zich om en reikte de hand van de gevederde dood voor de laatste dans aan de rand voorbij vergetelheid…
J.Bakx 7 apr. 2021Lees meer…

De voortekenen

poëzie
2,8 met 9 stemmen 2.609
Soms was zij heel de dag met zichzelve alleen. langzaam boog zij zich dan af naar de wand en zij verdween in onzichtbare verten; hij bleef alleen achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land. later keerde zij dan, maar zij was zo doordrenkt door vijandige geuren en vreemde, geheimzinnige glansen, dat hij zich door haar kussen verraden…

Oude tuin

gedicht
2,0 met 696 stemmen 89.310
Tussen de schuttingen berijpt je rust, je magerte die pronkt met een tweelingroos lachwekkend verfrommeld. Over je border zijn alleen maar winters gekomen, lijkt het. Schabbig lig je erbij. Een zootje stengels rest je, dat niets draagt, niets dan die ene margriet, in haar iele dans soms kwansuis kussend je platte gras. -------------…

poëzie

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 134
ze glimlacht de zon door de wolken raakt sneeuwvelden zonder pijn bindt vleugels aan aarzelende voeten kleurt leven en liefde als lentebloesem weet hoe het weggaan klinkt ze is zo zeldzaam poëzie…
J.Bakx 1 apr. 2021Lees meer…

Bibian Mentel

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 53
gedreven bindt zij verbindt zij lengt zij dagen aan koude nachten waarin zij onverstoorbaar verder werkt nu de tijd harder tikt dan de dag ervoor tot de avond valt zij haar vleugels spreidt en zich, vol liefde, overgeeft aan het licht…

Hoboken

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 184
Vanachter het grote raam zagen we de muskusratten florerend in de gracht en ook wel knotwilgen, hoe heerlijk ruig hielden ze de wacht. Maar keek je naar links dan zag je je beste vriend die aan kwam kwam rijden op zijn Flandria fiets tenzij hij orgelles had maar meestal was er niets dat ons verontrusten kon. Jongensvriendschappen in de…

havenlicht

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 46
waar de havenlichten wenken vaart stevig onze levensboot met aan boord het veilig anker van niet te wissen herinnering onder azuurblauwe hemelen soms ook stormen trotserend stuur jij de oogst van jou liefde altijd weer in een veilige haven daarop koersend koesteren wij de momenten die wij genoten naast ook zorgen die er waren om voor…

Lea

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 59
een oude man die naar een bouwwerf gaapt de razernij van koopjesjacht een kamer waar je op je einde wacht je mooiste ensemble hangt klaar in een postume droogkuiszak januari scheurt moedeloos voorbij zoveel jaren bestaan, liefgehad tot op het randje, je dagen gevuld met ardeine genegenheid, zelfs de Wehrmacht heeft je niet kleingetrapt…

[ Gouden schemering ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 62
Gouden schemering: een mooie laatste avond – maar liefst niet vandaag.…
Zywa17 mrt. 2021Lees meer…

nooit windstil

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 71
Nooit windstil De wind waait Dansend Fris uit het oosten Zwoel uit het westen Warm uit het zuiden Vooruit Waait de wind Fluisterend Zo zacht als fluweel Zo fijn als zijde Zo teer als spinnenrag Verder Waait de wind Fluitend Draad na draad Klos na klos Doek na doek Door Waait de wind Neuriënd Langs de zon Langs de sterren…

Aarde en lucht

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 72
Los van de aarde van ons geluk en leed laat ik weldra slechts een glimp van mijn leven aan jou en andere naasten na Vergeet mij en laat mij gaan ik kwam slechts even langs en ben nu verdwaald en dolend als een geest Ik kom niet meer terug want na mijn laatste zucht ging ik op in de kosmos en verwerd ik tot aarde en lucht.…

ode aan de letteren

netgedicht
4,3 met 10 stemmen 103
(voor Jeroen van Merwijk) geef jezelf een cijfer van 6 tot 10 aan onvoldoendes doen we niet sla een beurt over of ga terug naar de bajes gooi eens een keer hoge ogen zing een liedje in Braille dat deze keer niet aan dovemans oren is gericht droom je droom in full-colour omdat de tijd van zwart/wit nu toch echt wel voorbij is (of het moet…

onomkeerbaar

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 44
ik ren over de melkweg verzamel zakken met sterren draag toverballen in mijn haar ik loop met lampionnen in de nacht vind een verwilderde tuin een oude boom waar de wind in rust een cherub aan de oostkant houdt de wacht ik zoek een meisje wil roepen maar ze heeft geen naam ik keer de spiegel ze hangt aan mij groene ogen smalle lippen…
Tsila 8 mrt. 2021Lees meer…

Parle plus bas

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 55
We eten vers gevangen krab en zitten in de ondergaande zon van tijd tot tijd het tikken van de klok te tellen net als in mijn moeders oude boeken jij zegt ik vind oude boeken wel goed Nog wat wortels en een grap om de onvermijdelijke afscheidszoen steeds weer even uit te stellen elkaar nu niet meer op te zoeken ik weet echt niet wat ik zeggen…
Zywa 5 mrt. 2021Lees meer…

Ouderling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 62
Zijn stap werd traag, al trager dan voorheen, gekromd zijn rug, veel ouder, niet goed meer te been. Men noemt je oud verdriet. Je schuffelt voort tot aan jouw plek... die oude bank. Een traan streelt jouw wang. De tijd, te snel, maakt je bang. De kille winterwind trekt door je botten heen, onzichtbaar draagt hij oud, beroert…

wat voorbijging

hartenkreet
3,8 met 8 stemmen 364
zowel de oorvijg als de muilpeer liggen inmiddels al weer jaren in het museum van gedane zaken…

[ Ze pakt haar spullen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34
Ze pakt haar spullen, ze is de maan met de zon – in haar ogen.…
Zywa 4 mrt. 2021Lees meer…
Meer laden...