Ik weet nog toen alles een betekenis had en ik niet kon leven zonder vuur dat het fijn moet zijn is mij verteld en dat het nooit meer zo wordt is mij duidelijk. Ik ben dat zwarte gat van onduidelijkheid die bewijst dat leven alleen bestaat door adem te halen verhalen te vertellen en gezellig op visite gaan. ik bewijs de mensheid een…

misleiding noemt men dat spelen met de gevoelens van de ander een poppenspeler die de touwtjes hanteert de marionet zo neerzet dat het lijkt alsof zij zelf heeft bewogen dat is knap je hebt niet gelijk door dat je wordt bedrogen…

Ik moet dit Ik moet dat Ik moet zoveel Nee, het mag!! Ik wil zoveel Ik mag zoveel Mag zelf kiezen Dat is leuk.…

In de donkere nacht stil en sereen trillen snaren met gevoelens van verbondenheid door me heen heel zacht je mond fluistert geheimen in m'n droom en ik verdrink in de oceaan van je ogen zo diep zo blauw en wordt meegenomen in de stroom van verlangen naar jou…

Vergeet het maar, ik ben op. De harde strijd om te overleven wordt nooit opgelost. Emoties, toen ik jong was, was ik zo trots Dat ik geluk kon voelen in mijn hart als een bloem die opengaat. Nu zijn die emoties een probleem dat mij niet meer loslaat. Om elk klein ding begin ik te huilen. Mijn emoties op en top.…

Waar moet ik het zoeken waar lag het ’t laatst? Waar is ’t gebleven ik had in mijn haast de plek niet gemarkeerd. Waar ligt het dan nu, waar had ik ’t laatst, waar gebruikte ik het, is er iemand die aast op wat ik zoek tot ik erbij neerval? Ik ben het kwijt, had het voorhanden ben het zoeken zat, leg…

Ik schreeuw Ik gil Ik huil Paniek Niemand die het ziet Vertrouwen weg en zoveel van binnen Onzichtbare tranen achter dichtgeslagen ramen…

Zij trouwden jong Dol verliefd Hij droeg haar op handen Zij was net zo dol op hem Als hij op haar Hun huwelijk werd gezegend Met drie fijne kinderen Jaren van geluk Af en toe wat kleine donkere wolkjes Maar die losten op Tot het noodlot toesloeg Sluipend, ja dat wel Ze werd wat vergeetachtig Het werd niet zo snel erkend Zeker niet herkend…

Als de rook om je hoofd is verdwenen Neurie ik mee Met een dikke glimlach Je zat je zo op te winden Dat de stoom uit je oren kwam En toen zei je ook nog eens Heel woest tegen mij Zit niet als een “onnozelaarster“ Te ginnegappen Heerlijk om te zien Hoe jij je zo lekker druk Zat te maken Om die computer, een futiliteit Een fluitje van…

Vertrouwen Ver weg Vertrouwen Vertrouwen Weer gaan leren Het weer opnieuw Gaan leren Is dat verstandig Vertrouwen Lukt me even niet meer...... Geef me de tijd Moet het verwerken Vertrouwen Is wel nodig Vertrouwen Lukt me op het moment even niet Doet verdriet Ging zo goed Weer geraakt Vertrouwen geschaad Vertrouwen Wat…

Soms is de dag al vervlogen, voordat zij voor mij begonnen is. Droevig kijk ik naar de komende avond, zonder dat ik de ochtend heb gezien. Mijn hoofd: waar ooit mijn verstand op een rij zat, is in een chaotische warboel ontstaan. Zodat het lijkt voor mij of de volgorde niet meer klopt. Weer een dag voorbij zonder dat ik hem heb beleefd. Vermoeid…

Hij heeft rimpeltjes om zijn ogen Leuke lachrimpeltjes denk ik Een verraderlijke blos voel ik Naar mijn wangen stijgen Ik buig mijn hoofd Mijn handen liggen met de palm Naar boven op de tafel, zie ik Wat is er in hemelsnaam met me aan de hand Tot mijn afgrijzen besef ik Dat ik als een verliefde puber Naar hem voorover leun Met vast en…

woorden komen niet over gesloten lippen alleen uit mijn pen…

ik ben een groot kind en moet van alles.. mooie cijfers halen niet brutaal zijn mijn kamer opruimen het konijn verzorgen (uit mezelf) niet om snoepjes vragen alstUblieft en dank U wel zeggen en dát wil ik niet `k ben een dwars kind ik wil jij-en en jou-en een keer per ongeluk vloeken en god, als je dan tóch boos gaat worden wat…

Ik luister met aandacht het beroert mij de kleurklank altijd wordt deze muziek gespeeld in deze dagen van bezinning. “zie de mens” Wie trekt het zich aan het zal toch eens waar zijn de muziek getuigt hoopvol het beroert mij ik luister vol aandacht.…

Angst, pijn, verdriet Het dringt naar binnen Ik kan niet huilen Het kan niet weg Ik ben bang Bang voor mijn gevoel Ik sluit het op diep van binnen Het doet me pijn Ik ben te zwak Ik sluit mijn ogen zonder traan En ga kapot in mijn hart…

Moet ik mijn eigen weg gaan Maar waar moet ik dan heen Moet ik mijn pad volgen Maar als ik het verkeerde neem Sla ik straks mijn vleugels uit Maar stort ik dan niet neer Zal er iemand van mij houden Of doet hij me telkens zeer Vragen tollen door mijn hoofd Mijn hart lijkt stil te staan Alles is opeens zo anders Ik wil hier ver vandaan.…

Hij had zo graag een dochtertje gewild en zijn zoon een zusje willen geven maar het is zo anders gelopen hij had het te druk met zijn eigen leven Zijn eigen zaak stond immers bovenaan aan kinderen dus eventjes niet denken ze werden ouder en zij kon hem op latere leeftijd geen kinderen meer schenken Maar al dat harde werken steeds het heeft…

Eerste keer Het is net of ik de zon het ruisen van de zee de geur van het gras de wind op mijn huid ik adem ik beweeg ik leef het is net of ik jou voor het eerst zie staan…

niet eerder bemerkte zij haar grijsheid `t kwam door die foto op haar deur herkenning verdrong ze toen iemand zei uw naambordje is een recente foto u komt vanzelf aan het einde van de gang sindsdien is ze haar huissleutel kwijt…