inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 833):

Meditatie

Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.

En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.
Hier keert men in zichzelf terug
hier slinkt men tot zijn pit
in een nooit eindigend
ogenblik.

---------------------------------------------------------------
Uit: 'Van de aarde die ook hemel is', 1963.

Schrijver: Erik van Ruysbeek
Inzender: W.v.d.R., 25 okt. 2003


Geplaatst in de categorie: overig

2,9 met 18 stemmen 13.694



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)