Hartenkreten over natuur

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 1.898):

Zeearend bij dageraad

Wanneer de dageraad
ontwaakt
en zacht het eerste zonlicht
raakt,
verschijnt hoog boven water
en land
een wijdgespannen, zwijgende
hand

De grote vlieger-

zijn spanwijdte
machtig en wijd
draagt hem in trage
majesteit

geen drift, geen haast
geen luid gebaar
enkel het heersen van
het daar

zijn vleugels openen de
lucht
in brede stilte
zonder zucht

aan elke punt, als vingers
zo groot
vormen zich veren
door wind en thermiek
ontbloot

zij lezen stroming, licht
en tijd
in oude stille
zekerheid

donkere banden langs
hun lijn
laten de kracht
vormen van het zijn

hij cirkelt
waar de wereld
zwijgt
en ruimte zich tot
ruimte neigt

de aarde ademt diep
en traag
onder zijn gevleugelde
laag

wie hem ziet in het ochtend-
licht,
waar verblindende
schoonheid zwijgend
zich
opricht

verstaat heel even
diep ontroerd
dat deze grootheid
mijn hart beroert.