Vloed over oever, Tot het gelegen stroever... Invloed, o droever!…

jouw stoel staat klaar in de hemel zei je maar die andere persoon voor hem blijkbaar niet wat raar kerkleden is dit wat jullie allen daar wordt geleerd beslist niet fijn valse vroomheid let wel de eersten zullen de laatsten zijn…

Waarom, dat vraag ik me nog altijd af ben je zo benauwd voor een prik zie je het daarom als een straf en denkt: niet bij mij, nee niet ik? Waarom vraag ik me nog steeds af bracht je veiligheid in ‘t gedrang van mensen waar je binnen komt zijn die dan niet van belang? Waarom, vraag ik me nog altijd af speelde je met gezondheid van anderen…

Tussen sterven en onze doden, van wie we menen dat we zijn, worden we opnieuw geboren. Voorbij onbegrepen verdriet, groeien pasgeboren jaren, die hemeldragend trillen. In bevlogen gedichten. In snaren van violen, die elke dag weer, te horen zijn. Er bestaan nabije werelden. Een jonggebleven dichter, die tijdloos koffie drinkt, garandeert…

Geweven met de fijnste draden, draden, fijner dan het fijnste goud. Bedenk: ‘dit kostbare weefsel is aan jullie toevertrouwd.’ 't Was onzichtbaar, teer en kostbaar. Kwetsbaar nog als porselein. Geweven op een plekje, waar het veilig en vertrouwd zou zijn. Koester het met zachte handen, om vol liefde te beleven: Hoe zich een nieuwe mens…

Na lange regenval , steekt het onkruid overal welig op de tuinmannen kunnen het schoffelen niet alleen aan daarom wordt dringend beroep op vrijwilligers gedaan het schadelijk gewas kent nimmer ofte nooit een stop. Op Engelse kerkhoven moet met de hand worden geplukt lastig karwei voor wie zich uren na elkaar moeizaam bukt.…

Nu is het over, rug tegen de muur. Alles ontnomen, weg tikt ons laatste uur. Een overheid die macht misbruikt, het eigen volk knecht. Democratie werd dictatuur, dat is gewoonweg slecht. Apartheid in ons kikkerland, wie had dat ooit gedacht. Dit is echt onbegrijpelijk, er is niets wat dit verzacht.…

Als ik wil schrijven een soort gedicht of een lied blijven woorden als op golven drijven en verdwijnen onder koppen schuim vaak over seizoensgebeuren of emoties van vreugde, soms verdriet natuur en vreugde wil ik uiten het ander liever niet teken wat harten in het natte zand terwijl ik bezig ben komt vloed breken golven op het land…

Nu ben je zelf een vader. Vader van een eigen zoon. Het leven treed nu nader, niet alles meer gewoon. Je liefde is enorm, voor dit zo kleine wonder. Jouw hart loopt barstensvol, nooit kun je er meer zonder. Nu ken je het geheim. Je weet nu wat geluk betekent. Nu vorm je een gezin, maar pas aan het begin. Je zult nu moeten leren, wat…

majesteit het wordt tijd om respect te tonen voor de dieren ophouden met uw jachtlust op hen te botvieren de boel gedeeltelijk toch afsluiten kinderachtig gedrag een smet op onze prachtig gekleurde vlag vrolijk zei u gelijke monniken gelijke kappen geloof mij geen dierenvriend binnen buitenland gaat deze zegswijze…

mijn tranen vallen over verdorde rozen die nog op groen vertakte stengels staan hun harten doods en uitgesproken die het stervenstij moeten ondergaan hoe droevig dat iedere roos moet sterven als mooie seizoenen die ook weer vergaan dat wat ons lief is, wij nu moeten derven maar in de lente opnieuw in bloei gaan staan zoals geheimenis hangt…

Ogen vonken harten bonken onbezonnen hazensprongen Geen berg te hoog geen zee te diep valse beloften violet verdriet De zon draait rond schaduwen vallen regen, regen, regen de dijken breken Platgetrapt gras onvaste grond zonder houvast geen halm, geen mast Bed van stilte de nacht tast blind eenzame vlucht geen weg terug…

Leven kun je niet begrijpen, maar wel ervaren. Liefde kun je niet bezitten, maar wel degelijk verstaan. Ieder mens bezit gelijk. Strijden heeft geen zin. Alle mensen varen saamhorig, in goddelijke luchtkastelen. Laat ons, steeds opnieuw, met twee ogen open, uit vliegen gaan. Amen…

Ik zit te appen met een vriendin ze zegt: ‘k moet even aan de lader nou klinkt dat absurd is slechts een begin ‘t einde komt een stukje later… ‘k Zit te appen met een vriendin moet wachten tot ze ‘ opgeladen ‘ is intussen doe ‘k andere zaken omdat gewoon wachten: geen optie is! Dan bedenk ik me ineens bij toverslag stel je voor dat er…

Zijn we niet wat vergeten? Meneer Biden, Meneer Rutte en Mevrouw Kaag!! Bij de besprekingen/onderhandelingen inzake Afghanistan Vergeten, per ongeluk of toch expres Die zo belangrijke partij Die zo ongelofelijk belangrijke partij De belangrijkste partij van deze wereld De wereldwijde wapenhandel wedloop De VS liet ongelofelijk veel wapentuig…

Nu de dagen korter of langer daar niet meer toe doen, wint een andere betekenis.. niet een voorbijgaande overgang maar de allesomvattende bezieling, die haar en ons leven heeft verruimd met geluk ondanks tegenslagen, nu zonder pijn en strijd naar rust in vrede.…

Ze was al weg... vóórdat ze stierf. Ze dwaalde door de gangen. Op zoek naar iemand, die er niet meer was. Ze kon het niet bevatten. Hij zat bij haar aan het ontbijt, dronk samen met haar koffie. Zo was hij er... en dan ineens was ze hem kwijt. Maar zingen, dat kon ze. Alle liedjes uit haar kindertijd. Zo lang, zo lang geleden. Geen…

in de haarspeldbocht van de tijd zie je daar jezelf omkaderd daar sta je dan in je pose van antiheld je onschuldiger, onwetender zelf zich naar de toekomst te zenden voor toekomstig bewijs dat, objectief gezien je dit ooit ook was en nu je vastgelegd bent in het felle licht één milliseconde vastgepind in het gouden uur moest ik een paar…

Haal nog voor de herfststorm woedt de mooiste oktoberrozen uit de tuin zoek ergens een schaduwhoekje op waar sedum bloeit met witte of roze kop voeg de trosjes met de rode rozen samen omlijst met groene koningsvaren tot een geurig herfstboeket waarin je zon en licht voor een lange winter schikt. moge ons hart eenvoudig als dit tuiltje…

Alles wat bij ons is en wat je ziet en kent het leeft en juist zo is het in je ziel geprent maar hoe je het keren wil of hoe je het wendt ach, de dood wacht aan het einde van de rij wat mooi is, gaat als een bliksemschicht voorbij Heer, laat mij nog in dit leven zijn geborgen wanneer ik verlaten wordt vandaag of morgen als ik strijden moet…