Hartenkreten over verdriet

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 2.290):

Bestaan

Nog voor het loslaten
is er al een scheur,
een nauwelijks zichtbare
verschuiving
waarin haar bestaan

zachter wordt dan
het leven dat haar
omringt,

alsof zij zichzelf
een fractie te laat voelt,
alsof aanwezigheid
niet samenvalt met haar
lichaam

daar,in dat eerste nauwelijks
merkbare moment,
ontstaat iets wat geen
naam krijgt-

geen verlies
geen keuze
maar een langzaam uit
handen glijden
van wat ooit vanzelf
sprak

ze leert vroeg
dat blijven niet
betekent
dat je er ook bent.